Γιατί ψηφίζω Σαμαρά!

Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ

Στην κατωτέρω ηλεκτρονική διεύθυνση υπάρχουν τα εκλογικά τμήματα για την ανάδειξη του νέου προέδρου της ΝΔ:
http://www.neadimokratia.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=56032&Itemid=480 .

Άλλες λεπτομέρειες στην ιστοσελίδα, http://www.neadimokratia.gr/

Παρακαλείστε, για να μην έχω τύψεις, να μην τα δώσετε σε όσους ψηφίζουν την κ. Ντόρα, που την βλέπετε σε φωτογραφία με τον <<εφιάλτη>> της Κύπρου ( του οποίου σύντομα θα σας αποσταλεί το ιστορικό), καθώς σε άλλες φωτογραφίες, όταν έδινε όλο <<γλύκα>>, η Ανανιακιά κ. Ντόρα, το δακτυλίδι στο υποψήφιο <<της λύσης>> Χριστόφια, που τον θέλανε οι ξένοι, κτλ.. . Προσέξτε το χαμόγελο και των δύο.

Την βλέπετε επίσης να <<λάμπει >> με το χαμόγελο της σε σύναξη με άλλες νεοταξικές Ανανιακές προσωπικότες (την Αννούλα και τον Ανανιακό Βασιλείου).

Υ.Γ. Ο γράφων δεν ανήκει σε κανένα κόμμα. Επειδή όμως η ιστορία της κ. Ντόρας (σύντομα θα έχετε την πρόσφατη διαχρονική της ιστορία από το αρχείο μου) προδικάζει, αν εκλεγεί, πολλά κακά για τον ελληνισμό και για την ιδιαίτερη μου πατρίδα, θεωρώ καθήκον μου να υποστηρίξω τον Αντώνη Σαμαρά του οποίου η ιστορία και ο πατριωτισμός του φαίνονται να εγγυώνται το αντίθετο.

Εξάλλου όσον και αν ψάξετε δύσκολα θα βρείτε σήμερα άλλον πολιτικό που να μην ντρέπεται να πει ότι είναι έλληνας και όχι μεταλλαγμένος παγκοσμιοποιημένος.

Εύχομαι να μην σφάλλω. Διαβάστε Περισσότερα!

Αιδώς ποντίκια....

Από την αρχή του προεκλογικού αγώνα για την διαδοχή στη ΝΔ το troktiko πήρε ανοικτά θέση υπέρ της Ντόρας. Αυτό το θεωρήσαμε περίεργο, καθώς η πλειοψηφία των αναγνωστών του θεωρούμε πως είναι υπέρ του Σαμαρά. Τώρα γιατί επέλεξε το πρώτο μπλόγκ να έρθει σε κατάφορη αντίθεση με το κοινο αίσθημα, είναι δικός του λογαριασμός. Δεν θα το επισημαίναμε καθόλου μάλιστα, αν δεν γινόταν πλέον ξεκάθαρο πως για τη διαδοχή στη ΝΔ έχουν δημιουργηθεί δύο επιχειρηματικά στρατόπεδα, σε ένα από τα οποία φαίνεται πλέον πως ανήκει το troktiko. Το ένα στρατόπεδο, που στηρίζει την Ντόρα, απαρτίζεται από τους επιχειρηματίες που δέχθηκαν το κάλεσμα του ΓΑΠ και μετείχαν στην περίφημη συνάντηση μαζί του. Σε αυτό το στρατόπεδο εντάσσεται και το ΠΑΣΟΚ το ίδιο και ιδίως ο κ. Ρέππας, ο οποίος έσπευσε να "χτυπήσει" τον Βγενόπουλο, επειδή δεν πειθάρχησε στο κάλεσμα του ΓΑΠ. Όλα τα ΜΜΕ που ανήκουν σε αυτήν την πασοκτζίδικη ομάδα επιχειρηματιών υπερθεματίζουν υπέρ της Ντόρας και δυστυχώς ανάμεσά τους είναι και το troktiko, το οποίο καθίσταται πλέον ένα κατεστημένο ΜΜΕ στην υπηρεσία επιχειρηματικών συμφερόντων. Από την άλλη, τα ΜΜΕ που επηρεάζει ο Βγενόπουλος και οι συνεργάτες του στηρίζουν τον Σαμαρά και επιθυμούν μία δεξιά ΝΔ. Το δίλημμα λοιπόν είναι απλό για τον νεοδημοκράτη: θέλει η ΝΔ να γίνει ΠΑΣΟΚ με μπλέ χρώμα; Ψηφίζει Ντόρα. Θέλει η ΝΔ να είναι δεξιό κόμμα; Ψηφίζει Σαμαρά! Τα υπόλοιπα είναι φλυαρίες. Διαβάστε Περισσότερα!

Κοιτάχτε τι φάνταζε αδιανόητο, δέκα χρόνια πριν...

Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ

Που να φανταζόταν ο Κώστας Γεωργουσόπουλος που θα καταντούσαμε όταν έγραφε το κατωτέρω καυστικό άρθρο του το 1999, για την νεοοθωμανή, κτλ. Άννα Φραγγιουδάκη˙ την αναχωρούσα για την Κύπρο με πρόσκληση, των παρά τον νεοταξικόν, τέως Ανανιακόν και νυν κρυπτοανανιακόν, <<κομμουνιστή>> Πρόεδρο της Κύπρου (δυστυχώς για την Κύπρο που τον εμπιστεύθηκε), στελεχών του.

Που να φανταζότανε ότι θα επικρατούσε κατα κράτος ο Σόρος των Φραγγιουδάκηδων στη χώρα μας και θα γινόταν επίσημη κυβερνητική πολιτική η κατάργηση της λέξης <<Εθνικής>> από το υπουργείο το <<πώς σήμερα λέγεται>>.

Και έπεται συνέχεια φαίνεται στην Κύπρο που <<υποδέχεται>> τη μεγάλη φωστήρα του έθνους, συγνώμην λάθος, των <<παγκοσμιοποιημένων λαών>> της υπό εκκόλαψη Νέας <<Οθωμανικής αυτοκρατορίας>>.

Επιτρέψτε μου να πω ότι αξίζει πολλές φορές διάβασμα το κατωτέρω άρθρο του Κώστα Γεωργουσόπουλου, γραμμένο το 1999 για τη νεοοθωμανή που πηγαίνει στην Κύπρο για να <<αφελληνίσει>> τους ελληνοκυπρίους.



Ντροπή κύριε Χριστόφια!!







Ζήτω τα γιούχα

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4056333



Του ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ, Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 1999



Η κ. Άννα Φραγκουδάκη στο άρθρο της, στα «ΝΕΑ» του προπερασμένου Σαββάτου, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου. Θύμωσε μάλιστα πολύ διαβάζοντας πως ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός της Γαλλίας Ζοσπέν επικαλείται την ιδέα της πατρίδας και προτρέπει τους Γάλλους να προσέλθουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση με τις ακμαίες παραδόσεις του έθνους τους.

Η κ. Φραγκουδάκη θεωρεί πως κάθε αναφορά σε πατρίδα, πατριωτισμό και έθνος είναι συντηρητική, δεξιά και, σχεδόν, φασιστική πολιτική. Επειδή η ορθή αντιμετώπιση ανάλογων κινδύνων και στον τόπο μας έχει ανάγκη από τέτοιες επισημάνσεις και επειδή η πρόληψη είναι η αρίστη μέθοδος, κάνω έκκληση στους υπεύθυνους πολιτικούς, κρατικούς, δημοτικούς φορείς και στα κέντρα αποφάσεων να σπεύσουν να προλάβουν κάθε ενέργεια, κίνηση, συνωμοσία που σκοπεύει στην πατριωτική και εθνική έξαρση που μπορεί στα ξαφνικά να μας προκύψει.

Έτσι, καλό θα είναι να απαλειφθούν από τα σχολικά βιβλία όλα τα ποιήματα, τα διηγήματα και τα δοκίμια που αναφέρουν με θετικούς χαρακτηρισμούς τις έννοιες «πατρίδα» και «έθνος».

Έτσι θα χρειαστεί να σβήσουν από τους «Πέρσες» του Αισχύλου οι στίχοι από τον παιάνα της Σαλαμίνας «Ίτε παίδες Ελλήνων, ελευθερούτε πατρίδα... κτλ.». Η μελέτη τέτοιων φανατικών ιδεοληψιών είναι δυνατόν να οδηγήσει τους ανώριμους μαθητές σε τίποτε κουτουράδες, και να θολώσει το μυαλό τους και να αρρωστήσουν από την ασθένεια του πατριωτισμού.

Πρέπει ευθύς να αφαιρεθούν από τα σχολικά εγχειρίδια όλες οι αναφορές που υπάρχουν στο έργο του Σολωμού και ιδίως στον πατριδοκαπηλικό «Ύμνον εις την Ελευθερίαν» στις έννοιες Πατρίδα και Έθνος. Είναι αυτονόητο ότι θα πρέπει πάραυτα ο Ζακύνθιος ποιητής να μην προσφωνείται Εθνικός. Αν δεν γίνεται αλλιώς, να καταχωνιαστεί η «Ιστορία του ελληνικού έθνους» του Παπαρρηγόπουλου, καλό θα είναι να καεί.

Οπωσδήποτε όμως θα πρέπει να καεί και, μάλιστα δημοσίως, το φασιστικό μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα «Για την Πατρίδα». Να εξοβελιστούν τα δεκατετράστιχα του Παλαμά «Πατρίδες», εκτός αν τον παμπόνηρο αυτόν γέροντα τον σώσει η κραυγή του Γύφτου του «Γιούχα και πάλι γιούχα των πατρίδων».

Η κ. Φραγκουδάκη δεν είναι ούτε μόνη ούτε πρώτη. Έχουν ήδη προηγηθεί δύο άλλοι επίσης πανεπιστημιακοί, οι οποίοι σε βιβλία και άρθρα τους χαρακτηρίζουν φασίστες τον Ελύτη, τον Εγγονόπουλο και τον Εμπειρίκο γιατί μιλούν για πατρίδα και ελληνική γλώσσα και εθνικιστή τον Σεφέρη!

Επειδή όμως η λέξη έθνος, αυτή η βόμβα στα θεμέλια του Λαού, υπάρχει, δυστυχώς, στο πρώτο άρθρο του Συντάγματος θα πρέπει, νομίζω, να προβλεφθεί η εξάλειψή του κατά την προσεχή αναθεώρηση του θεμελιώδους Νόμου της Πολιτείας.

Εντός σύντομης προθεσμίας πρέπει να αλλάξουν όνομα η ποδοσφαιρική ομάδα «Εθνικός», το «Εθνικό Θέατρο», η εφημερίδα «Έθνος», το «Πατριωτικό Ίδρυμα», το «Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών», το υπουργείο Εθνικής Αμύνης και το υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, η Εθνική Λυρική Σκηνή και για να προληφθούν παγκόσμια δεινά ο «Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών»!

Αλλά και οι φίλοι μας Γάλλοι, αν πληροφορηθούν την οργή της κ. Φραγκουδάκη, οφείλουν αμέσως να διορθώσουν τον πρώτο στίχο του «Εθνικού» τους Ύμνου, που ένας φανατικός επαναστάτης και φασίστας εθνικιστής συνέθεσε μέσα στα χαρακώματα της Γαλλικής Επανάστασης: «Αλόνζανφαν ντε λα πατρί»!

Οι προειδοποιήσεις της κ. Φραγκουδάκη θα πρέπει να φθάσουν και στα αυτιά ορισμένων παρασυρμένων αριστερών και σοσιαλιστών, οι οποίοι συμπαραστέκονται στους Κούρδους και τους Παλαιστίνιους οι οποίοι, θύματα εθνικιστικών φανατισμών, επιμένουν να διεκδικούν μια πατρίδα εν ονόματι της εθνικής τους ιδιαιτερότητας.

Πάντως, η κ. Φραγκουδάκη θα πρέπει με συνεχή τεκμηριωμένα άρθρα να ενημερώσει τους παραπλανημένους Γάλλους, Γερμανούς, Άγγλους, Ιταλούς κ.ά. σοσιαλιστές που κυβερνούν στη χώρα τους πως δεν φθάνει να μην επικαλούνται πατρίδες, έθνη και άλλα ηχηρά παρόμοια, όσο συνεχίζουν να μιλούν και να γράφουν τη γλώσσα τους και να έχουν όνομα. Είναι άκρως επικίνδυνο να είναι κανείς Γάλλος, Γερμανός, Έλληνας, Ισπανός, γιατί και μόνο η εκφώνηση του ονόματος προκαλεί εθνικά ρίγη. Οφείλω, πάντως, να ομολογήσω πως διαπιστώνω και κάποιες αντιφάσεις στα πολιτικώς ορθά άρθρα της κ. Φραγκουδάκη. Ενώ κόπτεται, εν ονόματι του δικαιώματος κάθε λαού να επιλέγει ελεύθερα το όνομά του, να ονομάζονται Μακεδόνες οι Σκοπιανοί και Τούρκοι οι Μουσουλμάνοι της Θράκης, αρνείται στον Γάλλο πρωθυπουργό να ονομάζει έθνος τη χώρα του και πατρίδα την επικράτειά του.

Πληροφορούμαι, εξάλλου, πως η κ. Φραγκουδάκη επιδοτείται με 1 δισ. 750 εκατ. δρχ. για να εκπονήσει μαζί με τους συνεργάτες της πρόγραμμα εκμαθήσεως της ελληνικής γλώσσας για τους Μουσουλμάνους της Θράκης. Αυτό που ομοϊδεάτες της κ. Φραγκουδάκη, όταν έγινε για τους σλαβόφωνους της Μακεδονίας, το ονόμαζαν εκστρατεία εξελληνισμού των μειονοτήτων. Διαβάστε Περισσότερα!

Η Ιστορία της Στ΄ Δημοτικού, ο Άρης και η Άννα

Στο ζήτημα του νέου βιβλίου της Στ΄ Δημοτικού δικαιωθήκαμε πλήρως. Όπως ίσως θυμάστε είχαμε προβλέψει από πολύ νωρίς πως δεν θα πήγαινε στα σχολεία τον Σεπτέμβρη (εδώ). Τώρα ξύπνησαν οι εφημερίδες! Διαβάστε τι έγραψε χθες (15-11-09) το Πρώτο Θέμα!

«Χάθηκε» το νέο
βιβλίο Ιστορίας της
ΣΤ’ Δημοτικού
Στους σκοτει-
νούς διαδρό-
μους του Παι-
δαγωγικού Ινστιτούτου,
με την ανοχή της προη-
γούμενης πολιτικής ηγε-
σίας του υπουργείου
Παιδείας, έχει «χαθεί»
το νέο βιβλίο Ιστορίας
της ΣΤ’ Δημοτικού, αν
και θα μπορούσε να
έχει διανεμηθεί από τις
αρχές της σχολικής χρο-
νιάς.
Ως αποτέλεσμα, τα
ελληνόπουλα διδάσκο-
νται ακόμα και σήμερα
το «ανιστόρητο» βιβλίο
της κυρίας Μαρίας Ρε-
πούση, το οποίο μετέ-
τρεψε τη Σφαγή των
Ελλήνων στο λιμάνι της
Σμύρνης, κατά τη Μι-
κρασιατική Καταστρο-
φή, σε απλό, κυνικό
«συνωστισμό».
Οπως αναφέρουν
κύκλοι του Αριστοτελεί-
ου Πανεπιστημίου, στο
οποίο διδάσκουν ο κ.
Ιωάννης Κολιόπουλος
και ο κ. Ιάκωβος Μιχαη-
λίδης, επικεφαλής και
μέλος της συγγραφικής
ομάδας αντίστοιχα, το
νέο βιβλίο της Ιστορίας
της ΣΤ’ Δημοτικού είναι
έτοιμο -ακόμα και στην
ηλεκτρονική του μορ-
φή- ήδη από τον περα-
σμένο Μάρτιο.
Το κώλυμα όμως
παρουσιάστηκε με την
αλλαγή της πολιτικής
ηγεσίας του υπουργεί-
ου Παιδείας όταν ο κ.
Αρης Σπηλιωτόπουλος
αντικατέστησε τον κ.
Ευριπίδη Στυλιανίδη.
Ως αποτέλεσμα, το Παι-
δαγωγικό Ινστιτούτο,
ενώ είχε στα χέρια του το
σύγγραμμα από τις αρχές
Μαρτίου, το επέστρεψε
στη συντακτική ομάδα
για διορθώσεις στα μέσα
Ιουλίου. Το βιβλίο ήταν
έτοιμο πριν από την
έναρξη της σχολικής χρο-
νιάς, όμως ο κ. Σπηλιωτό-
πουλος δεν έδωσε την
εντολή εκτύπωσής του.
Σύμφωνα πάντως με
πληροφορίες, σκοπός της
νέας συγγραφικής ομά-
δας είναι να «προωθήσει
την εθνική συνείδηση
χωρίς μισαλλοδοξία». Συ-
γκεκριμένα, το νέο σχολι-
κό εγχειρίδιο χαρακτηρί-
ζει «διωγμό» τα όσα συ-
νέβησαν στο λιμάνι της
Σμύρνης το 1922. Επιπλέ-
ον, η Επανάσταση του
1821 είναι η «Μεγάλη
Επανάσταση» και, σε
αντίθεση με το σύγγραμ-
μα Ρεπούση, γίνονται
εκτενείς αναφορές στους
Δασκάλους του Γένους,
στους αγώνες των Σου-
λιωτών, στους ήρωες του
1821, στον Παύλο Μελά
και στον Μακεδονικό
Αγώνα.
Συγκεκριμένα, άν-
θρωποι που συνομιλούν
καθημερινά με τη συγ-
γραφική ομάδα αναφέ-
ρουν ότι «το βιβλίο μιλά
για το Κρυφό Σχολειό και
αναφέρει το ιστορικό δε-
δομένο ότι οι Ελληνες
υπέφεραν κυρίως τους
πρώτους αιώνες της οθω-
μανικής αυτοκρατορίας.
Η λέξη «συνωστισμός»
φέρνει μια άλλη λογική,
πιο πολιτική και λιγότερο
επιστημονική, που δεν
απηχεί την αλήθεια. Η
ομάδα Κολιόπουλου δεν
τάσσεται κατά της προ-
σέγγισης με τους γείτο-
νες, αλλά ούτε θεωρεί
πως στον βωμό αυτής της
προσέγγισης πρέπει να
αποκρυβούν ιστορικά
γεγονότα».
ΟΛΓΑ ΓΚΑΛΗ,
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΚΑΣ

http://92.48.119.209/~sunday/
σ. 35 Διαβάστε Περισσότερα!

Ο χαζός και ο αρχηγός!

Δείτε τους όπως τους παρουσιάζουν ακόμη και οι Σκοπιανοί που μισούν τον Σαμαρα!
Σκεφτείτε λοιπόν λίγο ποιον αξίζει η Ελλάδα για ηγέτη της! Διαβάστε Περισσότερα!

Σαμαράς vs. Μπράιζα

Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ

Ο υπογράφων δεν ανήκει σε κανένα κόμμα, ούτε και στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Φαίνεται όμως ότι η εκλογή του νέου προέδρου της Νέας Δημοκρατίας θα κρίνει πολλά για το μέλλον της χώρας μας. Δείτε το κατωτέρω που προ αμνημονεύτου χρόνου, χαρακτηρίζει τον υποψήφιο για πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά. Αντί να αντιμετωπίσει τον Μπράιζα με τα γνωστά <<γελάκια>> δείτε πώς τον έβαλε στη θέση του.
Σε μία πολύ κρίσιμη περίοδο για τα εθνικά μας θέματα η χώρα μας το ελάχιστο που χρειάζεται είναι, μία ελληνική φωνή.


Σαμαράς «αδειάζει» ΗΠΑ με Μεξικό και Κούβα
http://edo-makedonia.pblogs.gr/2008/04/240557.html
Παρασκευή, 11 Απριλίου 2008 3:54 μμ |

Της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΚΟΡΑΗ

Υψηλούς αντιαμερικανικούς τόνους, με αφορμή τη μέχρι τώρα τακτική Μπους στο Σκοπιανό χρησιμοποίησε ο Αντώνης Σαμαράς. Μιλώντας στο συνέδριο του «Εκόνομιστ», εμμέσως κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι τηρούν δύο μέτρα και δύο σταθμά.



http://www.enet.gr/online/dspphoto?id=217694

Ο Αντ. Σαμαράς με τον Μ. Μπράιζα χθες στο συνέδριο του «Εκόνομιστ»

Θυμίζουμε ότι ο βουλευτής της Ν.Δ. δήλωσε πρόσφατα πως «δεν πρέπει να κάνουμε μείζονα υποχώρηση απέναντι σε ένα κράτος, που αύριο μπορεί να μην υπάρχει ή να υπάρξει με πολύ διαφορετική μορφή», προκαλώντας την αντίδραση του Μαξίμου, το οποίο υπενθύμισε ότι «το πρόβλημα υπάρχει εδώ και 17 χρόνια, και η κυβέρνηση θεωρεί ότι σήμερα είναι ο κατάλληλος χρόνος για να βρεθεί κοινά αποδεκτό όνομα με γεωγραφικό προσδιορισμό». Πάντως, δεν είναι μόνον ο Σαμαράς, αλλά υπάρχουν και άλλα στελέχη της Ν.Δ. που δεν θα δεχθούν εύκολα μια λύση με ονομασία η οποία όχι μόνο θα έχει το παράγωγο «Μακεδονία», αλλά δεν θα έχει ούτε γεωγραφικό προσδιορισμό (π.χ. Νέα Μακεδονία). Πολλά στελέχη της Ν.Δ. δεν κρύβουν τον προβληματισμό τους για τη διαχείριση του βέτο από εδώ και στο εξής, αφού, αν δεν βρεθεί λύση, η Ελλάδα θα πρέπει να ξαναβάλει βέτο, ώστε τα Σκόπια να μην τεθούν υπό καθεστώς προς ένταξιν χώρας στην Ευρωπαϊκή Ενωση. «Τα βέτο δεν αρέσουν, πολύ περισσότερο αν είναι επαναλαμβανόμενα», τόνιζαν.

Με ακροατές τον βοηθό υπουργό Εξωτερικών, Μπράιζα, και τον Αμερικανό πρεσβευτή στην Αθήνα, Σπέκχαρτ, με τους οποίους μάλιστα αντήλλαξε και θερμή χειραψία, ο Α. Σαμαράς μίλησε με σκληρή γλώσσα εναντίον της Ουάσιγκτον στο συνέδριο του «Εκόνομιστ», χθες.



«Στις ΗΠΑ, μόλις προχθές, προκλήθηκε μεγάλη αναταραχή από μια διαφήμιση εταιρείας παραγωγής βότκας, στο γειτονικό Μεξικό, όπου εμφανιζόταν μεξικανικός χάρτης του 1830 που παρουσίαζε το Τέξας, την Καλιφόρνια και μια σειρά από νότιες πολιτείες των ΗΠΑ ενταγμένες στο Μεξικό», είπε.

«Ηταν τέτοια η κατακραυγή στις ΗΠΑ, που η εταιρεία αναγκάστηκε να αποσύρει τη διαφήμιση και να ζητήσει συγγνώμη, ενώ μεγάλες καταναλωτικές οργανώσεις των ΗΠΑ απειλούν με μποϊκοτάζ των προϊόντων της εταιρείας. Σκεφτείτε μια τέτοια πρόκληση να μην την είχε κάνει μια ιδιωτική εταιρεία, αλλά η ίδια η κυβέρνηση του Μεξικού! Σκεφτείτε πού θα είχε φτάσει η επίσημη αντίδραση της Ουάσιγκτον...».

«Κι όμως, τέτοια ακριβώς συμπεριφορά -επίσημους χάρτες που εμφανίζουν μεγάλο μέρος της Ελλάδας μέσα στην επικράτεια της γειτονικής FYROM- αντιμετωπίζουμε καθημερινά, εδώ και χρόνια, από την πλευρά των Σκοπίων», συνέχισε.

Ο Α. Σαμαράς επικαλέστηκε και το παράδειγμα της Κούβας.

«Και η Κούβα είναι πολύ μικρή χώρα για να απειλήσει τις ΗΠΑ», τόνισε. «Αλλά οι ΗΠΑ διατηρούν εμπάργκο κατά της Κούβας εδώ και 45 χρόνια. Και μάλιστα, αφότου εξέλιπαν οι λόγοι για τους οποίους είχε επιβληθεί το εμπάργκο εκείνο».


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 11/04/2008 Διαβάστε Περισσότερα!

Ακραία η επιλογή Δραγώνα!

Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ

H κ. Θάλεια Δραγώνα <<επελέγη διαδικτυακά >> με <<κατάλληλα>> κριτήρια στα οποία προφανώς ανταποκρίνεται, ως νέα Γενική Γραμματεάς του Υπουργείου Όχι Εθνικής Παιδείας.

Προφανώς, σύμφωνα με το κατωτέρω προφίλ της, αν το υπουργείο ήταν <<Εθνικής Παιδείας>> δεν θα επελέγετο.

Φαίνεται μάλιστα (όρα κατωτέρω) ότι υπερτερούσε κατά πολύ της κ. Ρεπούση και γι αυτό και επελέγη.

Τις δραστηριότητες επίσης της νέας Γενικής Γραμματέας στο ίδρυμα Σόρος (το οποίο ίδρυμα σαφώς καταλαμβάνει τώρα το υπουργείο της όχι εθνικής μας παιδείας με το ακτύπητο δίδυμο της κ. υπουργού και της κ. γενικής γαραμματέας), μπορείτε να τις δείτε κατωτέρω (The Southeast European Joint History Project March 2002 , όρα History Education Committee).

Προφανώς πρέπει να αναμένουμε <<ριζικές>> αλλαγές στην παιδεία μας, ίσως και καθιέρωση της τουρκικής γλώσσας στα σχολεία μας ώστε να διευκολύνονται τα προγράμματα ανταλλαγής φοιτητών με τουρκικά πανεπιστήμια, που αυτή καθιέρωσε.

Εξάλλου, αφού με την συνεχή πλύση εγκεφάλου μας έχουν πείσει σαν χώρα (την μόνη χώρα) ότι πλέον έχει επανιδρυθεί η Οθωμανική αυτοκρατορία της οποίας αποτελούμε ένα μικρό επουσιώδες τμήμα και επομένως μας συμφέρει να μάθουμε τουρκικά για να υπηρετούμε ως νέοι Φαναριώτες τους νέους μας αυθέντες, σύντομα η κ. Γενική Γραμματέας σε συνεργασία με την κ. υπουργό θα καθιερώσει την τουρκική ως τρίτην επίσημη γλώσσα του τέως ελληνικού κράτους (η δεύτερη ως γνωστόν απο παλαιότερες δηλώσεις της κ. υπουργού θα είναι η αγγλική).

Αξίζει όμως να θυμηθούμε το <<εθνικιστικοφασιστικό>>, <<μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι>>. Διαβάστε Περισσότερα!

Γλώσσα λανθάνουσα την αλήθειαν λέγει...

Το 'πε ο Τζέφρυ: Σαν Έλληνες και σαν Ευρωπαίοι θέλουμε να γκρεμιστεί το τείχος στην Κύπρο!
Σαν Έλληνες και σαν Ευρωπαίοι, δηλαδή προσποιούμενοι τους Έλληνες και τους Ευρωπαίους (ως Έλληνες και ως Ευρωπαίοι, σημαίνει "με αυτή την ιδιότητα"), άρα όντες Αμερικάνοι θέλουμε ένα νέο σχέδιο Ανάν! Και νομίζει μάλλον το αμερικανάκι πως τους ξεγέλασε πάλι τους βρωμοέλληνες! Οι δε ινστρούκτορές του όντες ηλιθιότεροι του ιδίου αδυνατούν να ανεύρουν έναν πειθήνιο αμερικανόδουλο που να μιλάει καλύτερα ελληνικά (είχαν βρει την Ντόρα, αλλά αυτή πάει)! Διαβάστε Περισσότερα!

Οι σταυροί , οι εικόνες και ο Γιωργάκης

Θα μας τρελάνουν οι θιασώτες του Διαφωτισμού και του ορθολογισμού; Τα αμερικανάκια της Ευρώπης που θέλουν, καθώς φαίνεται, να κυριαρχήσει σε αυτήν ο μωαμεθανισμός, θέλουν λέει να βγουν οι εικόνες και οι σταυροί από τα σχολεία. Και στηρίζουν το δίκαιο της αξίωσής τους στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων! Τι και αν η συντριπτική πλειοψηφία των Ευρωπαίων επιθυμεί σταυρούς και εικόνες στα σχολεία; Τα δικαστήρια είναι πάνω από τη Δημοκρατία! Οι πλειοψηφίες είναι αξιοσέβαστες μόνο όταν συμφωνούν με τα αμερικάνικα συμφέροντα. Σε κάθε άλλη περίπτωση οι ποικιλώνυμοι θεσμοί αμερικανικής προέλευσης και συμφερόντων πρέπει να επιβάλλουν την μειοψηφική γνώμη! Όπως ο μουσουλμάνος δεν θέλει να βλέπει κάθε μέρα σταυρούς και εικόνες, έτσι και εγώ δεν θέλω να βλέπω κάθε μέρα τον ΓΑΠ, πολύ περισσότερο να τον έχω και πρωθυπουργό! Πειθαρχώ όμως στην απόφαση της πλειοψηφίας. Είμαι δηλαδή δεύτερης κατηγορίας πολίτης; Γιατί ο μουσουλμάνος πρέπει να έχει περισσότερα δικαιώματα από εμένα; Να βγουν οι σταυροί και οι εικόνες από τα σχολεία και τα αμερικανάκια από την διακυβέρνηση της χώρας. Αλλιώς μένουμε στην αρχή της πλειοψηφίας! Διαβάστε Περισσότερα!

Γιατί λέμε ΟΧΙ στις καταλήψεις!

Ποιους ωφελεί η κατάληψη των σχολείων;

1) Τους καθηγητές που καθόμαστε και πληρωνόμαστε χωρίς να δουλεύουμε.

2) Τα φροντιστήρια και τα ιδιωτικά σχολεία. Αφού το δημόσιο σχολείο συνεχώς απαξιώνεται όλο και περισσότεροι καταφεύγουν σε ιδιωτικά σχολεία και φροντιστήρια...

3) Ορισμένους πολιτικούς φορείς που πιστεύουν ότι έτσι αποκτούν πρόσβαση στη νεολαία για να συνεχίσουν τα παιχνίδια τους... Άλλωστε πολίτες με ελλιπή μόρφωση ελέγχονται πιο εύκολα.


Ποιους βλάπτει η κατάληψη των σχολείων;

1) Τους μαθητές που δεν έχουν τα οικονομικά μέσα να πάνε σε φροντιστήριο ή σε ιδιωτικό σχολείο, αλλά προσπαθούν να περάσουν στο Πανεπιστήμιο.

2) Όλους τους μαθητές, αφού όσο περισσότερες ώρες μαθημάτων χάνονται, τόσο μειώνεται το επίπεδο γνώσεων και μόρφωσης που τους προσφέρει το Σχολείο.

3) Τον θεσμό της Δημόσιας Δωρεάν Παιδείας, αφού με αυτόν τον τρόπο απαξιώνεται όλο και περισσότερο το ελληνικό Σχολείο στα μάτια της κοινωνίας. Ας μην ξεχνάμε ότι έχει χυθεί αίμα για να μπορούμε σήμερα να απολαμβάνουμε αυτό το αγαθό, που μόλις 100 χρόνια πριν δεν ήταν καθόλου αυτονόητο! Θέλετε να γυρίσουμε σε αυτά τα χρόνια; Θέλετε οι γονείς σας να συνεχίσουν να ξοδεύουν μια περιουσία σε φροντιστήρια επειδή το Σχολείο δε δουλεύει;

4) Την ελληνική κοινωνία, αφού λιγότερο μορφωμένοι πολίτες είναι πολίτες που θα κάνουν τη δουλειά τους χειρότερα.


Το φαινόμενο των σχολικών καταλήψεων, που εδώ και πολλά χρόνια εμφανίζεται σχεδόν εθιμοτυπικά αυτή την περίοδο, είναι πρωτοφανές και ανήκουστο για όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. (Η μόνη άλλη χώρα που εμφανίζει τέτοια παραδείγματα είναι η Γαλλία όπου γίνονται καταλήψεις μια φορά στα 4 χρόνια σε κάποια σχολεία).

Είναι ένας από τους πολλούς λόγους για τους οποίους οι Ευρωπαίοι γελάνε μαζί μας.

Αγαπητοί μαθητές, αν θέλετε από αυτή την ηλικία να γίνετε μέρος του προβλήματος και των αιτιών που πάνε πίσω την πατρίδα μας, τότε ναι ψηφίστε να συνεχιστεί η κατάληψη στο σχολείο σας. Αν θέλετε να γίνετε μέρος της λύσης, ψηφίστε για τη λήξη της, και πείτε σε όλους τους φίλους/φίλες σας να κάνουν το ίδιο.

Ας σταματήσουμε την μιζέρια και την κακομοιριά!
Διαβάστε Περισσότερα!

Εμείς μειωνόμαστε, οι λαθρομετανάστες ελληνοποιούνται

Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ

Οι κάτοικοι της χώρας μας αλλά και οι κάτοικοι όλων των ευρωπαϊκών χωρών οδηγούνται όπως αναλύεται στη συνέχεια, εξαπατούμενοι από τις κυβερνήσεις τους χωρίς να ενημερωθούν, στην ένδεια, στην δυστυχία και στο αφανισμό. Αυτό συνάγεται εύκολα όπως αναλύεται κατωτέρω χωρίς να απαιτούνται ιδιαίτερες γνώσεις. Μπορείτε όμως στα συνημμένα να γνωρίσετε και την εξειδικευμένη γνώση και ανάλυση του MAURICE ALLAIS κατόχου βραβείου Νόμπελ Οικονομίας.

Οι περισότεροι νέοι μας, αυτοί των 700 ευρώ όπως υποκριτικά αναφέρουν σχεδόν όλα τα κόμματα (πλην του ΚΚΕ, με κατά τη γνώμη όμως λανθασμένο τρόπο αντιμετώπισης που θα επισημανθεί στη συνέχεια), οδηγούνται σε αδιέξοδο και σε απελπισία, αφού έχασαν κάθε σιγουριά εργασίας που προσφέρει η μονιμη εργασία, αφού έχασαν ή χανουν και όλα τα εργατικά τους δικαιώματα, ωράρια, κτλ., αφού και αυτά που παραμένουν στα χαρτιά αν τα διεκδικήσουν κινδυνεύουν να μείνουν στο δρόμο χωρίς δουλιά και αφού από από τη μόνιμη εργασία οδηγήθηκαν στην επι συμβάσει εργασία, εν συνεχεία στα stage για τα οποία γίνεται αυτές τις μέρες τόσον υποκριτικός θόρυβος και τελικά για τους λόγους που αναλύονται κατωτέρω, στην ανεργία.

Επί πλέον σε πολλά επαγγέλματα της πράξης (οικοδομικές εργασίες κτλ) βλέπουν βαθμιαία να αντικαθίστανται από όλους τους εργοδότες από την φτηνή εργασία των λαθρο ή μεταναστών.

Για όλους τους ανωτέρω λόγους οι νέοι μας οδηγήθηκαν και οδηγούνται όπως αναφέραμε στην ανασφάλεια και την απελπισία. Και επειδή ένας νέος υπό τις συνθήκες αυτές δεν είναι δυνατόν να κάνει οικογένεια και παιδιά ο ελληνισμός αλλά και τα άλλα έθνη της Ευρώπης οδηγούνται σε σίγουρο αφανισμό. Επιπλέον επειδή και στις περιπτώσεις που υπάρχει εργασία η αμοιβή της υποβαθμίστηκε και υποβαθμίζεται συνεχώς, υποχρεώνονται και οι γυναίκες να εργάζονται πράγμα που τις υποχρεώνει ή να μην τεκνοποιούν ή να κάνουν συνήθως ένα παιδί.

Για όλα αυτά υπέυθυνες είναι όλες οι κυβερνήσεις και σχεδόν όλα τα ευρωπαϊκά κόμματα που ακολουθούν πιστά τις οδηγίες του απαράδεκτου διευθυντηρίου των Βρυξελλών, που και αυτό δουλοπρεπώς ακολουθεί και εφαρμόζει της εντολές των ΗΠΑ για την παγκοσμιοποίηση δηλαδή για την ενίσχυση, εις βάρος των λαών της Ευρώπης αλλά και εις βάρος και του λαού των ΗΠΑ, μόνον του παγκόσμιου κεφαλαίου (κυρίως των ΗΠΑ).

Ως γνωστόν η τέως ΕΟΚ (Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα) ξεκίνησε με σκοπό την ευημερία των ευρωπαίων πολιτών που με κοινές αρχές για όλες τις συμμετέχουσες χώρες θα οδηγούσε βαθμιαία σε περίπου το ίδιο ικανοποιητικό επίπεδο ζωής (σύγκλιση) τους κατοίκους των μετεχουσών χωρών. Υπήρχαν τότε για προφανείς λόγους απαραίτητοι περιορισμοί στο εμπόριο με τρίτες χώρες, ώστε να μην θίγονται τα γενικώτερα συμφέροντα των ευρωπαίων πολιτών και των ευρωπαίκών επιχειρήσεων.

Βεβαίως η ΕΟΚ ενδιαφερόταν και για την προόδο των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, η ενδυνάμωση των οποίων, με ισχύ όμως των υφιστάμενων περιορισμών εμπορίου με τρίτες χώρες θα επέφερε ευημερία στους ευρωπαίους πολίτες.

Μετά όμως την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης είχαμε το δόγμα της παγοσμιοποιημένης Νέας Τάξης από τον πατέρα Μπους που απέβλεπε μόνον στην ενίσχυση του παγκόσμιου κεφαλαίου κυρίως των αμερικανικών εταιριών. Το δόγμα αυτό απέβλεπε θεωρικά σε μία Παγκόσμια Οικονομική Αγορά με ανοικτά σύνορα για το εμπόριο τη μετακίνηση πληθυσμών κτλ., όλων των χωρών. Συνεπώς απέβλεπε πέραν της ενίσχυσης του παγκόσμιου κυρίως αμερικανικού κεφαλαίου και εις την εις βάθος του χρόνου (ίσως πέραν των 100 ετών) σύγκλιση (προς τα κάτω σε επίπεδα φτώχιας) του επιπέδου ζωής των κατοίκων όλων των χωρών του πλανήτη.

Το πειθήνιο στις εντολές των ΗΠΑ διευθυντήριο των Βρυξελλών άρχισε να εφαρμόζει αμέσως τις παγκοσμιοποιημένες εντολές των ΗΠΑ σε όλες τις χώρες της ΕΕ που πλέον είχαν ως μοναδική τους μέριμνα και εις βάρος των ευρωπαίων πολιτών μόνον την ευδοκίμηση του παγκοσμίου και τοπικού κεφαλαίου.

Έτσι τώρα οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις έπρεπε να ανταγωνιστούν τα προϊόντα επιχειρήσεων τρίτων χωρών με ημερομίσθιο ενός ευρώ και με φτηνές τοπικές ύλες. Για να το πετύχουν άρχισαν να συμπιέζουν παντοιοτρόπως την αμοιβή εργασίας καθώς και το κόστος των τοπικά παραγόμενων και χρησιμοποιούμενων ως πρώτων υλών προϊόντων (γεωργικά και λοιπά) εφόσον ακόμα τους συνέφερε να μην τα εισάγουν εις βάρος των των τοπικών.

Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα να μειώνεται η αγοραστική δύναμη των ευρωπαίων πολιτών με όλα τα επακόλουθα για το κράτος. Το κράτος επίσης (πχ το ελληνικό) προκειμένου να βοηθήσει, το κεφάλαιο, τις επιχειρήσεις κτλ., ηθελημένα σχεδόν μηδένιζε τη φορολογία τους με πρώτο αποτέλεσμα τα τεράστια ελλείματα που το υποχρέωναν να αρχίσει να πωλεί κάθε κρατική περιουσία (ΟΤΕ, ΔΕΗ, κτλ) και παράλληλα αφού πλέον δεν μπορούσε να εκδίδει χαρτονόμισμα να προβαίνει σε συνεχή δανεισμό και υπερχρέωση της χώρας, με επακόλουθο και τη συνεχή λόγω έλλειψης χρημάρων, μείωση της ποιότητας κάθε παρεχόμενης υπηρεσίας του (παιδεία, υγεία, κτλ). Είναι προφανές επίσης ότι μία υπερχρεωμένη χώρα ουσιαστικά έχανε την ανεξαρτησία της με όλα τα επακόλουθα και στα εθνικά θέματα.

Παράλληλα μεγάλες κατασκευαστικές μονάδες άρχισαν να μετακινούνται σε χώρες με φτηνά εργατικά και άλλα πλεονεκτήματα (Κίνα, κτλ) με αποτέλεσμα πλην της απώλειας θέσεων εργασίας να χάνεται βαθμιαία και το Know How της Ευρώπης σε πάρα πολλές δραστηριότητες.

Προκειμένου επίσης να μειωθεί στο ελάχιστο η αμοιβή εργασίας, αλλά και για λόγους βαθμιαίας <<πολτοποίησης>> όλων των εθνών σε μία αμερικανικής έμπνευσης κρεατομηχανή ώστε να πάψουν οι λαοί της ευρώπης να έχουν τα εθνικά τους χαρακτηριστικά που τους οδηγούσαν να έχουν <<απαιτήσεις>>, αλλά και για άλλους λόγους (να γίνουν ευπειθείς και υπάκουοι πολίτες ρομπότ των χωρών της αμερικανικής Νέας Τάξης), άρχισε και η γιγάντια προσπάθεια της λαθρομετανάστευσης που βρίσκεται εν εξελίξει.

Πρόσφατα ο πρωθυπουργός μας μάλλον με <<σύμφωνη>> γνώμη της <<παγκοσμιοποίησης>> ζήτησε τη συστηματική διάχυση των λαθρομεταναστών σε όλη την Ευρώπη με τη χώρα μας να επισημοποιείται ως μία κύρια πύλη εισόδου, παραμενόντων και μεταβαινόντων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες λαθρομεταναστών.

Επίσης στη χώρα είχαμε << την τιμή>> να συγκαλέσουμε το παγκόσμιο Φορουμ Μετανεστευτικής Πολιτικής για να εξάρουμε πόσον η μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ <<εξυπηρετεί>> του <<ρατσιστικούς>> ευρωπαϊκούς λαούς. Ως γνωστόν επίσης οι έλληνες αν και νυχθημερόν καθυβρίζονται ως ρατσιστές για προφανείς λόγους εξουδετέρωσης κάθε αντίρρησης τους, οδηγούνται στο υποχρεωθούν να αποδεχθούν να φιλοξενήσει η χώρα μας όποιον δυστυχή από όλον τον πλανήτη το επιθυμεί (όχι ποσοστώσεις στου λαθρομετανάστες, κτλ).

Η αμερικανικής έμπνευσης λαθρομετανάστευση μελετάται, καθοδηγείται και ενισχύεται με ποικίλες χρηματοδούμενες οργανωσεις σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες από το διευθυντήριο των Βρυξελλών και εφαρμοζεται ως γνωστόν ερήμην των ευρωπαϊκών λαών, πειθήνια από όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και χωρίς καμμία αντίρρηση από όλα σχεδόν τα κόμματα της Ευρώπης.

Για να δημιουργηθεί επίσης ο <<πολτός>> εθνών χωρίς ιδιαίτερα χαρακτηριστικά (ιστορία, πολιτισμό, θρησκεία) άρχισαν τα ιδιαίτερα αυτά χαρακτηριστικά των έθνών να βάλλονται ποικιλοτρόπως (ΜΜΕ και πρακτορικές οργανώσεις χρηματοδοτούμενες έξωθεν,πχ CDRC του Σόρος με τους τοπικούς πράκτορες του, στρατευμένοι από τον Σόρος καθηγητές ιστορίας <<ανέκδοτα>>, κτλ) συστηματικά και οργανωμένα.

Παράλληλα είχαμε οργανωμένη προσπάθεια και για άλλα, που οδηγούσαν στους ανωτέρω παγκοσμιοποιημένους στόχους ουσιαστικής διάλυσης των ευρωπαϊκών εθνών ώστε να γίνουν χωρίς αντίδραση υποχείρια της αμερικανικής Νέας Τάξης, όπως, διάλυση τη παιδείας, γενικώτερη διάλυση του κράτους (αστυνομίας, στρατού, κτλ) και γενικώτερα άλλων οδηγούσαν σε μία χώρα όπου ο κάθε πολίτης θα είχε ως μόνη μέριμνα του να μπορεί στοιχειωδώς να ζεί.

Υπάρχουν και πολλά άλλα που η αναφορά τους θα καθιστούσε το παρόν μακροσκελές.

Αξίζει μόνον να τονίσουμε την εξαπάτιση των νέων μας μέσω και της ανωτάτης παιδείας που μετά την πλήρη υποβάθμιση των κανονικών πτυχιακών σπουδών (κομματικοποίηση, καταλήψεις, άσυλα, μη παρακολούθηση, αντιγραφή στις εξετάσεις κτλ.), οδηγεί σε άλλη μία καθολική τεταρτοβάθμια παιδεία μεταπτυχιακών σπουδών, που και αυτή φαίνεται ότι οδηγεί σε μία παιδεία που όλοι θα πρέπει να έχουν και ένα διδακτορικό. Στο τέλος οι περισσότεροι νέοι μας αντιλαμβάνονται σήμερα και θα το αντιλαμβάνονται περισσότερο στο μέλλον, ότι απλά τους εξαπατούσαν ώστε μάλλον για πολλά χρόνια σπουδάζοντες να μην απαιτούν εργασία που δυστυχώς στο τέλος παρά τα πτυχία τους, λόγω του πλήθους τους, ελάχιστοι θα βρίσκουν και με όρους συνήθως απαράδεκτους.

Επίσης τι να πεί κανείς για το συνταξιοδοτικό του παρόντος και του μέλλοντος μέσα στα πλαίσια αυτά της παγκοσμιποιημένης ΕΕ. Ελάχιστοι θα συμπληρωνουν εισφορές αφού ελέυθερα θα απολύονται γύρω στα 50 τους και όσοι τελικά διακαιούνται την συνεχώς μειούμενη σύνταξη θα τη παίρνουν ,όπως οδηγούνται τα πράγματα, μετά τα 75 τους, αν βέβαια έχουν μέχρι τότε επιζήσει.

Παρατηρώ ότι το ΚΚΕ (ο γράφων δεν ανήκει σε κανένα κόμμα) είναι το μόνο κόμμα που επισημαίνει πολλά από τα ανωτέρω ενώ σε άλλα με τη στάση του συντείνει στη διάλυση του κράτους. Να μου επιτραπεί να παρατηρήσω ότι αν το ΚΚΕ αντιλαμβανόταν ότι θα πρέπει να αγωνιστεί μέσα στο υπάρχον περιβάλλον που υπό τις παρούσες συνθήκες δεν μπορεί άμεσα να μεταβληθεί, για να υποστηρίξει με ειλικρίνια τα συμφέροντα του ελληνικού λαού και των άλλων λαών της Ευρώπης, θα γινόταν το πρώτο κόμμα στη χώρα μας. Επιμένοντας, δυστυχώς κατά τη γνώμη, σε αλλαγή με κάποιο τρόπο επανάστασης, αντί ενημέρωσης του ελληνικού λαού και πάλης για αλλαγή με τους υπάρχοντες κανόνες του παιγνιδιού, ζημειώνει τον εαυτό του και τη χώρα.

Τέλος είναι προφανές ότι αν δεν υπάρξει αλλαγή, η ΕΕ αντί σε μία δύναμη από πάσης πλευράς ανταγωνιστική των άλλων μεγάλων δυνάμεων οδηγείται, σε απώλεια του πολιτισμού της, σε πλήρη υποβάθμιση της και σε ένα σύνολο κατοίκων πάσης προέλευσης και σε ένα χωρίς υποληψη είδος προτεκτοράτου των ΗΠΑ. Διαβάστε Περισσότερα!

Δημοκρατικη Αναγέννηση: Αντί για ημερίδες για τους μετανάστες, κίνητρα για την ελληνική οικογένεια

Είναι επείγον οι αρμόδιοι να ασχοληθούν με την εκπόνηση μιας σοβαρής μεταναστευτικής πολιτικής για να πάψει η χώρα να είναι ξέφραγο αμπέλι τύπου «μπάτε σκύλοι αλέστε και αλεστικά μην δώστε». Όμως οι μετανάστες δεν θα διασώσουν το ελληνικό έθνος. Αυτό πρέπει αφ εαυτού του να σωθεί.

Οι δείκτες υπογεννητικότητας είναι συντριπτικοί για τη χώρα μας. Αντί να πλησιάζουμε στο κρίσιμο 2,1 κατά γυναίκα, που είναι ο δείκτης ανανέωσης των γενεών, βρισκόμαστε στο απαράδεκτο 0,9. Με αυτόν τον ρυθμό οι Έλληνες κάτοικοι θα είναι μόλις 3 εκατομμύρια, σε αντίθεση με τους αλλοεθνείς που θα είναι υπέρτεροι κατά πολύ.

Τι θα απογίνει τότε όμως το ελληνικό έθνος;

Χρειάζονται μέτρα γενναία αυτήν την ώρα της μεγάλης ιστορικής ευθύνης απέναντι στην πορεία του έθνους μας. Μέτρα υπέρ των τρίτεκνων - πολύτεκνων οικογενειών, αλλά και σοβαρά κίνητρα για το δεύτερο παιδί, που θα ξεφεύγουν από τη μιζέρια των επιλογών τύπου ελεημοσύνης.

Αλλιώς, η ιστορία θα μας καταγράψει ως τις γενιές εκείνες, που παρέλαβαν μέσα από εκατόμβες θυσιών μια χώρα όρθια και περήφανη και τη μετέτρεψαν σε ένα απέραντο καραβάν σεράι, σε μια χώρα χωρίς ταυτότητα, σε μια χώρα ιστορικό απολίθωμα.

σχολιο paideia-gr: Αυτό είναι όντως το πρώτο πρόβλημα της Ελλάδας. Αλλά ποιος να μιλήσει για αυτό, αυτοί που παλεύουν για την εξαφάνιση του Ελληνισμού; Η πλέον πατριωτική πράξη είναι με τα σημερινά δεδομένα η τεκνοποιία! Διαβάστε Περισσότερα!

Ο Βαγγέλας ο Ντορής (της Ντόρας)

Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ

Ως γνωστόν ο τέως υπουργός Εθνικής (διατηρούμε ακόμα το εθνικής;;) Άμυνας κ. Μεϊμαράκης αναφέρθηκε έμμεσα με δηλώσεις του σε γεγονότα αρχών της δεκαετίας του 1990, κατηγορώντας σχετικά με τα γεγονότα αυτά τον ανθυποψήφιο της συμπαντριώτισσας του και υποστηριζόμενης από τον ίδιο κ. Ντόρας Μπακογιάννη-Μητσοτάκη.

Επειδή ο κ. τέως υπουργός φαίνεται να αγνοεί τα πραγματικά γεγονότα, επισυνάπτω την κατωτέρω συγκλονιστική εξιστόριση των τότε γεγονότων από τον πραγματικό Έλληνα Κρις Σπύρου με την ελπίδα να τη διαβάσει και να ενημερωθεί ο τέως υπουργός.

Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε επίσης να μείνει έλληνας που να μην τη διαβάσει ώστε όλο το πανελλήνιο να γνωρίσει τις ημέρες και τα έργα της μίας <<φαμίλιας>> από τις τρείς, που κυβερνούν τον τόπο μας.

Κατωτέρω η συγκλονιστική αφήγηση για την μεγάλη ευθύνη του πατρός της κυρίας υποψηφίας προέδρου της Νέας Δημοκρατίας για το σκοπιανό. Ως γνωστόν είχε προηγηθεί η θέση της φαμίλιας για το σχέδιο Άτσεσον και για άλλες θλιβερές καταστάσεις και ακολούθησε μετά το σκοπιανό η θέση της φαμίλιας για το σχέδιο Ανάν.





ΟΜΙΛΙΑ ΚΡΙΣ ΣΠΥΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

ΟΜΙΛΙΑ ΚΡΙΣ ΣΠΥΡΟΥ

Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων Γυμνασίων Λυκείων, Παπάγου Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2007, ώρα: 6μ.μ.

Αγαπητοί Συμπατριώτες μου Θεσσαλοί, Κυρίες και Κύριοι.

Ευχαριστώ τον φίλο μου Στρατηγό Κώστα Πολύχρονη Τίγκα που πήρε την πρωτοβουλία για την σημερινή συνάντηση και ευχαριστώ και όλους εσάς που ήρθατε να με ακούσετε.

Με σεβασμό, ειλικρίνεια και αίσθημα ευθύνης θα σας ενημερώσω για το ποιοι, πότε και πως απέτρεψαν τον Αμερικανό Πρόεδρο Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο να ονομάσει και να αναγνωρίσει το νοτιότερο άκρο της πρώην Γιουγκοσλαβίας ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και ποιοι, πότε και πως συνέβαλαν ή συνωμότησαν στο να γεννηθεί για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας κράτος-μέλος των Ηνωμένων Εθνών με το όνομα «Μακεδονία» και να μην είναι Ελληνικό.

Θα ακούσετε μια προσωπική διήγηση απόψε για το Μακεδονικό και σας παρακαλώ να δώσετε την δέουσα προσοχή στις λεπτομέρειες και τις ημερομηνίες που θα αναφέρω. Αν θέλετε, κρατήστε μερικές σημειώσεις και στο τέλος της ομιλίας μου θα χαρώ πολύ να απαντήσω στις ερωτήσεις σας. Κάνω αυτές τις επισημάνσεις γιατί το Μακεδονικό είναι ένα θέμα πολύ λεπτό, μεγάλης εθνικής σημασίας και ευαισθησίας. Όπως θα διαπιστώσετε, συνέταξα την ομιλία μου με ιδιαίτερη προσοχή και με βάση ιστορικά ντοκουμέντα και προσωπικές εμπειρίες.

Κυρίες και Κύριοι, γνώρισα την Μακεδονία από τα λίγα χρόνια που πήγα σχολείο στην Ελλάδα. Έφυγα για την Αμερική 14 ετών πριν από 51 χρόνια. Έμαθα για την Μακεδονία από τον παππού μου τον Θανάση Σπύρου, ο οποίος το 1910 άφησε την γυναίκα του έγκυο, με τον πατέρα μου στην κοιλιά της, και έφυγε για την Αμερική. Πήρε τρία παιδιά μαζί του και άφησε πίσω στο χωριό τη γιαγιά μου Ελένη με άλλα 4 παιδιά και έγκυο όπως σας είπα.

Έμαθα για την Μακεδονία από αυτόν τον παππού Θανάση Σπύρου που λίγα χρόνια μετά την άφιξή του στην Αμερική ξαναγύρισε στην Ελλάδα να πολεμήσει για την απελευθέρωση της Μακεδονίας και των άλλων κατεχομένων ελληνικών εδαφών από τους Τούρκους. Έξι (6) ολόκληρα χρόνια πολέμησε στη Μακεδονία και στη Μικρά Ασία και δεν ξαναείδε ποτέ τα τρία παιδιά του που άφησε στην Αμερική.

Ξέρω τους Μακεδόνες από τον πατέρα μου τον Κώστα Σπύρου που πολέμησε στην Μακεδονία, στο Ιταλικό μέτωπο και τραυματίας μας διηγιόταν χρόνια μετά για «τα μεγάλα νταούλια» που παίζανε οι Μακεδόνες όταν αυτός έπαιζε το μαντολίνο του στο μέτωπο. Με καμάρι μας έδειχνε φωτογραφίες και μας έλεγε για την φιλοξενία που πρόσφεραν στους στρατιώτες μας οι Μακεδόνες.

Ξέρω τους Μακεδόνες καλά γιατί μεγάλωσα στην Αμερική μέσα στα σπίτια απόδημων Ελλήνων Μακεδόνων, εργάστηκα μαζί τους στα εστιατόρια και στα εργοστάσια της Αμερικής, τους αντιπροσώπευσα στην Βουλή των Αντιπροσώπων στην νέα χώρα που μας υιοθέτησε, την Αμερική. Ο πρώτος και καλύτερός μου φίλος στην Αμερική είναι απόδημος Μακεδόνας, από τον Πεντάλοφο Κοζάνης. Από την μικρή μου κόρη Σταυρούλα έχω γαμπρό Έλληνα Μακεδόνα από το χωριό Αυγερινό της Κοζάνης. Το Μακεδονικό το έμαθα από πρώτο χέρι από τον πρώην Υπουργό και «Μακεδονομάχο» Νίκο Μάρτη και κατά την διάρκεια των αγώνων μας στο πολιτικό πεδίο της Αμερικής για να μην αναγνωριστεί το Νότιο μέρος της Γιουγκοσλαβίας, τα Σκόπια, με ονομασία που να περιλαμβάνει τη λέξη «Μακεδονία».

Από το 1993 είναι λίγες οι φορές που έχω μιλήσει δημόσια για το Μακεδονικό. Αποφάσισα να τα πω «χύμα» γιατί βαρέθηκα να ακούω να με ρωτούν οι συμπατριώτες μου Έλληνες στην Γενέτειρα, με αφέλεια και ανενημέρωτοι, «Γιατί εσείς οι Ελληνοαμερικανοί αφήσατε τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο να ονομάσει τα Σκόπια ως Μακεδονία;». Και να σας πω την αλήθεια νιώθω ντροπή και απογοήτευση όταν βλέπω πολιτικούς ηγέτες, έμπειρους δημοσιογράφους, και πολίτες να συζητούν στα τηλεοπτικά κανάλια απόλυτα ανενημέρωτοι για το Μακεδονικό.

Σας πληροφορώ ότι οι Ελληνοαμερικανοί δεν αφήσαμε ούτε τον πρώτο ούτε τον δεύτερο Τζόρτζ Μπους να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Μακεδονία». Θα δείτε στη συνέχεια όμως ποιοι, πώς, και πότε επέτρεψαν στα Σκόπια να αναγνωριστούν ως κράτος με τον όρο «Μακεδονία» στην ονομασία τους.

Προσωπικά το πρώτο βάπτισμα του πυρός για το Μακεδονικό το πήρα πριν διαλυθεί η Γιουγκοσλαβία, όταν το 1986 έμαθα από τον Νίκο Μάρτη ότι το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ είχε εκδώσει εγκυκλοπαίδεια με τίτλο «Εγκυκλοπαίδεια του Χάρβαρντ για τις Αμερικανικές Εθνότητες». Στην εγκυκλοπαίδεια αυτή ο Καθηγητής και συγγραφέας Στέφαν Θέρνστρομ υποστηρίζει ότι υπάρχει Μακεδονική μειονότητα στις ΗΠΑ πέραν των Ελλήνων μεταναστών από την Μακεδονία. Γράφει συγκεκριμένα η εγκυκλοπαίδεια του Χάρβαρντ. «Ενώ στο παρελθόν μερικοί Μακεδόνες μετανάστες, έλεγαν ότι έχουν Ελληνική καταγωγή, σήμερα οι περισσότεροι νιώθουν ελεύθεροι να αυτοαποκαλούνται «Μακεδόνες» χωρίς τον φόβο ύπαρξης αντιποίνων από την Ελληνική κυβέρνηση».

Το 1991-1992 προέκυψε πια το Μακεδονικό όπως το ξέρουμε σήμερα. Μετά το δημοψήφισμα των Σκοπίων, στις 7 Σεπτεμβρίου 1991, για κήρυξη ανεξάρτητου Κράτους στο νοτιότερο άκρο της Γιουγκοσλαβίας με την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας», συνέβησαν τα ακόλουθα σημαντικά γεγονότα.

Στις 16 Δεκεμβρίου 1991, το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της Ευρώπης ψήφισε ομόφωνα ότι δεν θα αναγνωρίσουν όνομα για το νοτιότερο άκρο της Γιουγκοσλαβίας που μπορεί να εμπεριέχει «εδαφικές διεκδικήσεις στο μέλλον».

Στις 2 Φεβρουαρίου 1992, οι Υπουργοί εξωτερικών της τότε ΕΟΚ, σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανέθεσαν στον τότε Υπουργό Εξωτερικών της Πορτογαλίας Jo?o de Deus Pinheiro να προτείνει λύση για το αίτημα αναγνώρισης των Σκοπίων. Μετά από μερικούς μήνες διαπραγματεύσεων ο κύριος Πινέϊρο πρότεινε το όνομα «Nova Macedonia».

Η πρόταση Πινέϊρο απορρίφθηκε από το Συμβούλιο Αρχηγών της Ευρώπης (ΕΟΚ) ακριβώς γιατί περιείχε τον όρο «Μακεδονία».

Στις 13 Απριλίου 1992, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής κάλεσε σε σύσκεψη το Συμβούλιο των Ελλήνων Πολιτικών Αρχηγών να πάρει θέση για την ονομασία και την αναγνώριση των Σκοπίων ως νέου κράτους. Μετά την συνάντηση των Ελλήνων Πολιτικών Αρχηγών ο Πρέσβης παρά τω Προέδρω Πέτρος Μολυβιάτης, ο μέχρι πρότινος Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος, διάβασε για τις τηλεοράσεις και τα άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης το ακόλουθο επίσημο ανακοινωθέν των Αρχηγών.

«Η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων μόνο εάν τηρηθούν και οι τρεις όροι που έθεσε η ΕΟΚ στις 16 Δεκεμβρίου ‘91 με την αυτονόητη διευκρίνηση ότι στο όνομα του κράτους αυτού δεν θα υπάρχει η λέξη Μακεδονία».

Στις 27 Ιουνίου 1992 οι ηγέτες της Ενωμένης Ευρώπης ψήφισαν ομόφωνα και συμφώνησαν με την Ελληνική θέση ότι θα αναγνωρίσουν τα Σκόπια ως ανεξάρτητο κράτος «μόνον εάν η ονομασία δεν περιέχει τη λέξη Μακεδονία».

Στις 3 Οκτωβρίου 1992 ο τότε υποψήφιος για την Προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, τότε Κυβερνήτης της Πολιτείας Arkansas, Μπιλ Κλίντον (Bill Clinton) μετά από πρόταση Ελληνοαμερικανών υποστηρικτών του έκανε την εξής επίσημη γραπτή δήλωση: «ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΚΛΙΝΤΟΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΕΙΔΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ». Είπε ο κ. Κλίντον:

«Στηρίζω την πρόσφατη απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με την οποία η νοτιότερη πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο κράτος υπό τον όρο να μην περιλαμβάνεται στην ονομασία της η λέξη «Μακεδονία».

Πολλοί Αμερικανοί δυσκολεύονται να κατανοήσουν το πρόβλημα που προκύπτει από τη χρήση του ονόματος «Μακεδονία».Περί τα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η χρήση αυτού του ονόματος για το νότιο τμήμα της Γιουγκοσλαβίας χαρακτηρίστηκε από τον τότε υπουργό Εξωτερικών της χώρας μας «ως προκάλυμμα για επιθετικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας» ενώ θα μπορούσε, επίσης, να αποτελέσει και πάλι πηγή αποσταθεροποίησης και διαμάχης.»

«Η θέση των Ηνωμένων Πολιτειών πρέπει να είναι ξεκάθαρη. Εάν το νέο αυτό κράτος επιθυμεί την αναγνώριση της Αμερικής, θα πρέπει κατ΄αρχάς να δεχθεί τις αρχές της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι, να ικανοποιήσει τις γείτονες χώρες και την παγκόσμια κοινότητα όσον αφορά τις προθέσεις του, ότι δηλαδή είναι ειρηνικές και σύμφωνες με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία απορρίπτει τη χρήση του ονόματος Μακεδονία. Η Κυβέρνηση Κλίντον θα υπερασπιστεί αυτές τις αρχές και θα διασφαλίσει την ικανοποίηση των νόμιμων συμφερόντων της Ελλάδας».

Την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου του 1992 ο Μπιλ Κλίντον εκλέχτηκε Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής κερδίζοντας τις εκλογές από τον τότε Πρόεδρο Τζόρτζ Μπους τον πρεσβύτερο. Λίγες μέρες μετά άρχισε ένας μαραθώνιος αγώνας να αποτραπεί η έντονη και πιεστική προσπάθεια της απερχόμενης κυβέρνησης Μπους να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Τι έγινε τότε…

Μετά την ήττα των εκλογών από τον Μπιλ Κλίντον ο Τζόρτζ Μπους έστειλε τον Υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ Λόρενς Ιγκλμπεργκερ (Lawrence Eagleburger) στην Ευρώπη προκειμένου να πείσει τις Ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις να αλλάξουν την θέση που ομόφωνα είχαν πάρει στις 27 Ιουνίου 1992 και να αναγνωρίσουν μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες το νέο κράτος των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Δηλαδή με ονομασία που περιείχε τον όρο «Μακεδονία».

Από εκπροσώπους της τότε Ελληνικής Κυβέρνησης επιστρατεύτηκα ως «σημαντικός παράγοντας της εκλογής του Μπιλ Κλίντον» να βοηθήσω. Εκείνη την εποχή είχα την ιδιότητα του Προέδρου του Δημοκρατικού κόμματος στην Πολιτεία του Νιου Χαμσαϊρ, την πιο σημαντική πολιτεία της Αμερικής για τις Προεδρικές Εκλογές, και είχα μόλις εκλεγεί Πρόεδρος των Εκλεκτόρων του νεοεκλεγμένου Προέδρου Αμερικής Μπιλ Κλίντον στην ίδια πολιτεία.

Οι 537 εκλέκτορες είναι αυτοί που τελικά αποφασίζουν στην Αμερική ποιός θα είναι ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Στόχος ήταν να μην μπορέσει η Κυβέρνηση Μπους, πριν τη λήξη της θητείας της στις 20 Ιανουαρίου 1993, να πείσει τους Ευρωπαίους και ιδιαίτερα το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών να αναγνωρίσουν το αυτοκηρυγμένο νέο κράτος των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Αυθαίρετη αναγνώριση από την κυβέρνηση της Αμερικής θα ήταν άσχετη εφόσον η κυβέρνηση Μπους ήταν πλέον μεταβατική.

Στην Αθήνα, τον Νοέμβριο του 1992, συναντήθηκα στο Γραφείο του τότε Έλληνα Πρωθυπουργού με τον κ. Πέτρο Παπαγεωργίου, πολιτικό σύμβουλο του Πρωθυπουργού και με τον κ. Λουκά Τσίλα, τότε σύμβουλο του Πρωθυπουργού για θέματα εθνικής ασφαλείας. Λίγους μήνες αργότερα ο κ. Τσίλας διορίστηκε Πρέσβης της Ελλάδος στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Επίσης για το ίδιο θέμα συναντήθηκα και με την κα. Ντόρα Μπακογιάννη, τότε Υπουργό Πολιτισμού της Ελληνικής Κυβέρνησης. Ο κ. Παπαγεωργίου, ο κ. Τσίλας και η κα. Μπακογιάννη τόνισαν την σπουδαιότητα του να αποτραπεί η προσπάθεια της απερχόμενης Κυβέρνησης Μπους να αναγνωριστούν τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Ζήτησαν από μένα να βοηθήσω και με τους συμβούλους και συνεργάτες του Μπιλ Κλίντον αλλά και με την ηγεσία της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας και ιδιαίτερα τα στελέχη του Δημοκρατικού κόμματος που συνέβαλαν στην εκλογή του νέου Προέδρου Μπιλ Κλίντον.

Μπορώ να πω ότι ήμασταν αρκετοί. Δέχτηκα να βοηθήσω και πραγματικά μετά από σκληρή προσπάθεια και με την βοήθεια του Μάϊκλ Δουκάκη και πολλών άλλων συναδέλφων στην Αμερική κατορθώσαμε να αποτρέψουμε την προσπάθεια του Τζόρτζ Μπους. Στην Αμερική συναντήθηκα με τον Μάϊκλ Δουκάκη, έναν ακόμη στενό πολιτικό φίλο και υποστηρικτή του Μπιλ Κλίντον. Ενημέρωσα τον Μάϊκλ Δουκάκη για το σημαντικό θέμα της αναγνώρισης των Σκοπίων από τις Ηνωμένες Πολιτείες με ονομασία που περιείχε το όνομα «Μακεδονία» και του ζήτησα να συμμετάσχει στην προσπάθεια να σταματήσουμε την Κυβέρνηση Μπους.

Ο Μάϊκλ Δουκάκης συμφώνησε να έρθει σε επαφή με τον Άντονυ Λέικ (Anthony Lake) και την Μαντλίν Ολμπραϊτ (Madeleine Albright). Ο Λέικ και η Ολμπραϊτ ήταν κορυφαίοι σύμβουλοι του Μπιλ Κλίντον για θέματα Εξωτερικής πολιτικής και Εθνικής Ασφάλειας στην Προεδρική εκστρατεία του 1992. Αμέσως μετά την ορκωμοσία ο Πρόεδρος Κλίντον διόρισε τον Άντονυ Λέικ Σύμβουλο για θέματα Εθνικής Ασφαλείας στο Λευκό Οίκο και τη Μαντλίν Ολμπραϊτ Πρέσβη της Αμερικής στα Ηνωμένα Έθνη και αργότερα Υπουργό Εξωτερικών.

Ενημέρωσα επίσης πολλούς ακόμη επιφανείς Ελληνοαμερικανούς πολιτικούς ηγέτες, όπως τον Φιλ Αγγελίδη, τότε Πρόεδρο του ισχυρού Δημοκρατικού κόμματος της Καλιφόρνιας με περισσότερα από δέκα (10) εκατομμύρια δημοκρατικά μέλη όπως και τον Μάϊκλ Πάνος, Πρόεδρο του Δημοκρατικού κόμματος της Πολιτείας Ιντιάνα. Όλοι τους συμφώνησαν να βοηθήσουν.

Με σκληρή επιμονή και με τη βοήθεια πολλών άλλων Ελληνοαμερικανών οι οποίοι ήταν κοντά στον Μπιλ Κλίντον καταφέραμε να σταματήσουμε την προσπάθεια της κυβέρνησης Μπους να φέρει το θέμα της αναγνώρισης των Σκοπίων στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για ψήφισμα, παρότι ο Λόρενς Ιγκλμπεργκερ, τότε Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, προσπάθησε να το κάνει ακόμη και στις 19 Ιανουαρίου 1993 μια μέρα πριν από την ορκωμοσία του Μπιλ Κλίντον.

Πρέπει να προσθέσω εδώ ότι στη χρονική αυτή περίοδο συναντήθηκα αρκετές φορές με τους Συμβούλους του τότε Έλληνα Πρωθυπουργού και πέρασα και τα Χριστούγεννα του ‘92 και την Πρωτοχρονιά του 1993 στην Αθήνα. Συνέβαλα επίσης και στην προετοιμασία του τότε Έλληνα Υφυπουργού Εξωτερικών Ανδρέα Ανδριανόπουλου, ο οποίος ταξίδευε στη Νότιο Αμερική και στις Ηνωμένες Πολιτείες σε αναζήτηση υποστήριξης από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής και από την Ελληνοαμερικανική ηγεσία ενάντια στην προσπάθεια της Κυβέρνησης Μπους.

Στο υπόμνημά μου προς τον κ. Τσίλα με ημερομηνία 31/12/1992 πρότεινα στις Ηνωμένες Πολιτείες ο κ. Ανδριανόπουλος να έρθει σε επαφή με τους Μάϊκλ Δουκάκη, Γερουσιαστή Πολ Τσόγκα, Φιλ Αγγελίδη, Πρόεδρο του Δημοκρατικού Κόμματος Καλιφόρνιας, Μάϊκ Πάνο, Πρόεδρο του Δημοκρατικού Κόμματος Πολιτείας Indiana, Άγγελο Τσακόπουλο, μεγαλοεπιχειρηματία και χρηματοδότη του Μπιλ Κλίντον και του Δημοκρατικού Κόμματος, Νικ Μητρόπουλο, Διευθυντή του πολιτικού γραφείου του Michael Dukakis και διευθυντή της Σχολής Πολιτικών Επιστημών του Χάρβαρντ και Τζόρτζ Στεφανόπουλο, σύμβουλο επικοινωνίας του Μπιλ Κλίντον στην προεκλογική εκστρατεία και αργότερα εκπροσώπου τύπου του Λευκού Οίκου. Στο υπόμνημά μου συμπεριέλαβα τα τηλέφωνα σπιτιού και τα προσωπικά τηλέφωνα του καθενός τους.

Όπως αργότερα αποδείχτηκε εμείς τα Αμερικανάκια δεν ξέραμε πάρα πολλά για το τι ακριβώς συνέβαινε με το Μακεδονικό θέμα. Είναι τώρα όμως ξεκάθαρο ότι η τότε Ελληνική Κυβέρνηση εργαζόταν με αντιφατικές στρατηγικές.

Δημόσια και επίσημα η τότε Ελληνική Κυβέρνηση εργαζόταν να αποτρέψει την Κυβέρνηση Μπους να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Παρασκηνιακά όμως η τότε Ελληνική Κυβέρνηση συζητούσε ένα σύνθετο όνομα που θα ήταν κάπως παραδεκτό και θα είχε λιγότερο πολιτικό κόστος. Το σύνθετο όνομα όμως περιείχε και τη λέξη Μακεδονία. Είναι τώρα προφανές ότι αυτή η στρατηγική εφαρμόστηκε παρασκηνιακά για αρκετό χρονικό διάστημα από τον τότε Έλληνα Πρωθυπουργό.

Ακούστε τι είπε σε πρόσφατη δήλωσή του ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος Αντώνης Σαμαράς, στην εκπομπή «Οι φάκελοι» του Αλέξη Παπαχελά στο τηλεοπτικό κανάλι “MEGA” στις 16/11/2004. Είπε ο κύριος Σαμαράς:

«Εκείνη την στιγμή στη σύσκεψη αυτή (6 Μαρτίου) ενόψει του γεγονότος ότι εγώ έπρεπε σε τρεις ημέρες να πάω στις Βρυξέλες να συζητήσω με Μπέικερ και Υπουργούς των Εξωτερικών, ο Μητσοτάκης λέει πρέπει να έχουμε μια δεύτερη γραμμή άμυνας.

Τι θα γίνει εάν οι Αμερικανοί δεν θελήσουν να αναγνωρίσουν αυτό το οποίο έχουν αναγνωρίσει οι Ευρωπαίοι, τους τρεις όρους;

Μα δεν υπάρχει περίπτωση να μην το δεχθούν παρά εάν εμείς δεν δώσουμε την μάχη.

Μου λέει δεν σου κρύβω, παρουσία των άλλων, ότι εγώ το θέμα του ονόματος δεν το θεωρώ σημαντικό.

Λέω τότε κύριε Πρόεδρε, μου λέτε αυτό που έχετε πει στον Ελληνικό λαό, αυτό που έχει αποφασίσει το Συμβούλιο των πολιτικών Αρχηγών, αυτό το οποίο λέτε εσείς προς τον Ελληνικό λαό, άλλο τι μας λέτε εδώ, να βγω εγώ και να πω τα αντίθετα στο εξωτερικό; Πώς θα το κάνω;

Πηγαίνω έξω και, κύριε Παπαχελά, ποτέ δεν έχω αισθανθεί τόσο άσχημα και δεν θα ήθελα ποτέ άλλος Έλληνας Υπουργός των Εξωτερικών να αισθανθεί το ίδιο άσχημα. Έγινα περίγελος.

Με ρωτούσε ο κύριος Ντελόρ με υπονοούμενα, με ρωτούσε ο κύριος Πόστ του Λουξεμβούργου, με ρωτούσε ο Γκένσερ, με ρωτούσε ο κύριος Κόλλινς της Ιρλανδίας και μου λέγανε, καλά Αντώνη, εδώ μας λες άλλα και μαθαίνουμε από το κέντρο ότι άλλη είναι η γραμμή.

Είχανε ήδη αρχίσει οι διαρροές ότι μην ακούτε τον Σαμαρά, αυτός έχει την θέση όνομα, εμάς δεν μας νοιάζει».

Κυρίες και κύριοι, φαίνεται πια ξεκάθαρα ότι όταν εμείς αγωνιζόμασταν να αποτρέψουμε την Κυβέρνηση Μπους, η τότε Ελληνική Κυβέρνηση συζητούσε με άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να βρουν διαφορετικό τρόπο για την αναγνώριση των Σκοπίων ως νέο κράτος από την Ενωμένη Ευρώπη, γιατί η στάση της Ευρώπης ήταν ξεκάθαρη. «Όχι», η λέξη Μακεδονία στην ονομασία του κράτους των Σκοπίων. Τελεία και παύλα.

Ο μόνος άλλος φορέας αναγνώρισης ήταν τα Ηνωμένα Έθνη! Έτσι και έγινε.

Στις 22 Ιανουαρίου 1993, δύο μέρες μετά την ορκωμοσία του Μπιλ Κλίντον όπου παρευρέθηκα κι εγώ και σχεδόν όλοι οι άλλοι Ελληνοαμερικανοί παράγοντες, και πριν τελειώσουν οι τελετές ορκωμοσίας στην Ουάσιγκτον η κυβέρνηση των Σκοπίων έκανε επίσημη αίτηση στα Ηνωμένα Έθνη να αναγνωριστεί η χώρα τους ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Πώς και γιατί απεφάσισε η κυβέρνηση των Σκοπίων να παρακάμψει την Ενωμένη Ευρώπη;

Δύο μέρες αργότερα στις 24 Ιανουαρίου 1993 τρεις μεγάλες χώρες της Ενωμένης Ευρώπης η Αγγλία, η Γαλλία και η Ισπανία με τη σύμφωνη γνώμη της τότε Ελληνικής κυβέρνησης πρότειναν αναγνώριση των Σκοπίων από τα Ηνωμένα Έθνη με μια δήθεν συμβιβαστική ονομασία. Πρότειναν αναγνώριση των Σκοπίων με το όνομα «Πρώην-Γιουγκοσλαβική-Δημοκρατία-της Μακεδονίας» (FYROM). Ορίστε το κόλπο!

Τα Σκόπια προτείνουν το απαράδεκτο και οι προσυμφωνημένοι Ευρωπαίοι σπεύδουν να σώσουν την κατάσταση προτείνοντας μια δήθεν «συμβιβαστική λύση». Πώς και γιατί αποφάσισαν οι τρεις αυτές κυβερνήσεις να κάνουν την επίσημη αυτή «συμβιβαστική» πρόταση στα Ηνωμένα Έθνη;

Μήπως είχαν επίσημα ψηφίσει οι ηγέτες της Ευρώπης να αλλάξουν στάση και να αναγνωρίσουν τα Σκόπια με όνομα που περιείχε τη λέξη Μακεδονία; Ασφαλώς όχι.

Το κάνανε εν ονόματι της Ενωμένης Ευρώπης; Ασφαλώς όχι!!

Τότε πώς έγινε; Φαίνεται ότι όλα είχαν προσυμφωνηθεί παρασκηνιακά.

Η τότε Ελληνική Κυβέρνηση, η τότε Κυβέρνηση των Σκοπίων και οι τότε ηγέτες της Ενωμένης Ευρώπης τα είχαν βρει για μια σύνθετη ονομασία η οποία περιείχε το όνομα «Μακεδονία» . Αυτό που παρέμεινε σε εκκρεμότητα ήταν η θέση του Μπιλ Κλίντον και της κυβέρνησής του. Τι έγινε όμως με την ομόφωνη απόφαση των πολιτικών ηγετών της Ελλάδος; Τι έγινε η περίφημη δήλωση του Πέτρου Μολυβιάτη εν ονόματι του Συμβουλίου των Ελλήνων πολιτικών Αρχηγών ότι η Ελλάδα δεν θα αναγνωρίσει τα Σκόπια «εάν η ονομασία περιέχει την λέξη «Μακεδονία»; Είχαν επίσημα αλλάξει στάση οι Έλληνες πολιτικοί ηγέτες; Ασφαλώς όχι!!

Το θέμα Κλίντον όμως ήταν το πιο σοβαρό. Ο Μπιλ Κλίντον είχε δεσμευτεί στους Ελληνοαμερικανούς υποστηρικτές του και ο Κλίντον θα τηρούσε την δέσμευσή του. Γι’ αυτό είμαι απόλυτα σίγουρος. Επομένως οι αρχιτέκτονες της συμβιβαστικής λύσης ρισκάρανε το βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας από την Κυβέρνηση Κλίντον εάν προτείνανε αναγνώριση των Σκοπίων με ονομασία που περιείχε την λέξη «Μακεδονία».

Μόνον οι Ελληνοαμερικανοί ηγέτες μπορούσαν να αποδεσμεύσουν τον Μπιλ Κλίντον. Εξάλλου αυτοί τον δέσμευσαν στις 3 Οκτωβρίου 1992. Σας θυμίζω την προαναφερθείσα επίσημη και πεντακάθαρη θέση του Μπιλ Κλίντον.

Κατασκευάσθηκε λοιπόν προσεκτικά ένας σύγχρονος «Δούρειος Ίππος»! Ακούστε τι έγινε.

Δεν ξέρω ακριβώς πόσες ώρες μετά την ορκωμοσία του Μπιλ Κλίντον στο αξίωμα του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών είχαν περάσει όταν οι μισθωτοί αντιπρόσωποι της Ελλάδος (paid lobbyists) στην Ουάσιγκτον κ.κ. «Manatos & Manatos” δημιούργησαν μια «Πρόχειρη Ειδική Επιτροπή» με την ονομασία «Πρόχειρη Αμερικανο-Ελληνική Επιτροπή Ηγεσίας», «Ad hoc American Hellenic Leadership Committee”. Ποια ήταν τα μέλη αυτής της «Πρόχειρης Επιτροπής» δεν έμαθα ποτέ. Αυτό που ξέρω είναι το εξής:

Εκ μέρους αυτής της πρόχειρης επιτροπής η εταιρεία «Μάνατος και Μάνατος» ζήτησε από εκλεγμένους πολιτικούς, επιχειρηματίες και Δημοτικούς άρχοντες όλους επιφανείς Ελληνοαμερικανούς να συνυπογράψουν επιστολή που απευθυνόταν στον Πρόεδρο Κλίντον και του ζητούσε να υποστηρίξει την «νέα θέση» της τότε Ελληνικής Κυβέρνησης για «συμβιβαστική λύση» στο ζήτημα της αναγνώρισης του ονόματος των Σκοπίων.

Η επιστολή είχε συνταχθεί και είχε διατυπωθεί τόσο προσεκτικά που μπροστά της ο «Δούρειος Ίππος» έμοιαζε ερασιτεχνική εφεύρεση!

Παρόλα αυτά το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο. Ο Μπιλ Κλίντον θα έπρεπε να υποστηρίξει την νέα θέση της τότε Ελληνικής Κυβέρνησης στην ονομασία του νέου κράτους των Σκοπίων, παρότι η συμβιβαστική λύση περιείχε το όνομα «Μακεδονία». Η απευθυνόμενη επιστολή προς τον Πρόεδρο Κλίντον είχε την ημερομηνία 26 Ιανουαρίου 1993 έξι μέρες μετά την ορκωμοσία του.

Είναι τόσο ωραία γραμμένη και τόσο υπέροχα εθνικόφρονη που αν δεν είσαι γνώστης των πραγμάτων και «γάτα» στα πολιτικά υπονοούμενα ποτέ δεν θα καταλάβεις ότι με την συνυπογραφή σου συμβάλλεις σε μια κολοσσιαία εθνική προδοσία!

Και όμως ακριβώς αυτό ήταν. Όταν εγώ έλαβα την απευθυνόμενη επιστολή προς τον Πρόεδρο Κλίντον και μου ζητήθηκε να την υπογράψω οι συγγραφείς και οι υποστηρικτές της είχαν ήδη εξασφαλίσει την υπογραφή των: Phil Angelides (Φιλ Αγγελίδης), Πρόεδρο του Δημοκρατικού κόμματος της Καλιφόρνιας. Art Agnos (Αρτ Άγκνος), πρώην Δήμαρχο του Σαν Φρανσίσκο, Andrew Athens (Άντριου Άθενς), Προέδρου του Ηνωμένου ΑμερικανοΕλληνικού Κογκρέσου, John Casimatidis (Τζων Κατσιματίδης), Πρόεδρο του “Red Apple Groups”. Philip Christopher (Φίλιπ Κρίστοφερ), Προέδρου PSEKA, dr. Gus Konstantine (Γκάς Κονσταντίν), Supreme President of AHEPA, δρ. Takey Crist (Τάκη Κρίστ), Προέδρου του American Hellenic Institute, Public Affairs Committee, Michael Dukakis (Μιχάλης Δουκάκης), πρώην Κυβερνήτη της Πολιτείας της Μασαχουσέτης, Nicholas Gage (Νίκολας Κέιτζ), συγγραφέα, Fotis Gerasopoulos (Φώτης Γερασόπουλος), αντιπρόεδρο Hellenic American National Council. Dr. Christos Ioannides (Χρήστος Ιωαννίδης), Καθηγητής Greek and Middle Eastern Affairs, Michael Zaharis (Μιχάλης Ζαχαρής), Chairman KOS Pharmaceutical INC, Sotiris Kolokotronis (Σωτήρης Κολοκοτρώνης), President SKK Enterprises, Andrew Manatos (Άντριου Μάνατος), Special Counsel United Hellenic American Congress, John Nathenas (Τζων Ναθήνας) President Hellenic American National Council. Peter J. Pappas (Πήτερ Πάπας), President P.J. Mechanical Corporation, Jim Regas (Τζιμ Ρήγας) Esq. Senior Courses Regas, Freratos & Harp, Eugene Rossides (Ευγένιος Ροσίδης), Esq. Chairman American Hellenic Institute, Angelo Tsakopoulos (Άγγελος Τσακόπουλος), Former National Chairman Greek American for Clinton and Professor Spiros Vreonis jr.(Σπύρος Βρυώνης), New York University. Ασφαλώς έγινε κοινοποίηση της επιστολής στον Warren Christopher (Γουόρεν Κρίστοφερ) Υπουργό Εξωτερικών ΗΠΑ, Anthony Lake (Άντονυ Λέικ), Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας του Λευκού Οίκου, και Δρ. Madeleine Albright (Μαντλίν Ολμπραϊτ), Πρέσβη των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη.

Διάβασα προσεκτικά την προτεινόμενη επιστολή που μου ζητούσαν να συνυπογράψω. Όταν ρώτησα τον κύριο Μάνατο τι είναι η προτεινόμενη «συμβιβαστική» ονομασία μου απάντησε «Former Yugoslav Republic of Macedonia-FYROM» «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας». Είπα μέσα μου «Ώρα καλή Μακεδονία μας Ελληνική».

Ασφαλώς δεν δέχτηκα να την συνυπογράψω και η επιστολή εστάλη στον Πρόεδρο Κλίντον χωρίς την δική μου υπογραφή. Κατάλαβα αμέσως ότι εάν τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώριζαν το νέο κράτος των Σκοπίων με όνομα που περιείχε τη λέξη «Μακεδονία» θα γεννιόταν για πρώτη φορά στην ιστορία μια νέα χώρα με την ονομασία «Μακεδονία» και δεν θα ήταν Ελληνική. Με άλλα λόγια η νοτιότερη περιοχή της Γιουγκοσλαβίας θα αναγνωριζόταν από τα Ηνωμένα Έθνη ως χώρα με το όνομα «Μακεδονία» και η Ελληνική περιοχή της Μακεδονίας θα ήταν πια απλώς μια διοικητική περιφέρεια. Μια διοικητική περιφέρεια η οποία στο μέλλον θα διεκδικείται από το νεοσύστατο κράτος.

Και αυτό έχει γίνει ήδη κυρίες και κύριοι, δείτε την πρώτη σελίδα της Ελευθεροτυπίας με ημερομηνία 30 Νοεμβρίου 2004. Τίτλος:

«Επίσημο εγχειρίδιο του Πενταγώνου των ΗΠΑ από το 1999. ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ»

Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι οι περισσότεροι αν όχι όλοι που πρόσφεραν την υπογραφή τους δεν είχαν τον απαραίτητο χρόνο για να μελετήσουν το ακριβές κείμενο της επιστολής και υπέγραψαν καλή τη πίστη νομίζοντας ότι υπογράφουν για το συμφέρον της Ελλάδας. Άλλωστε η υπογραφή ζητήθηκε και δόθηκε τηλεφωνικά!! Αυτό που ακολούθησε ήταν ένα τρίμηνο γεμάτο παραπληροφόρηση και αποπροσανατολισμός της Ελληνικής κοινής γνώμης.

Για περισσότερους από τρεις μήνες οι συζητήσεις και οι «αγώνες» περιστρέφονταν γύρω από δευτερεύοντα και τριτεύοντα θέματα. Σημαίες, σύμβολα, παληκαρισμοί, Μαγκιές, Τουρκικές παρενοχλήσεις οτιδήποτε άλλο παρά το όνομα Μακεδονία απασχολούσαν την κοινή γνώμη που ενδιαφερόταν. Τελικά η μάσκα έπεσε.

Στις 7 Απριλίου 1993 επίσημα πια, με επιστολή προς το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών εν ονόματι της τότε Ελληνικής Κυβέρνησης ο τότε Υπουργός Εξωτερικών κ. Μιχάλης Παπακωνσταντίνου ανήγγειλε γραπτώς στα Ηνωμένα Έθνη ότι η Ελληνική κυβέρνηση αποδέχεται την συμβιβαστική πρόταση με την οποία τα Ηνωμένα Έθνη θα αναγνωρίσουν το νοτιότερο τμήμα της πρώην Γιουγκοσλαβίας ως νέο κράτος με την ονομασία «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Την ίδια μέρα, στις 7 Απριλίου 1993 η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ψήφισε την αναγνώριση του νέου κράτους και φυσικά έτσι ψήφισε και ο αντιπρόσωπος της Ελλάδος στα Ηνωμένα Έθνη, έτσι ψήφισε και η Ελλάδα! Εκείνη την ημέρα Κυρίες και Κύριοι ένα κομμάτι από την Ελληνικότητά μου πέθανε.

Έτσι λοιπόν εάν σας ρωτήσει κανείς πότε αναγνωρίστηκε (γεννήθηκε) το πρώτο και μόνο μη Ελληνικό κράτος με το όνομα «Μακεδονία» να του πείτε στις 7 Απριλίου 1993, στην Νέα Υόρκη των Ηνωμένων Πολιτειών. Αν σας ρωτήσει ποια ήταν η θέση της Ελλάδος, να πείτε ότι ψήφισε υπέρ! Αν σας ρωτήσει πώς ψήφισε η Αμερική να του πείτε και αυτή ψήφισε υπέρ.

Αν σας ρωτήσει γιατί οι Ελληνοαμερικανοί φίλοι του Μπιλ Κλίντον του ζήτησαν να αλλάξει την θέση που είχε πάρει στις 3 Οκτωβρίου 1992 να του πείτε γιατί η τότε Ελληνική κυβέρνηση τους ζήτησε να το κάνουν!

Ακούστε προσεκτικά παρακαλώ, κυρίες και κύριοι, τι είπε ο τότε πανίσχυρος Αμερικανός βουλευτής και Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Αμερικανικού Κογκρέσου, κ. Lee Hamilton (Λι Χάμιλτον) όπως γράφτηκε στην ανταπόκριση του δημοσιογράφου Μιχάλη Ιγνατίου στην ημερήσια εφημερίδα «Πρωινή» της Νέας Υόρκης, λίγες μέρες μετά την επίσημη αναγνώριση του νέου Κράτους από τα Ηνωμένα Έθνη.

Είπε ο κύριος Χάμιλτον: «ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΗΚΑΤΕ ΑΣΤΡΑΠΙΑΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΜΕ ΝΑ ΣΑΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ. ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΤΕ ΣΥΞΥΛΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΣΑΣ»

Η ανταπόκριση του Μιχάλη Ιγνατίου στην Πρωινή λέει:

«ΗΝΩΜΕΝΑ ΕΘΝΗ: Η Ελληνική κυβέρνηση έχασε μοναδική ευκαιρία να κερδίσει σημαντικά πλεονεκτήματα στη μάχη των Σκοπίων, όταν λόγω ασυνεννοησίας με την Ουάσιγκτον και ερασιτεχνικών χειρισμών δέχθηκε τον «έντιμο συμβιβασμό» χωρίς να περιμένει τη δημοσιοποίηση της θέσης της νέας αμερικανικής κυβέρνησης. Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, Λι Χάμιλτον, δήλωσε στη διάρκεια εκδήλωσης Ελληνοαμερικανών στο Λος Άντζελες, ότι ο ίδιος αλλά και στελέχη της κυβέρνησης Κλίντον εξεπλάγησαν από την απόφαση της κυβέρνησης Μητσοτάκη να μην επιμείνει στη γνωστή θέση της για την ονομασία και αντίθετα να αποδεχθεί τη διαδικασία της διαιτησίας και της όποιας απόφασης των μεσολαβητών Σάιρους Βάνς και Λόρδου Όουεν.

«Ο Αμερικανός βουλευτής, που θεωρείται ένας από τους λίγους πολιτικούς που γνωρίζουν τα ελληνικά εθνικά θέματα, ιδιαίτερα το Κυπριακό και το πρόβλημα που δημιουργούν τα Σκόπια, είπε ότι η πλειοψηφία των βουλευτών και των γερουσιαστών «είχαν πειστεί για τις δίκαιες θέσεις της Ελλάδας» και τις υποστήριξαν μάλιστα εγγράφως, υπογράφοντας κείμενο επιστολής προς τον Πρόεδρο Τζόρτζ Μπους.

«Όπως εξήγησε ο κ. Χάμιλτον, «το Κογκρέσο ενημερώθηκε σωστά από την Ελληνοαμερικανική κοινότητα», τα μέλη της οποίας πίεσαν με διάφορους τρόπους τους βουλευτές και τους γερουσιαστές, οι οποίοι πείστηκαν ότι το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων ήταν στην πραγματικότητα η κλοπή του ονόματος της Μακεδονίας.

Ο Αμερικανός βουλευτής βλέπει «διαφωνία μεταξύ των θέσεων της Αθήνας και της Ομογένειας» αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι μόνοι που απέμειναν να επιμένουν για μη χρήση του ονόματος της Μακεδονίας είναι οι Ελληνοαμερικανοί. Ο κ. Χάμιλτον κατέληξε λέγοντας ότι ακριβώς λόγω της αποδοχής από την Αθήνα συμβιβαστικής λύσης, ούτε το Κογκρέσο, ούτε η Κυβέρνηση Κλίντον μπορούν πια να βοηθήσουν, υπονοώντας ότι δεν ισχύουν οι προεκλογικές δεσμεύσεις του Αμερικανού Προέδρου».

Στις 22 Φεβρουαρίου 1994 ο παλαίμαχος στρατηγός εν αποστρατεία Ελευθέριος Παπαγιαννάκης ο οποίος απεβίωσε πρόσφατα με επιστολή του προς τον Πρέσβη της Αυστραλίας στην Αθήνα αναρωτήθηκε πως η Αυστραλία αναγνώρισε τα Σκόπια ως Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Στις 28 Μαρτίου 1994 ο Αυστραλός Πρέσβης στην Αθήνα C.A. Edwards απάντησε στο στρατηγό Παπαγιαννάκη ως εξής:

«Στρατηγέ μου, Το γράμμα σας με ημερομηνία 22 Φεβρουαρίου με εντυπωσίασε με την ειλικρίνεια με την οποία εκφράσατε τα αισθήματά σας προς την Αυστραλία και τους Αυστραλούς που έπεσαν μαχόμενοι για την ελευθερία της Ελλάδος. Είναι μεγάλο κρίμα που άνθρωποι όπως εσείς που έχουν τόσο δυνατά αισθήματα για τη χώρα μου αισθάνονται ότι κατά κάποιο τρόπο η πρόσφατη απόφαση της Αυστραλίας να αναγνωρίσει την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (FYROM) αποτελεί με οποιοδήποτε τρόπο κτύπημα κατά της Ελλάδος. Από την πλευρά της η Κυβέρνηση της Αυστραλίας δεν αισθάνεται ότι η απόφασή της ήταν με οποιοδήποτε τρόπο κατά των συμφερόντων της Ελλάδας.

Στην πραγματικότητα λαμβάνοντας την απόφασή της η κυβέρνηση κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια να ανταποκριθεί στις επιθυμίες της Ελλάδας. Καθώς πιθανώς προσέξατε το όνομα με το οποίο αναγνωρίσαμε τη χώρα ήταν το ίδιο όνομα με εκείνο που χρησιμοποίησε η ίδια η Ελλάδα στην δική της αναγνώριση και σε όλες τις άλλες δοσοληψίες που έχει με αυτή τη χώρα».

Μετά από όλα αυτά αγαπητοί μου Θεσσαλοί συμπατριώτες, κυρίες και κύριοι τώρα πια ξέρετε: Τι κάνανε οι Ελληνοαμερικανοί Ξέρετε τι κάνανε οι Αμερικανοί Ξέρετε τι κάνανε οι Ευρωπαίοι Ξέρετε τι κάνανε οι Σκοπιανοί και ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΚΑΝΑΝΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΟΙ ΝΤΟΠΙΑΝΟΙ! Σας ευχαριστώ πολύ που με ακούσατε.
Διαβάστε Περισσότερα!

Γιατί .... τη Ντόρα;

Γιατί όλοι οι Πασοκτζήδες υποστηρίζουν τη Ντόρα; Γιατί ο Λαμπράκης υποστηρίζει την Ντόρα; Γιατί όλα τα λαμόγια και οι εμπλεκόμενοι σε σκάνδαλα Νεοδημοκράτες πολιτευτές στηρίζουν την Ντόρα; Γιατί ο Έβερτ δεν βγήκε να μιλήσει υπέρ της Ντόρας; Μήπως ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση πλέον και κάποιοι βγάζουν ανακοινώσεις εξ ονόματός του;

Αν σκεφθεί τα παραπάνω ο τίμιος Νεοδημοκράτης θα πάει μαζικά να ψηφίσει για να σώσει τη ΝΔ από το οριστικό της τέλος! Να μην αφήσουμε τα κομματικά λαμόγια να βγάλουν πρόεδρο! Μαζικά στις κάλπες να γλυτώσουμε από το μητσοτακέικο!

ΥΓ. Ο Κεθίκογλου γυρίζει από κανάλι σε κανάλι και φοβερίζει τους Νεοδημοκράτες να μην πάνε να ψηφίσουν γιατί λέει μετά θα έχουν υποχρεώσεις! Καμία υποχρέωση δεν έχουν τα μέλη του κόμματος! Μην ακούτε τους μητσοτακόδουλους! Διαβάστε Περισσότερα!

Οι κουμπάρες και η ΝΔ

Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ


Η εκλογή νέου προέδρου στο έτερο μεγάλο κόμμα της Ελλάδας προφανώς θα πρέπει να ενδιαφέρει τον κάθε Έλληνα που θα θέλει να αποφευχθούν και άλλα άμεσα ή έμμεσα <<δακτυλίδια>> του παρελθόντος, δακτυλίδια με όχι και τόσο διαφανή προέλευση. Για την εν εξελίξει διαδικασία εκλογής του νέου προέδρου στην Νέα Δημοκρατία, παρατηρούμε τα εξής.

Μετά την παραίτηση του Κώστα Καραμανλή είχε αρχικά δρομολογηθεί σύμφωνα με το καταστατικό του κόμματος, η εκλογή του νέου προέδρου της Νέας Δημοκρατίας να γίνει από το έκτακτο συνέδριο, η σύνθεση του οποίου ήταν περίπου η ίδια με αυτήν του τακτικού συνεδρίου του ίδιου κόμματος το 2007.

Είχε όμως επισημανθεί ότι από καιρό τα μέλη του έκτακτου αυτού συνεδρίου είχαν <<πλησιαστεί>> και πεισθεί (παντοιοτρόπως, δεν ξέρω λεπτομέρειες) να προσφέρουν την προτίμηση τους στην κυρία Ντόρα Μπακογιάννη-Μητσοτάκη ( γνωστών απόψεων στο κυπριακό ,σχέδιο Ανάν και στα άλλα εθνικά θέματα).



Δηλαδή είχαμε εμμέσως <<δακτυλίδι>>.



Μετά από αντιδράσεις των άλλων υποψηφίων είχε κατ ͐ αρχήν αποφασιστεί, μετά από αρχικές αντιδράσεις της κ. Ντόρας Μπακογιάννη- Μητσοτάκη, η κεντρική επιτροπή του κόμματος να εισηγηθεί το έκτακτο συνέδριο να μην εκλέξει το νέο πρόεδρο και να προβεί σε αλλαγή του καταστατικού ώστε ο νέος πρόεδρος να εκλεγεί από όλα τα μέλη του κόμματος, τα υπάρχοντα και όσα τυχόν θα ήθελαν εγγραφεί μέχρι την εκλογή.

Υπήρχε όμως πρόβλεψη για υποβολή και άλλης πρότασης για την εκλογήν αυτήν.



Στα πλαίσια αυτά έγινε πρόταση από ένα υποψήφιο η εκλογή του νέου προέδρου να γίνει, όχι μόνον από τα μέλη του κόμματος αλλά και από όσους ήθελαν να εγγραφούν ως φίλοι του κόμματος με το επιχείρημα ότι από όσους ψηφίζουν το κόμμα αυτό τα μέλη αποτελούν μικρό ποσοστο. Ελέγχθησαν και πολλά άλλα προφανή πλεονεκτήματα του τρόπου αυτού.



Με την πρόταση αυτή συμφώνησαν οι τρείς άλλοι υποψήφιοι πλην της κ. Ντόρας Μπακογιάννη-Μητσοτάκη. Αναφερόμενη η κ. τεώς ΥΠΕΞ στην πρόταση αυτή που προφανώς δεν τη συνέφερε, γιατί παρά την συνεχή πλύση του εγκεφάλου του ο ελληνικός λαός αντιλαμβάνεται αρκετά, με προφανή εκνευρισμό με <<αρχηγικό ύφος>> και με θρασύτητα είπε:



Δεν ήρθα εδώ για να παίξω τις κουμπάρες.



Τελικά μετά και αφού ο εν αποχωρήσει πρόεδρος, παρά την αντίθετη άποψη των τριών άλλων υποψηφίων, έρριξε περιέργως το <<πραγματικό>> του βάρος υπέρ των απόψεων της κ. Ντόρας-Μητσοτάκη Μπακογιάννη, η ως διαδίδεται προμιλημένη υπέρ της κ. Ντόρας κεντρική επιτροπή <<ομόφωνα>>, για να φανεί προς τα έξω η <<ενότητα>>, υπερψήφισε υπέρ των απόψεων της εκλεκτής του κ. Ντόρας, προφανώς προσπαθώντας να τη βοηθήσει αλλά και επίσης προφανώς προσβάλλοντας τους φίλους του κόμματος αυτού.



Έτσι της δόθηκε τελικά <<μισό>> δακτυλίδι που όμως με την αναμενόμενη <<θερμή>> υποστήριξη της από τα γνωστά ΜΜΕ μάλλον θα τη βοηθήσει να εκλεγεί τελικά από τα μέλη του κόμματος ως πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας.



Ξέχασε επίσης η έχουσα ασθενή μνήμη κεντρική επιτροπή την προϊστορία της τέως ΥΠΕΞ, για το σχέδιο Ανάν, για το αεροπλάνο που έφτασε με τα σήματα της <<Μακεδονίας>> για την οποία είχε κaταβάλει παλαιότερα φιλότιμες προσπάθεις (σύμφωνα με πάρα πολλά δημοσιεύματα) να μπει στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ ως FYROM ως και πολλά άλλα παλαιά και νέα.



Τα νεότερα που δεν έπρεπε να ξεχάσει η επιτροπή τα οποία θα θυμηθούν πολλοί αν μη γενοιτο για το καλό της χώρας, κάποια στιγμή η κ. τέως ΥΠΕΞ είναι υποψήφια για πρωθυπουργός, είναι η <<άθελα>> της φυγάδευση του Χριστοφοράκου της Siemens καθώς και τα <<δώρα>> της εταιρίας αυτής στην ίδια και σε στενούς συγγενείς της.

Βέβαια έχει ένα μεγάλο <<πλεονέκτημα>>. Η οικογένεια της και η ίδια έχει πάρα πολύ στενές σχέσεις με την οικογένεια Μπούς.

σχόλιο paideia-gr: Αλήθεια, γιατί τόσο τα κομματικά όργανα της ΝΔ όσο και τα ΜΜΕ αναφέρουν πρώτα την υποψηφιότητα της Μπακογιανο-μητσοτακο-κούβελα; Προηγείται ήδη πριν διεξαχθούν οι εκλογές; Ή το "Α" (Αβραμόπουλος) πήγε μετά το "Μ" επειδή το θέλουν οι ΗΠΑ; Διαβάστε Περισσότερα!

Μήπως έχουμε πόλεμο;

Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ

Μετά τη θρασεία δολοφονική επίθεση εναντίον του αστυνομικού τμήματος της Αγίας Παρασκευής (συνημμένο) και τον τραυματισμό 6 αστυνομικών που τους γάζωσαν με καλάνσικοφ υπενθυμίζω και παρατηρώ τα εξής:

Ως γνωστόν πολλοί στην χώρα μας ζουν ακόμα στην μετεμφυλιακή περίοδο και θεωρούν από την <<προοδευτική>> τους πλευρά τον αστυνομικό <<μπάτσο, γουρούνι και δολοφόνο>> καθώς και ως ισραηλινό στρατιώτη μου κτυπά <<τα επαναστατημένα>> δίκην παλαιστινίων <<παιδιά μας>>, όπως αποκαλούν αυτούς που καίνε, τρομοκρατούν, καταστρέφουν, κτλ (όρα κατωτέρω δηλώσεις πολιτικού αρχηγού που φιλοδοξεί να γίνει πρωθυπουργός της Ελλάδας).

Κατ αυτούς ο αστυνομικός, πρέπει να καίγεται με μολότοφ, να αφήνει παθητικά...
να καταστρέφονται οι περιουσίες των ελλήνων από τους <<επαναστατημένους νέους>> που κατέβηκαν στην Αθήνα τον περασμένο Δεκέμβρη κατά την ευρωβουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ κ. Συλβάνα Ράπτη <<για να πάρουν κανένα κομμάτι κρέας να φάνε>>.

Επίσης κατά άλλους γνωστούς <<προοδευτικούς>> τα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου, που ξέσπασαν οργανωμένα με χιλιάδες έτοιμα μολότοφ λίγη ώρα μετά τον πυροβολισμό και τον θάνατο του ατυχούς νέου (ακόμα περιμένουμε το πόρισμα) και στα οποία μετείχαν οργανωμένα χιλιάδες ημεδαποί και αλλοδαποί, δεν ήταν οργανωμένη αποσταθεροποίηση του κράτους αλλά ήταν <<διαμαρτυρία των νέων των 700 ευρώ>>.

Όλοι αυτοί οι κύκλοι και με τα γνωστά επίσης ΜΜΕ να πρωτοστατούν <<προδευτικά και παγκοσμιοποιημένα>> έχουν μηδενική ανοχή στον αστυνομικό. Αλοίμονο στον αστυνομικό που θα πυροβολήσει αμυνόμενος. Άντε να το αποδείξει. Τον περιμένει διασυρμός, και πιθανόν φυλακή και απόλυση.

Συνέπεια όλων αυτών, που για πολλά χρόνια γίνονται και που επιβάλλονται και στο ελληνικό λαό με πλύση εγκεφάλου από τα παγκοσμιοποιημένα ΜΜΕ, είναι ο ευνουχισμός της αστυνομίας. Έτσι φτάσαμε οι αστυνομικοί να δολοφονούνται σαν κοτόπουλα (ορα συνημμένο) από <<επαναστατημένα παιδιά>>, παιδιά ως γνωστόν τους αποκαλούν.

Προφανής στόχος διαχρονικός και οργανωμένος από σκοτεινούς κύκλους με την επίσης διαχρονική στην πράξη συμπαράσταση (όρα ανωτέρω για τα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου αλλά και για άπειρες άλλες περιπτώσεις) των <<προοδευτικών-παγκοσιοποιημένων ανανιακοσκοπιανών, κτλ>> δυνάμεων , είναι η αχρήστευση της αστυνομίας με ότι αυτό σημαίνει σήμερα, για τον ελληνισμό και την ελληνική κοινωνία.

Είναι προφανές ότι όσο δεν δίδονται σαφείς οδηγίες στη ελληνική αστυνομία για την αντιμετώπιση των δολοφονικών εγκληματικών επιθέσεων και των άλλων ενεργειών ατόμων που σκοπεύουν στην αποσταθεροποίηση και ουσιαστική διάλυση του ελληνικού κράτους, έπονται τα χειρότερα.

Νομίζετε, κύριε Υπουργέ, ότι είναι αρκετές οι δηλώσεις σας περί σερίφη και ράμπο αστυνομικού(όρα κατωτέρω) και οι τελευταίες ως συνήθως μπλά-μπλα δηλώσεις που δεν πείθουν κανένα ή ότι φτάνουν τα κροκοδείλιαδάκρυα των γνωστών ΜΜΕ που μάλλον με δυσκολία κρύβουν τα πραγματικά τους αισθήματα, για να αποτρέψουν τα χειρότερα που προφανώς έρχονται μετά την διαχρονική <<αχρήστευση>> της αστυνομίας με τη συμπαράσταση όλων των <<προοδευτικών δυνάμεων>>;

Χωρίς να θέλω να γίνω μάντης των προφανών κακών που έρχονται, ερωτώ πχ κύριε Υπουργέ.

Τι εντολές έχετε δώσει για την περίπτωση που ολιγάριθμος αριθμός <<επαναστατημένων παιδιών>> εποχούμενος σε μηχανές μεγάλου κυβισμού κατά την προσφιλή έκφραση (που δεν ξέρω τι προσπαθεί να δικαιολογήσει), κραδαίνοντας καλάνσικοφ θα εισβάλει στη βουλή κατά την ώρα που συνεδριάζει.

Θεωρείτε ότι οι φρουροί τύπου <<ράμπο και σερίφη>> όπως τους αποκαλείτε θα τολμήσουν να πυροβολήσουν για να προστατέψουν τη δημοκρατία, που χωρίς να το αντιλαμβάνεστε την οδηγείτε σε διάλυση;

Δώσατε ή όχι και άλλες εντολές για επιτυχή αντιμετώπιση επιθέσεων <<των επαναστημένων παιδιών>> και εναντίον άλλων πιθανών στόχων, υπουργείων, κτλ.

Εάν κύριε υπουργέ δεν σταματήσετε να ευνουχίζετε την αστυνομία προφανώς μύρια έπονται μετά τη νοοτροπία που μέχρι τώρα δείξατε και που ακολούθησε τη νοοτροπία του προκατόχου σας κ. Παυλόπουλου που ζητούσε συγνώμην από αυτούς που καίγανε την Αθήνα, καταστρέφανε τις περιουσίες των ελλήνων και που προσπαθούσαν να καταλύσουν τη δημοκρατία διαλύοντας το κράτος.

Ο κόμπος έφτασε στο κτένι. Δεν υπάρχουν προφανώς άλλα περιθώρια για περαιτέρω κατήφορο.

σχόλιο paideia-gr:
Σαν να έχει δίκιο ο κ. καθηγητής! Ποιον συμφέρει να συνεχίζεται το μετεμφυλιακό κλίμα; Ποιον συμφέρει η παρακμή της Ελλάδος; Ποιον άλλον εκτός από τον εχθρό; Δηλαδή τις ΗΠΑ; Ο ΕΛΑΣ έλαβε μέρος στην παρέλαση στη Θεσσαλονίκη, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά την κατάργηση των παρελάσεων! Μήπως πραγματικά έχουμε πόλεμο; Παλιά οι πράκτορες των ΗΠΑ ήταν δεξιοί· μήπως σήμερα είναι Συριζαίοι; Διαβάστε Περισσότερα!

Γιατί ψηφίζω Ντόρα...

1. Γιατί τη λένε Μπακογιάννη, είναι παντρεμένη με τον Κούβελο και διεκδικεί την ΝΔ επειδή γεννήθηκε Μητσοτάκη.
2. Γιατί είναι Μητσοτάκαινα και το κόμμα δεν μπορεί να έχει αρχηγό κάποιον Σαμαρά (μα επίθετο είναι αυτό); Θέλω να με κυβερνάνε τρεις οικογένειες και μόνο! Ζήτω η κληρονομική μας δημοκρατία!
3. Γιατί με τη Ντόρα θα έχουμε πλέον να διαλέξουμε ανάμεσα σε δύο ΠΑΣΟΚ, αυτό του Γιωργάκη και τη ΝΔ της Ντόρας!
4. Γιατί με τη Ντόρα το 15% των Νεοδημοκρατών που δεν πήγε να ψηφίσει, θα γίνει 30%.
5. Γιατί με τη Ντόρα θα τελειώσει η ΝΔ!
6. Γιατί με τη Ντόρα η Ελλάδα θα ξεπουληθεί με συναίνεση! Διαβάστε Περισσότερα!

Πατριώτες Παπούλιας-Σαμαράς

Καιρό είχαμε να ακούσουμε σε μία μέρα δύο εξέχουσες πολιτικές φυσιογνωμίες του τόπου να μιλούν για τον πατριωτισμό! Τόσο ο πρόεδρος της Δημοκρατίας όσο και ο μελλοντικός πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας μίλησαν περί πατριωτισμού συντονιζόμενοι με τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Μαύρη μέρα για πλουτοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ και αμερικανική πρεσβεία! Διαβάστε Περισσότερα!

Η Πόλη και η ατολμία του '22

Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ

Πριν από περίπου 15 περίπου ημέρες είχαμε αναφερθεί στην εγκατάλειψη της Ελληνικής Ανατολικής Θράκης τον Οκτώβριο του 1922.

Κατωτέρω μπορείτε να διαβάσετε συνταρακτικές λεπτομέρειες που αναφέρει ο Ομότιμος Καθηγητής της Κοινωνιολογίας της Ιστορίας στο Πάντειο πανεπιστήμιο συνάδελφος Νεοκλής Σαρρής.



Όπως μπορείτε να δείτε από τις λεπτομέρειες που επισυνάπτει, όχι μόνον την Ανατολική Θράκη ουσιαστικά αφήσαμε στους τούρκους, αλλά όσον και αν σας φαίνεται απίστευτο τους δωρίσαμε επίσης και...
την Κωνσταντινούπολη.



Το κατωτέρω απόσπασμα είναι από το ένθετο της περασμένης Κυριακής της εφημερίδας ΠΑΡΟΝ και ειδικότερα μέρος από την ιστορική ανάλυση του Καθηγητή Νεοκλή Σαρρή με τίτλο Τρεις φορές η Κωνσταντινούπολη προσφέρθηκε σε <<ελληνικά χέρια>> και αυτά την απώθησαν.... Η όλη εξίσου ενδιαφέρουσα ανάλυση του, μέρος της οποίας είναι το κατωτέρω τμήμα της, έχει τίτλο, <<Η Μικρασιατική Εκδτρατεία και η Σμύρνη όπως δεν έχει μέχρι σήμερα ιστορηθεί>>.



Το ένθετο περιλαμβάνει επίσης και πολλές άλλες ενδιαφέρουσες αναλύσεις που δυστυχώς δεν μπορούν να επισυναφθούν αφού δεν είναι σε ηλεκτρονική μορφή.



Δεδομένου ότι και σήμερα η χώρα μας όπως όλα δείχνουν αποτελεί, παρά τις προσπάθειες ανεγκεφάλων ή μισθοδοτούμενων οργάνων, ανάχωμα της Ευρώπης από τη σάρωση της από τον ισλαμισμό, μπορεί κανείς να φανταστεί πόσο διαφορετική θα ήταν σήμερα η κατάσταση με μίαν Ανατολική Θράκη και μίαν Κωνσταντινούπολη, ελληνικές.



Κατωτέρω το απόσπασμα από την ανάλυση του Καθηγητή Νεοκλή Σαρρή, που προσωπικά τον ευχαριστώ για τις σπάνιες πληροφορίες του που αναφέρονται και στη διαχρονική <<απέχθεια>> του ελλαδικού κράτους για τον εκτός των στενών ελληνικών συνόρων ελληνισμό.





Τρείς φορές η Κωνσταντινούπολη προσφέρθηκε σε <<ελληνικά χέρια>> και αυτά την απώθησαν.

Απόσπασμα από το ένθετο της εφημερίδας ΠΑΡΟΝ της Κυριακής 18/10/2009.

Γράφει ο Νεοκλής Σαρρής, Ομότιμος Καθηγητής της Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο



Στη γνωστή ιστορία της νεώτερης Ελλάδας, δηλαδή του σύγχρονου ελληνικού κράτους, δεσπόζουν δύο αντιθετικά μεταξύ τους ρεύματα που απηχούν την κυρίαρχη πολιτική, η οποία ασκείται ιδιαίτερα έναντι της Οσμανικής Αυτοκρατορίας αρχικά και της Τουρκίας στη συνέχεια, σε ό,τι αφορά τους Έλληνες που ζουν κάτω από το δεσποτικό καθεστώς της γειτονικής χώρας.



Το πρώτο είναι εμφανές, ρητό και επίσημο και εκφράζεται ρητά κάτω από το ιδεολόγημα της Μεγάλης Ιδέας που θέλει την <<απελεύθερωση των ομογενών αδελφών>>



Το δεύτερο είναι αφανές ανεπίσημο και παραμένει άρρητο εφόσον φέρεται αναιρετικό σε όλα τα σημεία του πρώτου.

Το αξιοπερίεργο είναι ότι το δεύτερο αυτό ρεύμα είναι εκείνο που κατευθύνει την επίσημη πολιτική, ακόμη και όταν από πρώτη όψη φαίνεται να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.



Μάλιστα στις μέρες μας το ρεύμα αυτό έχει από την αφάνεια αναδυθεί στην επιφάνεια και έχει καταστεί κατά τρόπο ρητό και κατηγορηματικό κυρίαρχο στην ιδεολογία και την πολιτική (για παράδειγμα η ομόθυμη υποστήριξη του Σχεδίου Ανάν από τη μεγάλη πλειοψηφία των ελλήνων πολιτικών, αλλά και, με ελάχιστες εξαιρέσεις, των κατασκευαστών της κοινής γνώμης, ή η παντελής αδιαφορία για τους Έλληνες της Αλβανίας κ. ά.)



Ο Douglas Dakin, ο οποίος βέβαια δεν είναι κανένας έλληνας εθνηκιστής, στον επίλογο του μνημιώδους έργου του <<Η Ενοποίηση τυης Ελλάδας>>, συγκρίνοντας την ενοποίηση της Ιταλίας με εκείνημ της Ελλάδας, παρατηρεί ότι ενώ η πρώτη την επέτρυχε σε σύντομο χρονικό διάστημα και με μικρές θυσίες, η δεύτερη χρειάστηκε ενάμιση σχεδόν αιώνα και πολλές θυσίες, εκατόμβες νεκρών και θυμάτων από τον άμαχο πληθυσμό.



Ακόμα επισημαίνει ότι ενώ οι Ιταλοί κατόρθωσαν να συμπεριλάβουν στο κράτος τους την Ιερή τους Πόλη, τη Ρώμη, οι Έλληνες <<τουλάχιστον δύο φορές είχαν εξασφαλισμένη>> τη δική τους Ιερή Πόλη, την Κωνσταντινούπολη, και κυριολεκτικά την απεμπόλησαν.

Για την ιστορική ακρίβεια, δεν είναι δύο, αλλά τρεις οι φορές που η Κωνσταντινούπολη προσφέρθηκε σε <,ελληνικά>> χέρια και αυτά την απώθησαν.





Η Κωνσταντινούπολη και ο <<ιστορικός δισταγμός>> της Ελλάδας



Η πρώτη φορά ήταν τον Ιούλιο του 1922.



Στη Θράκη την εποχή εκείνη οι ελληνικές δυνάμεις ανέρχονταν σε 80.000 (έναντι δύναμης 8.000 των Συμμάχων στην Κωνσταντινούπολη, που ασφαλώς και δεν ήταν σε θέση να αντιδράσουν), ενώ οι τουρκικές δυνάμεις δεν είχαν πρακτικά τη δυνατότητα να διαπεραιωθούν στη Θράκη εφόσον στερούνταν στοιχειωδώς ναυτικού (στην Προποντίδα και τα Στενά η ναυτική ισχύς ήταν ελληνική).



Ο Τσώρτσιλ σχετικά αναφέρει ότι <<το αριστιτεχνικό σχέδιο της ελληνικής ηγεσίας που ζήτησε την άδεια να καταλάβει την Κωνσταντινούπολη και μόνο ως απειλή κατετάραξε τους Τούρκους ενώ δεν υπήρχε αμφιβολία ότι οι Έλληνες ήταν σε θέση να το πράξουν>> .



Την περίπτωση αυτή ιστορεί ο δημοσιογράφος Δημ. Σβολόπουλος (πατέρας του ακαδημαϊκού Κωστή Σβολόπουλου) σε ένα σύντομο μελέτημα του που φέρει τον τίτλο <<Ο ιστορικός δισταγμός, πώς και διατί ανεστάλη μίαν ώραν προ της εκκινήσεως της η προέλασις του ελληνικού στρατού εκ Θράκης και η κατάληψις της Κωνσταντινούπολης>> (που γράφτηκε με βάση τις σημειώσεις και κείμενο του πενθερού του Γ. Σκαλιέρη, γνωστού ιστοριοδίφη και μελετητή της Μικράς Ασίας, γιου του Κλεάνθη Σκαλιέρη, μιας συγκλονιστικής φυσιογνωμίας που προετοίμαζε με τον ενθρονισμένο σουλτάνο Μουράτ Ε ́ τον ουσιαστικό εκδημοκρατισμό του Οσμανικού κράτους με την αναγνώριση πολιτικής ισοτιμίας στους μη μουσουλμάνους υπηκόους ).



Ήταν τότε, όπως μας πληροφορεί ο Στέφανος Παπαδόπουλος (ένας πολύ γνωστός κωνσταντινουπολίτης δημοσιογράφος του περασμένου αιώνα και ένας από τους πρώτους σοσιαλιστές) στις <<Αναμνήσεις>> του, που οι Τούρκοι <<άρχισαν να εγκαταλείπουν την Κωνσταντινούπολη. . Έφευγαν στη Μικρά Ασία. Και πλούσιες τουρκικές οικογένειες αναχωρούσαν τότε, όπως αντιλαμβάνετο κανείς από τα έπιπλα τους που συγκεντρώνοντο στο Καμπάτας για να σταλούν στην απέναντι, τη μικρασιατική ακτή του Βοσπόρου>>.



Η δεύτερη φορά ήταν ακριβώς μετά την καταστροφή της Σμύρνης, όταν ένας αρθρογράφος στο επίσημο όργανο της Κομιντέρν, εκφράζοντας τις απόψεις της σοβιετικής ηγεσίας, θεωρεί βέβαιο πως η Αγγλία θα παραχωρήσει την Κύπρο στην Ελλάδα ως <<λαχνό παρηγοριάς>> και ένας συνάδελφος του οδύρεται εφόσον <<η πολιτική του Μουσταφά Κεμάλ σημαίνει, στρατιωτικά αξιολογούμενη, αυτοκτονία, γιατί πλέον ..... οι κεμαλικές μονάδες δεν μπορούν να επιτεθούν στα Στενά και να καταλάβουν την Κωνσταντινούπολη>>.



Ήταν μάλιστα σε τέτοιο βαθμό βέβαιη η κατάληψη της Κωνσταντινούπολης <<ώστε είχε ετοιμαστεί και ο χάρτης της πόλης με τις νέες ελληνικές ονομασίες των δρόμων, λεοφόρων, πλατειών και συνοικιών>>.

Ο χάρτης αυτός φυλασσόταν στο κτίριο του Γενικού Προξενείου της Πόλης μέχρι τη δεκαετία του ͐60 από τον λόγιο Νικόλαο Δάμτσα, διακεκριμένο στέλεχος της προξενικής υπηρεσίας.



Η Τρίτη φορά ήταν την άνοιξη του 1923 όταν η Διάσκεψη Ειρήνης στη Λωζάνη, μπροστά στην τουρκική αδιαλλαξία, κινδύνευε να αποτύχει και να διακοπούν οι εργασίες της.



Όπως αποκαλύπτει κατά τρόπο εξόχως γλαφυρό, στα (ακόμα απαγορευμένα επισήμως στην Τουρκία) <<Απομνημονεύματα>> του ο Ριζά Νουρ μπέης (ως δεύτερος στην ιεραρχία της τουρκικής αντιπροσωπίας στη Λωζάνη), η Στρατιά του Έβρου που είχε συγκροτήσει ο Πάγκαλος ήταν ένας βέβαιος κίνδυνος.



Ο Ριζά Νουρ λέγει επακριβώς <<πληροφορηθήκαμε ότι υπάρχει ένας θεότρελος (delifisek) ονόματι Πάγκαλος, τον γνωστικό δεν τον φοβάσαι, όμως τον μουρλό που θέλει να προχωρήσει από τον Έβρο, τον φοβάσαι>>.



Περιγράφει πως συναντήθηκε επειγόντως με τον αρχηγό της τουρκικής αντιπροσωπίας Ισμέτ (Ινονού) με τον οποίο εξέτασαν το ενδεχόμενο ελληνικής επίθεσης και τη δυνατότητα αναχαίτησης της από τις κεμαλικές δυνάμεις.

<<Αυτό σημαίνει ότι οι Έλληνες θα καταλάβουν την Κωνσταντινούπολη και εμάς θα μας κρεμάσουν (εννοεί στην Άγκυρα)>>.

Γι ́ αυτό πείθει τον Ισμέτ να υπογράψει τη Συνθήκη Ειρήνης όπως όπως.



Θα πρέπει να σημειωθεί ότι κατά την εποχή εκείνη 400 χιλιάδες περίπου από το ένα εκατομμύριο κατοίκους της Κωνσταντινούπολης (και της περιφέρειας της ήταν Έλληνες και 200.000 Άρμένιοι, Έβραίοι και Ευρωπαίοι/λεβαντίνοι (οι υπόλοιποι ήταν μουσουλμάνοι).



Όπως επίσης ότι ήταν αδύνατο να διαβούν τα κεμαλικά στρατεύματα τον Βόσπορο ή την Προποντίδα γιατί συνέχιζε η κατάσταση κατά την οποία ο Κεμάλ δεν διέθετε ναυτικές δυνάμεις ( τα υπολείματα του οσμανικού στόλου, που μετά την ανακωχή του Μούδρου είχαν <<κλειδωθεί>> στον ναύσταθμο του Κερατίου, τα παρέλαβε πολύ μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης ο στρατηγός Σουκρού Ναϊλή πασάς, και συγκεκριμένα κατά Οκτώβριο του 1923).



Ήταν απολύτως λογικό λοιπόν τα σύνορα της Ελλάδας να βρίσκονται στον Βόσπορο.



Όπως χαρακτηριστικά παρατηρεί τα τελευταία χρόνια στις διάφορες διαλέξεις, αλλά και κατά τις εμφανίσεις της σε τηλεοπτικά προγράμματα η καθηγήτρια Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, η Ελλάδα είναι η μόνη βαλκανική χώρα που συγκροτήθηκε δίχως την πρωτεύουσα του ελληνικού έθνους που ήταν η Κωνσταντινούπολη.



Η διαπίστωση αυτή συνδέται άμεσα με την υποσυνείδητη αντιπάθεια της επίσημης Ελλάδας ή/και την απαρέσκεια της για την Κωνσταντινούπολη και γενικά για όσες περιοχές ήταν εκτός μιας περιορισμένης εδαφικής περιφέρειας που απετέλεσε και τον ιδρυτικό της πυρήνα.



Η υποσυνείδητη αποφυγή επέκτασης της, υπό την έννοια της αποκατάστασης της σε όρια καθοριζόμενα από έναν δίκαιο διαμοιρασμό των εδαφών της Οσμανικής Αυτοκρατορίας, μοιάζει με την περίπτωση ενός ανθρώπου που κρατεί ένα εύθραυστο αντικείμενο και περνά από τη σκέψη του το ενδεχόμενο να πέσει από τα χέρια του και να θρυματιστεί.

Και αυτό που ενδόμυχα φοβάται συμβαίνει αναιτίως: ξαφνικά του γλυστρά και γίνεται κομμάτια !


σχόλιο paideia-gr: Αν επέδειξαν τέτοια ατολμία και υποχωρητικότητα οι Βενιζελικοί φανταστείτε τί θα κάνει η γνήσια συνέχειά τους, βιολογική και ιδεολογική, η Ντόρα! Διαβάστε Περισσότερα!

Ο παλιός είναι αλλιώς…..

Είναι γνωστό σε όλους τους εκπαιδευτικούς ότι το πρόγραμμα της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης χρησιμοποιήθηκε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις (τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ) για πελατειακούς σκοπούς. Με ανακούφιση, λοιπόν. υποδεχθήκαμε όλοι μας τις εξαγγελίες της νέας υπουργού για κατάργηση του αισχρού και εντελώς αναξιοκρατικού συστήματος πρόσληψης που ίσχυε μέχρι πρόσφατα στην ΠΔΣ, και την αντικατάστασή του με αντικειμενικά κριτήρια.

Η υπουργός όμως μας εξέπληξε! Έθεσε ως νέο και μόνο κριτήριο την παλαιότητα του πτυχίου, επαναφέροντας έτσι (εν μέρει τουλάχιστον) την επετηρίδα, ένα θεσμό που το ίδιο το ΠΑΣΟΚ κατήργησε. Έτσι, ένας απόφοιτος του 2000, ο οποίος μπορεί να κατέχει και μεταπτυχιακό ή διδακτορικό τίτλο, κατατάσσεται κάτω από όλους όσους έχουν πάρει πτυχίο πριν από αυτόν (έστω και μια μέρα) και κρίνεται λιγότερο άξιος να διδάξει ακόμα και από κάποιον που έχει πάρει πτυχίο το 1980 και έκτοτε δεν ξανασχολήθηκε με την εκπαίδευση!!! Ο διαγωνισμός του... ΑΣΕΠ, τα μόρια προϋπηρεσίας και οι μεταπτυχιακές σπουδές δεν φαίνεται να έχουν καμιά σημασία για τη νέα υπουργό. Ενώ η μία μέρα διαφορά στη λήψη του πτυχίου, η οποία οφείλεται στον ορισμό διαφορετικής ημερομηνίας ορκωμοσίας ανάμεσα στα τμήματα διαφορετικών πανεπιστημίων βαπτίζεται αντικειμενική αξιολόγηση! Για άλλη μια φορά οι χιλιάδες των συναδέλφων μας που υποβάλουν τους εαυτούς τους στην τεράστια δοκιμασία του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ –και όχι μόνο αυτοί- φαίνεται να εμπαίζονται, καθώς η υπουργός δείχνει πειθήνια στα κελεύσματα των επαγγελματιών κομματικών συνδικαλιστών. Για άλλη μια φορά η Ελλάδα αποδεικνύει ότι η θέση της είναι στην Αφρική με τους Ζουλού και όχι στην Ε.Ε.

Το εκπληκτικό είναι ότι αυτή η απόφαση βγήκε από μια νέα κυβέρνηση, η οποία έκανε σημαία της κατά την προεκλογική περίοδο την αξιοκρατία και (κυρίως) την ανανέωση. Εκτός και αν με τη λέξη ανανέωση εννοούσαν την επαναφορά σε συστήματα του παρελθόντος (επετηρίδα) που καταδικάζουν τους ικανούς νέους στην ανεργία και επαναφέρουν τη λογική των υπαξιωματικών του στρατού (ο παλιός είναι αλλιώς) στην εκπαίδευση.

Ως πότε θα τιμωρούμε την αριστεία σε αυτή τη χώρα; Καλύτερα θα ήταν να έβαζαν ως μοναδικό κριτήριο το ύψος των υποψηφίων… Και αυτό άλλωστε αξιοκρατικό κριτήριο είναι… αξιοκρατικότερο μάλιστα από την ημερομηνία λήψης του πτυχίου! Διαβάστε Περισσότερα!

ΕΕ και η σχέση με Τουρκία και Σκόπια

Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ

Χθές, 14/10/2009, ανακοινώθηκε η έκθεση της Επιτροπής της ΕΕ (ακριβέστερον της Επιτροπής και των ΗΠΑ) για την τουρκία και την FYROM (http://ec.europa.eu/enlargement/pdf/key_documents/2009/tr_rapport_2009_en.pdf ). Από το κατωτέρω πλήρως ενημερωτικό άρθρο επισημαίνω τα λεπτά και <<πονηρά>> σημεία της έκθεσης. Έτσι η Επιτροπή της ΕΕ:


1. Απέφυγε να εισηγηθεί την επιβολή οποιωνδήποτε κυρώσεων εναντίον της Άγκυρας.

2. Γίνεται αναφορά στη στήριξη που προσφέρει η Άγκυρα στις συνομιλίες για εξεύρεση συνολικής λύσης του Κυπριακού υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών.

Από τις επισημάνσεις αυτές είναι προφανές ότι το παιγνίδι για την κρίση της τουρκίας το Δεκέμβριο είναι <<στημένο>>.

Δηλαδή το ψευδές επιχείρημα ότι δήθεν η τουρκία στηρίζει τις συνομιλίες, και που εκτός του ότι είναι ψευδές είναι και άσχετο με τις υποχρεώσεις της που δεν τήρησε, θα χρησιμοποιηθεί για να μην της επιβληθούν κυρώσεις και για την παροχή σε αυτήν ΝΕΟΥ ΟΔΙΚΟΥ ΧΑΡΤΗ, δηλαδή για να της δοθεί συγχωροχάρτι κατά την προγραμματισμένη κρίση της το Δεκέμβριο σύμφωνα με τον ισχύοντα ΟΔΙΚΟ ΧΑΡΤΗ

Για την δήθεν στήριξη που ψευδώς αναφέρει η Επιτροπή της ΕΕ ότι προσφέρει η τουρκία στις διαπραγματεύσεις, υπενθυμίζω ότι μέσω ΤΑΛΑΤ που τον κατευθύνει, επιμένει πλην των άλλων, στην μόνιμη διατήρηση των τουρκικών εγγυήσεων και στρατευμάτων στην Κύπρο, επιμένει σε λύση ουσιαστικά δύο κρατών-states στην Κύπρο ώστε να ελέγχει τα βόρεια σύνορα του νησιού για να τουρκοποιήσει την Κύπρο, κτλ.

Συμπέρασμα. Εφόσον δεν αντιδράσουν το Δεκέμβριο, όπως έχουν το δικαίωμα, οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου θα έχουμε μία από τα ίδια του <<φοβικού>> συνδρόμου.

Καλύτερα όμως να περιμένουμε και το Δεκέμβριο για να είμαστε απόλυτα σωστοί. Τώρα μόνον εκτιμούμε με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα.

Υπενθυμίζω ότι ο νέος ΑΝΥΠΕΞ αναφέρθηκε, πριν ανακοινωθεί η έκθεση της Επιτροπής της ΕΕ, σε παροχή το Δεκέμβριο, ΝΕΟΥ ΟΔΙΚΟΥ ΧΑΡΤΗ στην τουρκία.

Για την FYROM, από ότι φαίνεται στη έκθεση, θα μας <<λύσει>> το πρόβλημα η Βουλγαρία που ως σοβαρή χώρα δεν αστειεύεται όπως κάνει η χώρα μας (που επίσης είναι σοβαρή) στα θέματα που θίγονται στην έκθεση της Επιτροπής της ΕΕ .


σχόλιο paideia-gr:

Μη φοβάστε! Ο Γιωργάκης θα ασκήσει βέτο... στην ένταξη της Σερβίας, ντε! Διαβάστε Περισσότερα!

Ποιος είναι ο πραγματικός νικητής των εκλογών;

Ακούμε συνεχώς πόσο μεγάλος νικητής υπήρξε ο ΓΑΠ. Και δυστυχώς το πιστεύουμε! Είναι δυνατόν ένας τέτοιος άνθρωπος να έχει κερδίσει; Είναι δυνατόν να πιστέψουμε πως είναι ο απόλυτος κυρίαρχος της χώρας; Μάλλον όχι. Ο μεγάλος κερδισμένος είναι φυσικά οι ΗΠΑ, που κατόρθωσαν να επιβάλλουν έναν άνθρωπο με αμερικανική εθνική συνείδηση για πρωθυπουργό της Ελλάδας. Από την πρώτη μέρα εισπράττουν τη νίκη τους. Πάει το Μακεδονίας-Θράκης, το Αιγαίου και το "εθνικής". Όμως, υπάρχει και ένας ακόμη μεγαλύτερος νικητής των εκλογών. Αυτός δεν είναι άλλος από τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ που κατόρθωσαν κάτι που πριν από έναν χρόνο και τα ίδια θεωρούσαν αδύνατο: να κάνουν πρωθυπουργό τον ΓΑΠ. Απέδειξαν έτσι προς κάθε μελλοντικό ηγέτη την απόλυτη εξουσία τους στην Ελλάδα, καθώς κατόρθωσαν να πρωθυπουργοποιήσουν το απόλυτο τίποτα! Το μήνυμά τους είναι σαφές: θα υπακούτε τυφλά, αλλιώς θα σας αλλάξουμε! Και δεν χρειάζεται πλέον να βρούμε κάποιον καλύτερο. Και ένα ντουβάρι μπορούμε να το κάνουμε πρωθυπουργό! Διαβάστε Περισσότερα!

Ποιοι και γιατί κατηγορούν σήμερα τον Καραμανλή

Μετά την παραίτηση Καραμανλή ακούω συνεχώς κάτι απίστευτους τύπους σαν τον Τσιτουρίδη, την Πιπιλή και την Παπακώστα να τον κατηγορούν σχεδόν για τα πάντα! Αυτοί που μέχρι να παραιτηθεί ορκίζονταν στο όνομά του και τον χαρακτήριζαν το ισχυρό χαρτί της ΝΔ! Αυτοί που αν δεν παραιτείτο από μόνος του, δεν θα τολμούσαν να πουν το παραμικρό εις βάρος του, σπεύδουν τώρα να του φορτώσουν ακόμη και τη Ντόρα! Πραγματικά, ο Καραμανλής έκανε πολλά λάθη, όχι όμως αυτά που του καταλογίζουν οι παραπάνω. Παρότι, σε πολλά θεωρούμε τη στάση του έως και ύποπτη, εντούτοις όσο και αν το σκεφτούμε, καταλήγουμε πως ο παρακάτω είναι ο πραγματικός λόγος για την πτώση Καραμανλή:

Διαβάστε Περισσότερα!

Οι κάλτσες μίλησαν!

Οι κάλτσες μίλησαν! Διαβάστε Περισσότερα!

Καβάφης, Ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης

Κοιτάξτε τι έγραψε πριν περίπου έναν αιώνα ο Καβάφης για τον ΓΑΠ!
Εμείς μόνο έναν στίχο αλλάξαμε!

Άρεσε γενικώς στην Aλεξάνδρεια,
τες δέκα μέρες που διέμεινεν αυτού,
ο ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης
Γεωργάκης, υιός του Ανδρέα.(Αριστομένης, υιός του Μενελάου)
Ως τ' όνομά του, κ' η περιβολή, κοσμίως, ελληνική.
Δέχονταν ευχαρίστως τες τιμές, αλλά
δεν τες επιζητούσεν· ήταν μετριόφρων.
Aγόραζε βιβλία ελληνικά,
ιδίως ιστορικά και φιλοσοφικά.
Προ πάντων δε άνθρωπος λιγομίλητος.
Θάταν βαθύς στες σκέψεις, διεδίδετο,
κ' οι τέτοιοι τόχουν φυσικό να μη μιλούν πολλά.

Μήτε βαθύς στες σκέψεις ήταν, μήτε τίποτε.
Ένας τυχαίος, αστείος άνθρωπος.
Πήρε όνομα ελληνικό, ντύθηκε σαν τους Έλληνας,
έμαθ' επάνω, κάτω σαν τους Έλληνας να φέρεται·
κ' έτρεμεν η ψυχή του μη τυχόν
χαλάσει την καλούτσικην εντύπωσι
μιλώντας με βαρβαρισμούς δεινούς τα ελληνικά,
κ' οι Aλεξανδρινοί τον πάρουν στο ψιλό,
ως είναι το συνήθειο τους, οι απαίσιοι.

Γι' αυτό και περιορίζονταν σε λίγες λέξεις,
προσέχοντας με δέος τες κλίσεις και την προφορά·
κ' έπληττεν ουκ ολίγον έχοντας
κουβέντες στοιβαγμένες μέσα του. Διαβάστε Περισσότερα!

Η συμφωνία της Μαδρίτης και το Αιγαίο

Ευριπίδης Μπίλλης

Τ. Επικουρος Καθηγητής ΕΜΠ,



Κατά την τηλεμαχία των κ.κ. Καραμανλή και Παπανδρέου ετέθη από τον Κώστα Καραμανλή στον Γεώργιο Παπανδρέου το θέμα των συμφωνιών, του Ελσίνκι και της Μαδρίτης. Για τις συμφωνίες αυτές, έχει βέβαια μεσάνυκτα το μέγιστο τμήμα του Ελληνικού λαού, ακόμα και πνευματικοί άνθρωποι.

Ο Πρώην Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Χρήστος Α. Σαρτζετάκης, υπήρξε πλην των άλλων και έγκριτος νομικός. Στην ανάλυση του στην διεύθυνση http://www.sartzetakis.gr/points/ellinismos11.html εξηγεί το περιεχόμενο των συμφωνιών αυτών αυτών και την τεράστια σημασία (αρνητική όπως τονίζει) που είχαν για την εθνική μας κυριαρχία.

Επιτρέψτε να πω, ότι μόνον αν αφιερώσετε τον ελάχιστον απαιτούμενον χρόνο για να διαβάσετε, στην διεύθυνση http://www.sartzetakis.gr/points/ellinismos11.html, την ανάλυση του Πρώην Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Χρήστου Α. Σαρτζετάκη, τότε μόνον θα ενημερωθείτε για το περιεχόμενον των συμφωνιών αυτών στις οποίες οφείλονται όλα τα προβλήματα στο Αιγαίο με την τουρκία.

Των συμφωνιών αυτών που υπεγράφησαν υπό την πίεση του πρώην <<μειλίχιου>> Προέδρου των ΗΠΑ Μπίλ Κλιντον έρχεται σήμερα να απαιτήσει την εφαρμογή η σύζυγος του, ως ΥΠΕΞ των ΗΠΑ. Φαίνεται ότι, μετά τις εκλογές, μας ετοιμάζει εξελίξεις.

Μάλιστα στις συμφωνίες της Μαδρίτης, προκειμένου να υπογραφούν από την τότε πολιτική μας ηγεσία (Πρωθυπουργό και ΥΠΕΞ), τους πρότεινε ο μειλίχιος Μπιλ Κλίντον και απεδέχθησαν, στο ότι η τουρκία έχει ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο να προστεθεί και η λέξη και νόμιμα (δεσμευθήκαμε ἀμοιβαίως σὲ «σεβασμὸ στὰ νόμιμα ζωτικὰ συμφέροντα καὶ ἐνδιαφέροντα τῆς κάθε χώρας στὸ Αἰγαῖο, τὰ ὁποῖα ἔχουν μεγάλη σημασία γιὰ τὴν ἀσφάλεια καὶ τὴν ἐθνικὴ κυριαρχία τους»).

Δείτε στη διεύθυνση http://www.sartzetakis.gr/points/ellinismos11.html τα σχόλια από τον έγκριτο νομικό και Πρώην Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Για την ανάλυση αυτήν, επιτρέψτε να πώ, θα πρέπει να χρωστάμε ευχαριστίες στον Πρώην Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Χρήστο Α. Σαρτζετάκη. Διαβάστε Περισσότερα!

Ο ΓΑΠ θα γίνει πρωθυπουργός!

Ο ΓΑΠ είναι βέβαιο πως θα γίνει πρωθυπουργός! Το έχει προφητέψει και ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός! Αναφέρεται χαρακτηριστικά στις Διδαχές του πως λίγο καιρό πριν τη Δευτέρα Παρουσία θα κυβερνούν τα "άλαλα και τα μπάλαλα"! Οπότε ο ΓΑΠ δεν έχει τίποτε να φοβάται!
Διαβάστε Περισσότερα!

Εξωτερική πολιτική ενόψει Δεκεμβρίου

Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ


Στις 26 Αυγούστου φτάνει στη χώρα μας ο νέος Γραμματέας του ΝΑΤΟ, για να συζητήσει με το ΥΠΕΞ μας τα εθνικά μας θέματα (κυρίως, Αιγαίο, Κυπριακό, Θράκη) ενόψει της κρίσης της Τουρκίας τον Δεκέμβριο στην ΕΕ. Λέγεται ότι ίσως συναντηθεί και με τον Πρωθυπουργό.

Σκοπός του πιστεύω θα είναι να δείξει στην τουρκία πόσον καλός είναι μαζί της και επίσης για της εκφράσει έτσι και την ευγνωμοσύνη του που ήρε το βέτο της και δέχτηκε να γίνει ο κ. Ράμσουνσεν Γραμματέας του ΝΑΤΟ.

Στη συνέχεια αναμένεται να μας επισκεφθούν για να πιέσουν για τα ίδια θέματα, οι <<φίλοι>> μας Καρλ Μπιλντ, Μπράϊζα εκ μέρους του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, και Κύριος οίδε ποίοι άλλοι.

Κατωτέρω υπενθυμίζω τι επιβάλλει η κοινή λογική να είναι η πολιτική της χώρας μας (ανεξάρτητα με το ποία ήταν στην περίπτωση του σχεδίου ΑΝΑΝ) και δεν πιστεύω κανένας Έλληνας να θεωρεί ότι είναι δυνατόν...
το ΥΠΕΞ μας και η Ελληνική μας Κυβέρνηση να διαπραγματεύονται θέματα εθνικής κυριαρχίας, ανεξάρτητα αν υπογράψαμε τη Συμφωνία της Μαδρίτης, όπως μας το ζήτησε ο τέως Πρόεδρος Κλίντον, με την οποία αναγνωρίσαμε νόμιμα και ζωτικά συμφέροντα της τουρκίας στο Αιγαίο (που επικαλούνται οι τούρκοι), ανεξάρτητα από τα λίγα στρέμματα γης λιγώτερα για να κοιμώμαστε ήσυχοι, ανεξάρτητα από τις παραινέσεις της τέως Προέδρου της Ελληνικής Βουλής προς τον Πρόεδρο Παπούλια κατά την ανάληψη των καθηκόντων του, ανεξάρτητα από παλαιές εισηγήσεις του τέως Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλου για Αιγαίο κτλ., ανεξάρτητα από τις κουμπαριές και τα ζεϊμπέκικα, ανεξάρτητα από το παλαιότερο mea culpa, κτλ., κτλ.

Όλοι ελπίζουμε ότι οι πολιτικοί μας θα υποστηρίξουν φανατικά την εθνική κυριαρχία και δεν θα ανεχθούν να τους πιέσουν οι ανωτέρω για παζαρέματα της και υποχωρήσεις.

Συνεπώς αναμένουμε στο μέλλον ανυποχώρητα σε πιέσεις , Ραμσούσεν, Μπράϊζα, Καρλ Μπιλντ, και λοιπών:

1. Να απαιτήσουν με βέτο την διακοπή κάθε διαπράγμάτευσης με την τουρκία, είτε για πλήρη ένταξη είτε για ειδική σχέση, εάν η τουρκία δεν αποσύρει το casus belli εναντίον της χώρας μας.

2. Το ίδιο αν δεν αποσείρει τα κατοχικά στρατεύματα της από την Κύπρο και δεν ανοίξει τα λιμάνια της και τα αεροδρόμια της, στα πλοία και τα αεροπλάνα της Κυπριακής Δημοκρατίας, σύμφωνα με το πρωτόκολλο της Άγκυρας που έχει υπογράψει και εάν δεν αποδεχθεί Ευρωπαϊκή λύση του Κυπριακού (ισχυρή κεντρική κυβέρνηση που να ελέγχει τα σύνορα της Κύπρου, ευρωπαϊκό κεκτημένο σε όλην την Κύπρο, κτλ.).

3. Δεδομένου ότι η αποδοχή του δικαίου της θάλασσας είναι υποχρέωση κάθε μέλους της Ε.Ε., να απαιτήσει την άμεση αποδοχή του από την τουρκία. Διαφορετικά με βέτο να διακόψει κάθε διαπράγμάτευση της τουρκίας με την Ε.Ε., είτε για πλήρη ένταξη, είτε για ειδική σχέση, μέχρις ότου η τουρκία αποδεχθεί το δίκαιο της θάλασσας.

4. Να απαιτήσει τη διακοπή κάθε διαπράγμάτευσης με την τουρκία για πλήρη ένταξη ή για ειδική σχέση, όσον η χώρα αυτή απειλεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, όπως αυτά καθορίζονται από τις υπάρχουσες συνθήκες.

5. Εφόσον η τουρκία δεν αποδεχθεί τα ανωτέρω θα πρέπει σε κάθε περίπτωση που δύναται, η Ελλάδα να θέτει εμπόδια στην τουρκία (βέτο για ενίσχυση της από Ε.Ε., κτλ)

6. Για όλα τα ανωτέρω η Ελλάδα να δημιουργήσει <<συμμαχίες>> εντός της Ε.Ε. και σίγουρα θα τις βρεί εφόσον δε είναι δυνατόν για πολλά μέλη της Ε.Ε. μία υπό ένταξη χώρα να απειλεί ένα μέλος της Ε.Ε.

7. Να σταματήσουν να χρησιμοποιούν όλοι πολιτικοί μας ως άλλοθι την τουλάχιστον <<ηλίθια>> εισήγηση του απερίγραπτου ΕΛΙΑΜΕΠ για απρόσκοπτη πρόοδο της ένταξης της τουρκίας στην Ε.Ε. και δημοψήφισμα μετά πολλά πολλά χρόνια λίγο πριν την ένταξη τους. Δόξα τω Θεώ η χώρα μας διαθέτει πολλούς άριστους ειδικούς πατριώτες Καθηγητές διεθνών σχέσεων καθώς και άξιους πατριώτες διπλωμάτες. Είναι ώρα να χρησιμοποιηθούν αυτοί αντι του του ΕΛΙΑΜΕΠ που οδηγησε τη χώρα σε τρομερά αδιέξοδα. Διαβάστε Περισσότερα!

Το λιβελογράφημα δεν είναι ιστοριογραφία

Του π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνού

Νέα επίθεση της νεοπαγανιστικής μανίας κατά του Χριστιανισμού. Μέσω ενός CD αυτή τη φορά κατηγορούνται οι Χριστιανοί-και μάλιστα οι ρασοφόροι, για καταστροφές αρχαίων μνημείων. Και κάποιοι φανατικοί κατηγόρησαν την Ιερά Σύνοδο (εφημερίδες 24-7-09) για παρέμβαση «σκανδαλιστική», αντί να την ευγνωμονούν, που θα απαλειφθεί το εχέγγυο της άγνοιάς τους και το ανεπίτρεπτο για ανθρώπους, που διατείνονται ότι ξέρουν γράμματα, να συγχέουν την ιστοριογραφία με την λιβελογραφία, αναπαραγωγή δηλαδή χαλκευμένων στερεοτύπων και άκριτη χρήση τους. Δεν είναι, βέβαια, έγκλημα η άγνοια, αλλά το θράσος για την επιβολή της. Τι μαρτυρεί, λοιπόν, η υπεύθυνη επιστημονική έρευνα γι’ αυτό το θέμα:

1. Το ότι, μέσα στο ανταποδοτικό πάθος « χριστιανών», τον 4ο αιώνα πέρασαν στην εποχή της revanche, καταστράφηκαν αρχαιοελληνικά μνημεία, που συντηρούσαν τη λατρεία των ειδώλων, είναι γεγονός. Παρ’ όλα αυτά, η επιστημονική (αντικειμενική και αμερόληπτη) προσέγγιση των πραγμάτων προσφέρει δυνατότητες ασφαλεστέρων κρίσεων και συμπερασμών. Εξ άλλου, μόνο από τον 4ο αιώνα μπορεί να γίνει λόγος για μοναχούς και μοναχισμό.

Επικαλούμεθα τα πορίσματα...
της ερεύνης διακεκριμένων αρχαιολόγων, που συνοψίζουν τα δεδομένα μακροχρόνιων επιστημονικών ερευνών, συναδέλφων του, αλλά και δικών τους. Το 1994 δημοσιεύθηκε (περ. Ελληνικά, τ. 44, Θεσσαλονίκη 1994, σσ. 31-50) μελέτη της κ. Πολύμνιας Αθανασιάδη, καθηγήτριας του Πανεπιστημίου Αθηνών, με τον τίτλο « Το λυκόφως των Θεών στην Ανατολική Μεσόγειο: Στοιχεία ανάλυσης για τρεις επί μέρους περιοχές». Η κυρία Αθανασιάδη, με βαθειά γνώση των πραγμάτων, αξιοποιεί τα δεδομένα των ερευνών του χώρου της για το επίμαχο αυτό θέμα. Πρώτα επιλέγει «τρεις περιοχές της αυτοκρατορίας με διαφορετική γεωγραφική φυσιογνωμία, ιστορικό υπόβαθρο και δημογραφική σύνθεση», εξασφαλίζοντας έτσι για την έρευνά της μεγαλύτερη αξιοπιστία. Οι περιοχές δε αυτές είναι η Ελλάδα, η Κωνσταντινούπολη και Συρία-Παλαιστίνη. Έτσι αντιμετωπίζει εύκολα τις «γενικεύσεις του Λιβανίου», όσο και τον «υπερβολικά μεγάλο αριθμό φιλολογικών μαρτυριών» σε χριστιανούς και εθνικούς συγγραφείς για την καταστροφή ναών, που καταντά όπως λέγει, «ύποπτος»! Στην προσπάθειά τους να ηρωοποιήσουν επισκόπους και αυτοκράτορες, σε μια περίοδο, κατά την οποία ο θρησκευτικός φανατισμός θεωρείτο αρετή, συχνά οι εκκλησιαστικοί συγγραφείς απέδιδαν σ’ αυτούς φανταστικές καταστροφές ναών ή, στην καλύτερη περίπτωση, μεγαλοποιούσαν τα ηροστράτεια ανδραγαθήματά τους». Από την άλλη πλευρά, απαντά η «κινδυνολογία» των εθνικών, για να παρουσιάσουν «τους εαυτούς τους ως μάρτυρες και την κοσμοθεωρία τους ως αντικείμενο συστηματικού και βάναυσου διωγμού, που διεξήγετο παράνομα, στο πλαίσιο μιας θεωρητικά ανεξίθρησκης αυτοκρατορίας». Γι’ αυτό η αντικειμενική συγγραφέας συνιστά «επιφυλακτική στάση» στις όποιες κρίσεις. Η ανεξιθρησκεία άλλωστε αυτοκρατόρων, όπως ο Μ. Κωνσταντίνος, είναι αποδεδειγμένη.

Η μεταφορά «ειδωλολατρικών» μνημείων στη νέα πρωτεύουσα ( Κωνσταντινούπολη-Νέα Ρώμη) για τη διακόσμησή της ναι μεν εμποδίζει τη συνέχεια των τοπικών λατρειών, αλλά τα αναδεικνύει ακόμη περισσότερο στην ίδια την ( χριστιανική, αργότερα) πρωτεύουσα. Εν τούτοις ο Μ. Κωνσταντίνος «επεδίωξε συνειδητά να εξασφαλίσει για την πόλη του τη συνδρομή όλων των θείων δυνάμεων». Έτσι, εκτός από χριστιανικούς ναούς (Αγία Ειρήνη, Άγιοι Απόστολοι) αφιέρωσε και δύο ναούς σε εθνικές θεότητες, τη Ρέα και τη θεά Τύχη. Συνεχίζει όμως η κ. Αθανασιάδη: «Σε τόπους όπως η Αθήνα ή οι Δελφοί, ο κανόνας είναι ότι τα μεταγενέστερα στρώματα έχουν καταστραφεί από τους ίδιους τους αρχαιολόγους στην προσπάθειά τους να φτάσουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα στο κλασικό υπόστρωμα». Τις παρατηρούμενες καταστροφές αποδίδουν οι αρχαιολόγοι στους σεισμούς, τις βαρβαρικές επιδρομές (4ο –6ο αι.) και την εγκατάλειψη. Τα αρχαία μνημεία των Αθηνών και των Δελφών έμειναν απείραχτα από τους χριστιανούς. Η μετατροπή τους σε χριστιανικές εκκλησίες δείχνει περίτρανα τη συνείδηση της ιστορικής συνέχειας.

Την συνείδηση της ιστορικής συνέχειας των Ελλήνων-Χριστιανών, που δεν απέρριψαν τον πολιτισμό των προγόνων τους, αλλά μόνο την θρησκεία τους υποστηρίζει και η κ. Αθανασιάδη: «Οι εκκλησίες και τα παρεκκλήσια, που βρέθηκαν σπαρμένα μέσα και γύρω από το τέμενος του Απόλλωνα (=στους Δελφούς) υπογραμμίζουν τη συνέχιση της πανάρχαιης θρησκευτικής παράδοσης του τόπου». Όπως, άλλωστε, θρησκειολόγοι και λαογράφοι έχουν παραδεχθεί, αν «ξυπνούσε» σήμερα ένας αρχαίος ΄Ελληνας και βρισκόταν σε ένα χριστιανικό πανηγύρι, δεν θα ένοιωθε ξένος στο περιβάλλον. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι πολλοί σύγχρονοι επικριτές της ορθόδοξης λαϊκής θρησκευτικότητας, κυρίως της ελληνικής, σ’ αυτό το «επιχείρημα» καταφεύγουν, λησμονώντας ότι η ελληνική θρησκευτικότητα παρέμεινε ακέραιη, άλλαξε όμως ο προσανατολισμός της (Πραξ. 17,23: Ο Απόστολος Παύλος δεν καταστρέφει ή διαστρέφει την ελληνική θρησκευτικότητα, αλλά την στρέφει προς τον αναμενόμενο Αληθινό Θεό). Άλλωστε, η ελληνική πολυθεία δεν ήταν, κατά πολλούς θρησκειολόγους (π.χ. Λ. Φιλιππίδης), παρά θεοποιητική υποστασιοποίηση των ιδιοτήτων της μιας ενιαίας θεότητας. «Ο βανδαλισμός ιερών αντικειμένων (από χριστιανούς Έλληνες) ήταν πράξη σπάνια στην Ελλάδα» δέχεται η κ. Αθανασιάδη. Τέτοιες περιπτώσεις είναι «μεμονωμένες». «Η γενική εντύπωση από την Ελλάδα είναι ότι η φθίνουσα αρχαία πίστη ενέπνεε στους νεοφώτιστους χριστιανούς, παρά τη δομική μισαλλοδοξία της θρησκείας τους, σεβασμό και συχνά κάποια συγκίνηση». Ακόμη και ο όχι τόσο ανεξίθρησκος Κωνστάντιος ( 337-361) «δεν φαίνεται να πείραξε ναούς», αλλά και «οι καλλιεργημένοι χριστιανοί του αυτοκρατορικού περιβάλλοντος αντιμετώπισαν τα αρχαία ιερά ως έργα τέχνης και όχι ως κατοικία των δαιμόνων».

Οι φανατικοί, βέβαια, δεν έλειπαν –όπως σε κάθε εποχή-, αλλά οι προτροπές τους για καταστροφή κατά κανόνα έπεφταν στο κενό. Ως την εποχή του Ιουστινιανού εισέρρεαν αρχαία εθνικά μνημεία στην Κωνσταντινούπολη. Μόνο εκεί, που δεν υπήρχε «επαφή με την αστική παιδεία του ελληνορωμαϊκού κόσμου», εκτός δηλαδή του ιστορικού ελληνικού χώρου, και όπου «η παραδοσιακή θρησκεία είχε ισχυρές ρίζες», παρατηρείται φανατισμός και γίνονται καταστροφές. Αυτό συνέβαινε περισσότερο στην Ανατολή ( Συρία-Φοινίκη-Παλαιστίνη). Η κ. Αθανασιάδη όμως ερμηνεύει με τα επιστημονικά κριτήριά της τις συμπεριφορές και σε περιοχές όπως η Συρία: «…εδώ δεν έχουμε μιαν αμιγή περίπτωση θρησκευτικού φανατισμού, αλλά ένα ξέσπασμα κοινωνικού και φυλετικού μίσους, ένα υποσυνείδητο εθνικό κίνημα με αμφίεση, βέβαια, θρησκευτική».

2. Σκόπιμα «εκμεταλλευθήκαμε», καθ’ υπερβολήν μάλιστα, την έρευνα της εκλεκτής Συναδέλφου, διότι προσφέρει σημαντικές δυνατότητες για την ερμηνεία και κατανόηση πραγμάτων, που η κακοπιστία, κακεντρέχεια, αλλά και η ανθελληνική σκοπιμότητα των ξένων κέντρων συστηματικά παρερμηνεύει. Τα πορίσματα της κ. Αθανασιάδη μου επιβεβαίωσε και ο γνωστός αρχαιολόγος Άγγελος Χωρέμης (+2002) ερμηνεύοντας την περίπτωση του Μεγάλου Θεοδοσίου. Κατά την γραπτή δήλωσή του, «το διάταγμα του Θεοδοσίου του Μεγάλου ( 391-3 μ.Χ.) αναφέρει απαγόρευση λατρείας σε αρχαία ιερά και την είσοδο στους ναούς, δεν εντέλλεται όμως την καταστροφή τους. Άλλωστε δεν φαίνεται ανασκαφικά τέτοια καταστροφή… Τα μεγάλα κέντρα της αρχαίας λατρείας, εκείνα ακριβώς που λογικά θα έπρεπε να υποστούν τη μεγαλύτερη καταστροφή, όπως οι Δελφοί, η Ολυμπία, η Δωδώνη, τα ιερά των Αθηνών κ.ά. δεν φαίνεται, ανασκαφικά τουλάχιστον, να έπαθαν ζημιές από ανθρώπινο χέρι στα τέλη του δ΄ αι. μ.Χ. Εξ άλλου, πολλοί ναοί της αρχαίας λατρείας σώθηκαν ως τις ημέρες μας σχεδόν ανέπαφοι, κυρίως στην Κάτω Ιταλία και τη Σικελία (όπου επίσης βασίλευε ο Μ. Θεοδόσιος), αλλά και την κυρίως Ελλάδα, όπως το συγκρότημα της Ακροπόλεως των Αθηνών, ο ναός του Ηφαίστου (Θησείον) και ο Ναός του Ιλισσού». Μάλιστα, στον Θεοδοσιανό Κώδικα ( XVI, 10,25) «επιτρέπεται στους χριστιανούς να μετατρέπουν τους αρχαίους ναούς σε χριστιανικούς» και γι’ αυτό δεν καταστράφηκαν, αλλά σώθηκαν αυτούσιοι.

Κατά τον μεγάλο βυζαντινολόγο Διον. Ζακυθηνό η διάταξη αυτή έγινε ακριβώς για να σωθούν οι ναοί. «Δεν υπάρχει-λοιπόν-καμμία κρατική πολιτική, που να ενθαρρύνει την καταστροφή των αρχαίων ιερών».

Εκδηλώσεις φανατισμού μεμονωμένων προσώπων παρατηρούνται - και κατά τον ΄Αγγ. Χωρέμη – στο πνεύμα της «revanche», αυτό όμως ουδέποτε υπήρξε πολιτική του Μεγάλου Θεοδοσίου, για να μείνουμε σε ένα τόσο παρεξηγημένο στο σημείο αυτό αυτοκράτορα. Ακόμη και η περίπτωση της κατάργησης των Ολυμπιακών Αγώνων, με την οποία βαρύνεται από τους νεοειδωλολάτρες ιδιαίτερα ο Θεοδόσιος, κατανοείται διαφορετικά από εκείνους, φυσικά, που μπορούν να «αναγνώσουν» και αποκρυπτογραφήσουν τις πηγές επιστημονικά, διασταυρώνοντας δηλαδή τις πληροφορίες, και το σημαντικότερο, μη αρκούμενοι στη μία κα μοναδική πηγή πληροφόρησης «άνευ ετέρου», διότι αυτό «βολεύει»την αντιχριστιανική πολεμική.

Το 392, με διάταγμα του Θεοδοσίου, παρακωλύονται οι αθλητικοί αγώνες λόγω του θρησκευτικού ( ειδωλολατρικού) χαρακτήρα τους, με αποκορύφωμα την κατάργηση των Ολυμπιακών αγώνων (393), στο πλαίσιο όμως της απαγορεύσεως κάθε εθνικής θρησκευτικής εκδηλώσεως και όχι από φανατικό «ανθελληνισμό». Διότι ούτε τα ιερά της Ολυμπίας καταστράφηκαν, ούτε πολύ περισσότερο το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Ολυμπίου Διός, που μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, για τη διακόσμηση της νέας πρωτεύουσας του Κράτους. Το πρόβλημα ήταν λοιπόν, η λατρεία των ειδώλων και όχι το πνεύμα του Ολυμπισμού. Η παύση των Ολυμπιακών αγώνων, που είχαν από μακρού περιέλθει σε κατάσταση πτώσεως και παντελούς ανυποληψίας ήταν η μεγαλύτερη γι’ αυτούς ευεργεσία. Οι Ολυμπιακοί αγώνες είχαν πεθάνει ηθικά πολύ προ του Θεοδοσίου. Θα επικαλεσθούμε εδώ τη γνώμη του γνωστού αθλητικογράφου ΄Αγγ. Παλαιολόγου : «΄Όταν το 393 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο Μέγας διέτασσε την κατάπαυση των Ολυμπιακών Αγώνων, διέπραττε βεβαίως μια βάρβαρη πράξη. ΄Όμως η πρακτική αξία αυτής της απαγόρευσης δεν ήταν το ίδιο μεγάλη, γιατί ο Θεοδόσιος στην πραγματικότητα παραβίαζε ανοικτάς θύρας, αφού οι Ολυμπιακοί αγώνες είχαν πια περιπέσει σε κατάσταση υψίστης παρακμής και ανυποληψίας. Οι αγώνες μπορεί να μην είχαν σταματήσει ακόμα, είχε όμως εκλείψει η Ολυμπιακή Ιδέα».

3. Για το θέμα της καταστροφής αρχαίων μνημείων από «χριστιανούς», παράλληλα με τα συμπεράσματα της κ. Πολύμνιας Αθανασιάδη, είναι και εκείνα του αρχαιολόγου Gerasimos Pagoulatos, «The Destruction and Conversion of ancient temples to Christian Churches during fourth, fifth and sixth Centuries», Θεολογία, τ. ΞΕ΄ (1994), σσ. 152-170.

Είναι δε χαρακτηριστικό, ότι και στο περ. Δαυλός ( αρ. 138/Ιούνιος 1993, σσ. 8022-23) σημειώνεται: «Όλοι σχεδόν οι καταστροφείς αρχαίων Ελληνικών μνημείων είναι Χριστιανοί εξ Ιουδαίων, δηλαδή Εβραίοι. Οι Χριστιανοί εξ εθνικών, δηλαδή οι Έλληνες, σπάνια μετείχαν σε διωγμούς Ελλήνων».

Σημασία δε έχει ότι και ο γνωστός «εικονοκλάστης» αλλά σπουδαίος ιστορικός ερευνητής και συστηματικός παρουσιαστής της «αρνητικής πλευράς» Κυριάκος Σιμόπουλος, ενώ μιλεί για τις «αποτρόπαιες βαρβαρότητες των Χριστιανών» (σ. 112 έ.ε.) στα αρχαία μνημεία, δεν παραλείπει να παρεμβάλει και κεφάλαιο με τον τίτλο: «Ο βυζαντινός άνθρωπος συντηρεί με ευλάβεια την παράδοση της αρχαίας ελληνικής τέχνης» (σ. 208 έ.έ.) [ βλ. το βιβλίο του: Η λεηλασία και καταστροφή των Ελληνικών Αρχαιοτήτων, Αθήνα 1997].

Παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα από το παραπάνω βιβλίο του Κυρ. Σιμόπουλου (σσ. 209-10) «Η πολιτιστική παράδοση θα κρατηθεί ζωντανή στους βυζαντινούς αιώνες-λογοτεχνία, επιστήμη, γραμματική, ρητορική και η ελληνική γλώσσα θα παραμείνει ανόθευτη. Είναι ιστορικά βεβαιωμένο ότι υπήρξε μια παιδευτική και συναισθηματική συνέχεια του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού στο Βυζάντιο, όχι μόνο από τη διανόηση αλλά και από τον λαϊκό άνθρωπο, ενίοτε και από την εξουσία. Ο αυτοκράτορας της Νίκαιας Θεόδωρος Δούκας Λάσκαρις ( 1254-1258), κατά την επίσκεψή του στην Πέργαμο, νοιώθει συγκίνηση μπροστά στα λείψανα των αρχαίων μνημείων και έργων τέχνης και εκφράζει ενθουσιασμό και ευλάβεια για τα μεγαλουργήματα των προγόνων». […]

(σ. 211) Ο Κωνσταντίνος θα αξιοποιήσει την ελληνική πολιτιστική παράδοση για την προσωπική του αίγλη ταυτίζοντας το χάλκινο άγαλμα του Απόλλωνος που έστησε πάνω στην περίφημη πορφυρή κολώνα της Αγοράς, τον «κυκλοτερή πορφυρούν κίονα», με το αυτοκρατορικό του μεγαλείο. Στην κεφαλή του αγάλματος, που αφιέρωσε στον εαυτό του, πρόσθεσε ακτινωτά ήλους «από τον σταυρό του Χριστού», για να λάμπει κι αυτός σαν τον ήλιο. […]

(σ. 212-3): Αυτά τα καλλιτεχνήματα που συγκέντρωσε στην Κωνσταντινούπολη ο πρώτος αυτοκράτορας έμειναν αλώβητα σ’ ολόκληρη τη βυζαντινή περίοδο. Ούτε λαϊκή αποστροφή ούτε βανδαλισμοί. […]

Η παραδοσιακή επομένως αισθητική και η πανάρχαιη λαϊκή πολιτιστική παιδεία δεν είχε σβήσει, παρά τους βανδαλισμούς των πρώτων χριστιανών εναντίον των κλασσικών μνημείων. Και δεν θα σβήσει ποτέ στον ελληνικό κόσμο. Έτσι εξηγείται η διατήρηση ανέπαφων τόσων γλυπτών στην Κωνσταντινούπολη ως την επιδρομή των Δυτικών βαρβάρων. Απώλειες σημειώθηκαν μόνο από σεισμούς, πυρκαγιές και εσωτερικές αναταραχές-λαϊκές εξεγέρσεις, συγκρούσεις και καταστολές. Οι χριστιανοί της πρωτεύουσας θαύμαζαν τα αγάλματα που στόλιζαν την πόλη τους. […]

(σ. 226-7): Οι Βυζαντινοί διανοούμενοι –ακόμα και θεολόγοι- έχουν βαθειά γνώση της αρχαίας τέχνης και εκφράζουν χωρίς επιφυλάξεις τον απεριόριστο θαυμασμό τους. Συχνότατες στους βυζαντινούς αιώνες οι αναγωγές στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και τους επιφανείς δημιουργούς του και οι συγκρίσεις της βυζαντινής εικονογραφίας με την κλασσική ζωγραφική που αποκαλύπτουν κοινά ή παράλληλα καλλιτεχνικά ιδεώδη. […]

Αλλά και ο αείμνηστος Φίλος ΄Αγγ. Χωρέμης, αναφερόμενος στο διάταγμα του Θεοδοσίου, σημειώνει: «΄Εξ άλλου και η απαγόρευση δεν φαίνεται να εφαρμόστηκε πολύ αυστηρά σε όλη την έκταση της Αυτοκρατορίας. Αλλιώς δε θα είχε νόημα η επανάληψή της 40-45 χρόνια αργότερα από τον Θεοδόσιο Β΄ στον Θεοδοσιανό Κώδικα (C. Th. XVI, 10,25). Στον ίδιο κώδικα, λίγο παρακάτω (XVI, 10, 25) επιτρέπεται στους Χριστιανούς να μετατρέπουν τους αρχαίους ναούς σε Χριστιανικούς πράγμα που σημαίνει ή ότι οι ναοί αυτοί ακόμη λειτουργούσαν ή ότι είχαν εγκαταλειφθεί. Πάντως δεν είχαν καταστραφεί (…)

Ενώ λοιπόν υπάρχει κρατική πολιτική για την επιβολή του Χριστιανισμού (πολιτική που άλλωστε εφαρμόστηκε αρκετά ήπια), δεν υπάρχει καμμία πολιτική που να ενθαρρύνει την καταστροφή των αρχαίων ιερών. Αυτό που πράγματι έγινε είναι καταστροφές και ακρότητες σε τοπικό επίπεδο, από φανατικούς εκκλησιαστικούς και πολιτικούς παράγοντες, κυρίως εναντίον αγαλμάτων αρχαίων θεοτήτων με συνηθέστερο το φαινόμενο της ρινοκοπής και καταστροφής των προσώπων. Οι άνθρωποι αυτοί εξαγρίωναν τον όχλο, πράγμα όχι δύσκολο, αν σκεφτούμε ότι μόλις 75-80 χρόνια χώριζαν την εποχή αυτή από τους φοβερούς διωγμούς των Διοκλητιανού και Γαλερίου (+311) και 55-60 χρόνια από τον «ηπιώτερο» διωγμό του Δικινίου (310-324)˙ τον εξαγριωμένο αυτόν όχλο τον εξαπέλυαν να κάψει και να καταστρέψει οτιδήποτε «εθνικό» εύρισκε μπροστά του. Αυτό όμως ουδέποτε υπήρξε πολιτική του Μεγάλου Θεοδοσίου και, όπως θα δούμε, όταν έγινε προσπάθησε να το σταματήσει και να το θεραπεύσει».

Σώζεται, επίσης, Λιβανίου Αντιοχέως, Λόγος προς Θεοδόσιον τον βασιλέα, Υπέρ των Ιερών (αρ. 30). Ο μεγάλος ρητοροδιδάσκαλος (314-393), επιφανής εκπρόσωπος της φθινούσης ελληνικής αρχαιότητος, διδάσκαλος και του Ιω. Χρυσοστόμου, έγραψε το 386 το κείμενο αυτό, απευθυνόμενος στον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Α΄(379-395) και παραπονούμενος για την στάση φανατικών μοναχών (της Αντιοχείας) έναντι των τεμενών (εθνικών ναών). Απεχθανόταν ιδιαίτερα τους «μελανειμονούντας» (λογ.30,8). Εν τούτοις χριστιανοί νέοι, όπως ο Μ. Βασίλειος, Αμφιλόχιος Ικονίου και Ιωάννης ο Χρυσόστομος έγιναν μαθητές του. Ο Βασίλειος στην (αμφιβόλου γνησιότητος) αλληλογραφία του με τον Λιβάνιο φαίνεται να του στέλνει συνεχώς μαθητές «και έτερον σοι πέμπω Καππαδόκην»! Χαρακτηριζόταν «μικρός Δημοσθένης». Για την κατανόηση της στάσεώς του έναντι του Χριστιανισμού, ας σημειωθεί ότι ήταν συνεπής οπαδός της ειδωλολατρίας, εθυσίαζε στις θεότητές της και μετερχόταν την μαντεία. Είχε μυηθεί σε διάφορα εθνικά μυστήρια. Ο ιερός Χρυσόστομος τον ονομάζει «πάντων δεισιδαιμονέστατον» (ευσεβέστατον). (Εις Νεωτ. Χηρεύσασαν, 1). Πίστευσε στην προσπάθεια του αυτοκράτορα Ιουλιανού και στην ανάσταση του ειδωλολατρικού κόσμου, μολονότι κατά την νεότητά του έδειξε τάσεις φιλοχριστιανικές. Τον επηρέασε όμως ο Ιουλιανός, όπως και αυτός επηρεάσθηκε από τον Λιβάνιο, του οποίου μελετούσε τα έργα και έγινε έμμεσα μαθητής του. (Βλ. το άρθρο του Παν. Χρήστου στην Θ.Η.Ε., τ. 8, 1966, στ. 294-299 με βιβλ.)

Παρατίθεται και ο σχολιασμός του ΄Αγγ. Χωρέμη:

«Ο λόγος του Λιβανίου “ υπέρ των ιερών” δεν γράφτηκε λόγω ακροτήτων, που έγιναν εις εφαρμογήν του διατάγματος κατά της αρχαίας θρησκείας. Το διάταγμα εξεδόθη το 391 και το κείμενο του Λιβανίου γράφτηκε το 386, δηλ. πέντε ολόκληρα χρόνια νωρίτερα με άλλη ευκαιρία. Ο Θεοδόσιος διώρισε ύπαρχο της Ανατολής κάποιον συμπατριώτη και φίλο του, τον ΄Ιβηρα Μάτερνο Κυνήγιο. Ο άνθρωπος αυτός ήταν φανατικός θρησκόληπτος και έξαλλος˙ υπεκίνησε πράγματι τον όχλο, επι κεφαλής του οποίου ήταν φανατικοί καλόγεροι, και άρχισαν να καταστρέφουν τα αρχαία ιερά, στην αρχή κυρίως τα μικρά (και απροστάτευτα) ιερά της υπαίθρου και εν συνεχεία άρχισαν να μπαίνουν και να καταστρέφουν ιερά και μέσα στις πόλεις. Τότε ο Λιβάνιος γράφει τον περίφημο και ωραιότατο λόγο του “ υπέρ των Ιερών” . Η αντίδραση του “ θρησκόληπτου” Θεοδοσίου ήταν να … απαγορεύσει στους μοναχούς την είσοδο στις πόλεις, προστατεύοντας έτσι τα εθνικά ιερά των άστεων και όταν σε λίγο πέθανε Ο Μάτερνος Κυνήγιος τοποθέτησε ως ΄Υπαρχο της Ανατολής τον σώφροΠνα εθνικό Ευτόλμιο Τατιανό, ο οποίος κατάφερε να ηρεμήσει τα πράγματα και να φέρει την καταλλαγή.

΄Όλα αυτά μαρτυρούν ότι ουδέποτε υπήρξε επίσημη πολιτική του Θεοδοσίου η καταστροφή του αρχαίου κόσμου και μάλιστα με την μορφή των ακραίων βανδαλισμών, όπως λέγεται συνήθως. Μαρτυρούν επίσης το κύρος που είχε ο Λιβάνιος στον θεωρούμενο θρησκόληπτο βασιλέα, κύρος που φάνηκε και όταν με δύο ακόμή λόγους του, τους “Προς Θεοδόσιον τον Βασιλέα επί ταις διαλλαγαίς” κατόρθωσε να σώσει την Αντιόχεια, η οποία είχε στασιάσει. Σ΄ αυτήν την προσπάθεια είχε και την συνεπικουρία του επισκόπου Αντιοχείας Φλαβιανού, του οποίου τον λόγο φαίνεται ότι είχε γράψει ένας νεαρός Χριστιανός κληρικός, μαθητής του Λιβανίου, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Βλέπουμε λοιπόν, ότι και συνεργασία με Χριστινούς είχε ο Λιβάνιος, όταν κοινοί στόχοι το επέβαλαν».

Χρειάζεται, πράγματι, νηφαλιότητα και γνώση, για να κατανοηθεί η συνεργασία του Λιβανίου με τους Χριστιανούς. Αλλά οι άνθρωποι εκείνοι ζούσαν τα πράγματα μέσα στη φυσικότητά τους και όχι στο τεχνητό κλίμα αντιπαλότητας, που δημιουργούν οι φανατικοί ( εκατέρωθεν) των ημερών μας. Μήπως σ’ όλη τη μακρά διάρκεια του «Βυζαντίου»/Ρωμανίας δεν έλαβαν χώρα παρόμοιες συνεργασίες και συνυπάρξεις; Η χαρακτηριστικότερη, μάλιστα, ήταν η συνεργασία των δύο ιδεολογικά αντιπάλων, που η αντίθεσή τους σκόπιμα και τεχνητά υπερτονίζεται σήμερα του Οικουμ. Πατριάρχου Γενναδίου Β΄ του Σχολαρίου και του σοφού και υποστηρικτού της αρχαίας θρησκείας, Γεωργίου Πλήθωνος-Γεμιστού. Ο τελευταίος δεν δίστασε να συμμετάσχει στην κρίσιμη Σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας (1438/39), ως μέλος της Ορθόδοξης αντιπροσωπίας για να βοηθήσει την Ορθόδοξη Εκκλησία στις τραγικές εκείνες στιγμές γι’ αυτήν και το Γένος. Εκεί έδωσε μάχη, με τις επιστημονικές του γνώσεις, υπέρ της Ορθοδοξίας και μαζί με τον πρωταγωνιστή της Ορθοδοξίας, άγιο Μάρκο τον Ευγενικό (+1444), δεν υπέγραψε την ΄Ενωση με τον Παπισμό. Παρά τις διαφορετικές ιδεολογικο-πνευματικές προϋποθέσεις τους θεωρούσαν και οι δύο την ΄Ενωση ως υποταγή στον παπισμό και επιζήμια για το Γένος/΄Εθνος. Αλλά έτσι σκέπτονται όσο αγαπούν το ΄Εθνος. Οι σημερινοί Νεοπαγανιστές, σχεδόν κατά κανόνα, δεν αγαπούν το ΄Εθνος και τον Ελληνισμό, παρά τα λεγόμενά τους, διότι πολεμώντας την Ορθοδοξία που είναι πια αδιαίρετα ενωμένη με την ελληνικότητα, κατεργάζονται την διάλυσή τους.
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=21198#21198
Διαβάστε Περισσότερα!

Εκπαιδευτικές άδειες ΥΠΕΠΘ: Το βασίλειο της αναξιοκρατίας

Δρ. Παντελής Μπουμπούλης
Μαθηματικός

Υποψ. Δρ. Χαράλαμπος Μηνάογλου
Φιλόλογος



Αφορμή για το κείμενο αυτό, στάθηκε το άρθρο στο alfavita του κ. Ζαχαρία Καψαλάκη, αιρετού στο ΑΠΥΣΠΕ Κρήτης, σχετικά με τη διαδικασία αξιολόγησης των αιτήσεων για εκπαιδευτική άδεια που υπεβλήθησαν στην Κρήτη. Καταρχάς τονίζουμε πως δεν γνωρίζουμε πρόσωπα και πράγματα της νήσου, ούτε έχουμε καμία σχέση με την πρωτοβάθμια. Αλλά πραγματικά το κείμενο του κ. Καψαλάκη προκαλεί την αγανάκτηση κάθε σκεπτόμενου και μη εξαρτημένου από μικροκομματικές εξαρτήσεις εκπαιδευτικού.
Ο κ. Καψαλάκης θεωρεί...
πως μοναδικό κριτήριο για την χορήγηση εκπαιδευτικής άδειας πρέπει να είναι η προϋπηρεσία του εκπαιδευτικού. Έτσι, σύμφωνα με αυτό το κριτήριο θα πρέπει συνάδελφοι με 20 και 25 χρόνια να λαμβάνουν εκπαιδευτικές άδειες, ενώ όσοι έχουν λίγα χρόνια στην ουσία αποκλείονται. Οι εκπαιδευτικές άδειες λοιπόν είναι για τον κύριο Καψαλάκη ένα γέρας για την πολυετή υπηρεσία κάποιου. Αυτή η αντίληψη είναι ακριβώς που κατατρύχει την εκπαίδευση και τον δημόσιο τομέα ευρύτερα. Όχι τι συμφέρει το σύνολο, όχι τι συντείνει στο κοινό καλό, αλλά τι εξασφαλίζει ατομικά τον καθένα, ιδιαίτερα όταν αυτός είναι κάτω του μετρίου. Γιατί να δίνονται άδειες σε νέους συναδέλφους με προσόντα; Τι θα γίνει με αυτούς τους προσοντούχους; Πως εμείς θα το «παίζουμε» διοίκηση, σε έναν τριαντάρη με διδακτορικό;
Αλλά ο κ. Καψαλάκης συνεχίζει: «Έφερα πολλά επιχειρήματα για να τους πίσω(μπροστά;) ότι αυτό που κάνουν είναι πρόστυχο. Είναι απαράδεκτο. Δεν μπορείς το βράδυ να κοιμάσαι ήσυχος, όταν κόβεις συνάδελφο με 25 χρόνια υπηρεσίας, με 22 χρόνια υπηρεσίας, με 18 χρόνια υπηρεσίας και στη θέση τους να βάνεις 5 συναδέλφους με 2 και 3 χρόνια υπηρεσίας. Συναδέλφους που δε ζέσταναν ακόμη την καρέκλα τους ως εκπαιδευτικοί. Και συνάδελφοι με ενόχλησε η επιχειρηματολογία τους. Ο τρόπος που μίλησαν για την αρχαιότητα και τους συναδέλφους που είχαν αρκετά χρόνια υπηρεσίας. Γιατί; Ένα τεράστιο γιατί…» Και είναι φυσικό να απορεί ο κύριος Καψαλάκης. Σε αυτό το σημείο να τονίσουμε πως δεν γνωρίζουμε τους εν λόγῳ συναδέλφους τους οποίους εκθέτει με τα λεγόμενά του ο κ. Καψαλάκης, ώστε να μπορούμε να ξέρουμε και αν επελέγησαν με μέσο όπως υπονοεί με σαφήνεια ή πραγματικά είχαν αυξημένα προσόντα που βάρυναν στην απόφαση της πλειοψηφίας του ΑΠΥΣΠΕ. Σε κάθε περίπτωση όμως η στάση της πλειοψηφίας απέναντι στην παλαιότητα ως μοναδικό κριτήριο είναι παρήγορη. Δείχνει πως κάποιοι επιτέλους αρχίζουν να κατανοούν πως οι εκπαιδευτικές άδειες έχουν σκοπό να αποδώσουν το μεγαλύτερο δυνατό όφελος στην εκπαίδευση και την επιστήμη. Ένας πενηντάρης συνάδελφος τι θα προσφέρει όταν γυρίσει επιμορφωμένος στην εκπαίδευση εφόσον θα του απομένουν πέντε με δέκα το πολύ έτη για τη σύνταξη; Επίσης, τι συμβολή στην επιστήμη θα αποτελέσει η διατριβή του και τι επιστημονικό έργο αναμένεται να παραχθεί κατόπιν από αυτόν; Ενώ, η εικοσιπεντάχρονη συνάδελφος, την οποία ο κ. Καψαλάκης φαίνεται να θεωρεί δεύτερης κατηγορίας, και στην επιστήμη να μην προσφέρει το μεταπτυχιακό της, τουλάχιστον θα έχει μπροστά της 25 με 30 χρόνια να διδάξει μετά την επιμόρφωσή της.
Ο κ. Καψαλάκης ίσως αδυνατεί να κατανοήσει τα παραπάνω, ίσως και να μην θέλει. Όσοι αισθάνονται μειονεκτικά απέναντι σε ανθρώπους με προσόντα, σκέφτονατι με παρόμοιο τρόπο. Αλλά επίσης, εδώ εμφανίζεται και ένας «γεροντισμός», που θυμίζει ΣΥΝ. Ενώ από τη μία ξεσηκώνουν τα παιδιά και τους νέους, από την άλλη δυσανασχετούν με τον Τσίπρα! Αλλά η εκπαίδευση και το ελληνικό δημόσιο δεν είναι ΣΥΝ!
Γίνεται φανερό από τα παραπάνω πως η μεγάλη ηλικία θα πρέπει να θεωρείται όχι προσόν, αλλά μειονέκτημα για τη χορήγηση εκπαιδευτικής άδειας. Όμως, αυτό το αυτονόητο προσποιούνται όλοι, και περισσότεροι οι αιρετοί των συμβουλίων πως δεν το αντιλαμβάνονται. Ο λόγος είναι προφανής: άλλο ένα μέσο να μαζέψουν κουκιά για τους ίδιους και τις παρατάξεις τους. Αλλιώς, δεν θα κρύβονταν όλοι πίσω από την εξίσου εσκεμμένη «αμέλεια» όλων των υπουργών μετά το 2002 να εκδώσουν το σχετικό διάταγμα με τη διαδικασία επιλογής. Αν θέλουμε να εφαρμόσουμε αντικειμενικό σύστημα, τα πράγματα είναι πολύ απλά. Οι άδειες να δίνονται σε συναδέλφους μέχρι σαράντα ετών και να εφαρμοστούν τα κριτήρια αξιολόγησης που εφαρμόζονται για τους σχολικούς συμβούλους, χωρίς βεβαίως τη συνέντευξη. Έτσι, θα λαμβάνουν μόρια οι συνάδελφοι που έχουν μεταπτυχιακούς τίτλους, επιστημονικές δημοσιεύσεις, συγγραφικό έργο, ανακοινώσεις κτλ. Σήμερα, δυστυχώς, λόγω της κυριαρχίας των ιδεών των κυρίων Καψαλάκη, Κοτσιφάκη, Καλομοίρη, κάποιος επειδή έχει ένα έτος παραπάνω στην εκπαίδευση παίρνει άδεια για εκπόνηση διδακτορικού χωρίς να έχει μεταπτυχιακό δίπλωμα, ενώ κάποιος άλλος με ένα έτος λιγότερο δεν παίρνει, ενώ κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο. Αξίζουμε οι Έλληνες να είμαστε μία τέτοια μπανανία;


Δρ. Παντελής Μπουμπούλης
Μαθηματικός

Υποψ. Δρ. Χαράλαμπος Μηνάογλου
Φιλόλογος Διαβάστε Περισσότερα!

Δυστυχώς εμείς δεν πήγαμε τότε στη Σερβία!

Μήνυση για συκοφαντική δια του τύπου δυσφήμηση κατά του δημοσιογράφου της Ελευθεροτυπίας κ. Τάκη Μίχα υπέβαλλε στην εισαγγελία Αθηνών, ο δημοσιογράφος και εκπρόσωπος Τύπου του Πανελληνίου Μακεδονικού Μετώπου κ. Σταύρος Βιτάλης.

Η μήνυση αφορά σε δημοσίευμα που υπογράφει ο κ. Μίχας στην Ελευθεροτυπία της 25ης Ιουλίου 2009 και στην οποία αναφέρεται στους Έλληνες εθελοντές μαχητές στη Σερβία, «ως παραστρατιωτικούς που έλαβαν μέρος στην σφαγή της Σρεμπρενίτσα».

Μιλώντας στους δημοσιογράφους μετά την κατάθεση της μήνυσης, ο κ. Βιτάλης τόνισε μεταξύ άλλων: «Η μήνυση αυτή κατατίθεται για να ξεκαθαρίσει επιτέλους και δικαστικά το σκηνικό αυτό των υποτιθέμενων Ελλήνων εγκληματιών πολέμου της Βοσνίας, στο οποίο ο κ. Μίχας έχει επανειλημμένα αναφερθεί. Θα κληθεί λοιπόν ο κ. συνάδελφος να αποδείξει αυτή τη φορά ενώπιον της δικαιοσύνης, όσα καταμαρτυρεί κατά των Ελλήνων εθελοντών. Το ότι δηλαδή οι μαχητές αυτοί που βρέθηκαν δίπλα σε έναν λαό που τον κατακρεούργησαν οι διεθνείς συμμορίες, κλέβοντάς του τα σπίτια του, την πατρίδα του, την αξιοπρέπειά του α) ότι ήταν παραστρατιωτικοί και β) ότι έπραξαν σφαγές στη Σρεμπρένιτσα.

Ήμουν ο άνθρωπος εκείνος, που βοήθησε...
στην συγκρότηση και την οργάνωση των Ελλήνων εθελοντών. Με δική μου μάλιστα συνεννόηση με το Γενικό Επιτελείο Στρατού της Σερβικής Δημοκρατίας, όλοι οι Έλληνες εθελοντές που κατέφθαναν στη Σερβική Δημοκρατία, εντάσσονταν στις δυνάμεις του τακτικού στρατού, με κύριο κορμό και βάση το Σώμα της Ρωμανίας. Παράλληλα, οι Σέρβοι διοικητές τους είχαν σαφή εντολή την οποία και τήρησαν κατά γράμμα, να μην συμμετέχουν οι Έλληνες εθελοντές, σε καμία επιθετική επιχείρηση. Μιας πραγματικότητας της οποία ήμουν από το 1993 έως το 1996 αψευδής αυτόπτης μάρτυς, με τον βαθμό μάλιστα του Ταγματάρχη κατ? απονομή του Σερβικού Στρατού της Voiska Republika Srpska.

Στην υπόθεση της ανακατάληψης της πόλης Σρεμπρενίτσα από τους Σέρβους, ήμουν παρών σε όλες τις επιχειρήσεις, μαζί με κλιμάκιο Σέρβων ανώτερων και ανώτατων αξιωματικών. Κανείς από τους Έλληνες εθελοντές, δεν συμμετείχε στις μάχες μέσα ή γύρω από την πόλη αυτή. Αντιθέτως, οι Έλληνες εθελοντές, συνέχισαν να κρατούν το προκεχωρημένο φυλάκιό τους, ανατολικά της πόλης Βλασένιτσα. Ένα φυλάκιο το οποίο κράταγαν από την ημέρα της συγκρότησής τους σε τακτική διμοιρία, με Λοχαγό, Υπολοχαγό, Ανθυπολοχαγό, Αρχιλοχία και Λοχία και επικεφαλής τον Σέρβο Ταξίαρχο, Σβόνγκο Μπάγιαγκιτς.

Όλη η Ελλάδα γνωρίζει πως οι Έλληνες εθελοντές, τύγχαναν της ευρύτατης αποδοχής, τόσο της ελληνικής κοινωνίας στο σύνολό της, όσο και της στήριξης από πολιτικά πρόσωπα, κυρίως του ΠΑΣΟΚ, δεδομένης της ιδιαίτερα θερμής φιλίας του Ανδρέα Παπανδρέου με τον Ράντοβαν Κάραζιτς, αλλά και της Ν.Δ., λόγω των τότε φιλικών διπλωματικών διαμεσολαβήσεων του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Σήμερα φυσικά, ισχύουν το «ουαί τοις ηττημένοις» και το «δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξηλεύεται». Έτσι λοιπόν, στο πλαίσιο μιας λογικής ενοχοποίησης της χώρας μας, με ψεύδη και αναπαραγωγή μαύρης κατά της πατρίδας μας προπαγάνδας, ο κ. Μίχας και οι συν αυτώ, φέρουν και επαναφέρουν την υπόθεση των Ελλήνων εθελοντών, για να μαυρίσουν ακόμη περισσότερο την εικόνα της χώρας μας διεθνώς.

Αυτή την φορά όμως και ενώπιον της δικαιοσύνης, είμαι πολύ περίεργος να δω τα στοιχεία του κ. Μίχα και των συν αυτώ, που αποδεικνύουν ότι ήμασταν παραστρατιωτικοί και κάναμε σφαγές στην Σρεμπρένιτσα. Πραγματικά η δίκη αυτή θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, μια που για πρώτη φορά, θα έλθουν στην επιφάνεια αλήθειες οι οποίες ίσως δεν βολεύουν σε πολλούς.

Ξεκαθαρίζω πως δεν στρέφομαι κατά της εφημερίδας Ελευθεροτυπία, της οποίας εξάλλου υπήρξα κάποτε συνεργάτης με πρωτοσέλιδο μάλιστα αποστολής μου για λογαριασμό της στη Νικαράγουα. Στην εφημερίδα αυτή, γράφουν έντιμοι συντάκτες, καταξιωμένοι στη συνείδησή μας για τον σεβασμό των κωδίκων δημοσιογραφικής δεοντολογίας, όπως μας τις δίδαξαν οι παλιότεροι όπως ο Αστέρης ο Στάγγος και ο Λούης ο Δάνος. Με φωτεινότερο κατ? εμέ τουλάχιστον παράδειγμα την κ. Κύρα Αδάμ αλλά και πολλούς άλλους συντάκτες της, τους οποίους και καλώ και παρακαλώ να στηρίξουν τον αγώνα αυτό για την ανεύρεση και της ιστορικής αλλά και της δημοσιογραφικής αλήθειας.

Τέλος ευχαριστώ για την άμεση ανταπόκρισή τους να καταθέσουν ως μάρτυρες τους κ.κ. Στέλιο Παπαθεμελή, Δημήτρη Βουνάτσο, Νεοκλή Σαρρή και Κώστα Ζουράρι. Ευχαριστώ επίσης τους δικηγόρους μου Κορίνα Ρεπούση, Φαήλο Κρανιδιώτη και Οδυσσέα Νίκου για την αμέριστη βοήθειά τους. Η αλήθεια θα λάμψει, είμαι σίγουρος, και κάθε κατεργάρης θα πάει στον πάγκο του».


http://pammet.blogspot.com/2009/07/blog-post_952.html
Διαβάστε Περισσότερα!

Ένα γελοίο περιστατικό από τον ΟΤΕ

Αν και δεν είναι εκπαιδευτικό το παρακάτω θέμα, εν τούτοις αποτελεί ένα εξαίρετο δείγμα για τις γνώσεις των Δημόσιων υπαλλήλων πάνω στη δουλειά τους...

Σήμερα (Παρασκευή 31 Ιουλίου 2009) παρουσιάστηκε η ανάγκη να στείλω ένα σημαντικό fax στα γραφεία ενός περιοδικού στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ετοίμασα τα έγγραφα, υπέγραψα, και επειδή η μητέρα μου έφευγε για κάποιες δουλειές, της είπα να πάει στον πλησιέστερο ΟΤΕ (ή σε ένα ταχυδρομείο) για να το στείλει. Της έδωσα το νούμερο όπως το είχα από ένα email που μου είχε στείλει ένας γραμματέας του περιοδικού (+1.732.562…). Εν τω μεταξύ, εγώ συνέχισα με κάποιες δουλειές που έπρεπε να κάνω ακόμα.

Λίγα λεπτά αργότερα με παίρνουν τηλ. Από τον ΟΤΕ και με ρωτάνε αν το νούμερο που τους έδωσα είναι όντως fax ή αν έπρεπε να πάρουν τηλέφωνο ώστε να το «γυρίσουν» σε fax (μια τακτική που είναι συνήθης στις ελληνικές δημόσιες υπηρεσίες). Τους απαντώ πως το νούμερο είναι όντως fax. Μένω ήσυχος ότι το fax θα σταλεί και συνεχίζω τη δουλειά μου.

Πέρασαν 25 λεπτά όταν δέχθηκα και νέο τηλέφωνο από τον ΟΤΕ. Αυτή τη φορά στο τηλέφωνο ήταν η μητέρα μου που με ενημέρωνε ότι από τον ΟΤΕ δεν μπορούν να στείλουν το Fax γιατί κάτι λείπει από το νούμερο…. Τους είχε παρακαλέσει να βρουν εκείνοι το τι έλειπε, αλλά της είπαν να πάρει τηλέφωνο στις πληροφορίες!!!!! Δεν κατάλαβα τι ακριβώς εννοούσε (αφού όπως πίστευα είχα δώσει το νούμερο ολοκληρωμένο) και της είπα να γυρίσει πίσω.

Μέχρι να γυρίσει βέβαια η μητέρα μου κατάλαβα τι είχε συμβεί… Οι υπάλληλοι του ΟΤΕ είχαν προσπαθήσει να στείλουν το fax στο νούμερο 1 737 562 xxxx κάτι που βέβαια είναι αδύνατο. Όπως γνωρίζουν όλοι όσοι παίρνουν τηλέφωνο στο εξωτερικό, πρέπει πριν καλέσεις το νούμερο να βάλεις τον κωδικό της χώρας σου (IDD Prefix). Για την Ελλάδα το νούμερο αυτό είναι το 00. Έτσι λοιπόν ο υπάλληλος θα έπρεπε βέβαια να καλέσει το νούμερο 00 1 737 562 xxxx και όχι το 1 737 562 xxxx… Που να φανταστώ ο άμοιρος, ότι στα γραφεία του ΟΤΕ τα άτομα που έχουν ως δουλειά τους να στέλνουν fax όλη την ώρα δεν ήξεραν αυτό το απλό γεγονός.

Για καλή μου τύχη, η μητέρα μου στο γυρισμό προς το σπίτι, πέρασε από ένα κατάστημα του Σκλαβενίτη για να ψωνίσει. Εκεί παρακάλεσε τις κοπέλες, αν μπορούσαν, να στείλουν το fax. Την εξυπηρέτησαν αμέσως. Ενώ στον ΟΤΕ περίμενε γύρω στη μισή ώρα για να της αναγγείλουν ότι δε μπορούν τελικά να το στείλουν, στο Σκλαβενίτη μέσα σε 3 λεπτά (και χωρίς χρέωση παρακαλώ) το περιβόητο fax είχε αποσταλεί. Η μητέρα μου τους ευχαρίστησε και τους ζήτησε να πληρώσει, αλλά οι υπάλληλοι όχι μόνο δε δέχτηκαν, αλλά αντίθετα της είπαν να μάθει αν το fax έχει σταλεί σωστά, ώστε αν έγινε κάτι λάθος να το ξαναστείλουν.

Μήπως τελικά είναι υπερβολικό να περιμένεις από τους Έλληνες δημόσιους υπαλλήλους να ξέρουν να κάνουν τη δουλειά τους; Διαβάστε Περισσότερα!

Ο Αρούλης δεν θέτει κριτήρια για τις εκπαιδευτικές άδειες, ώστε να συνεχίζεται το βιολί των εξυπηρετήσεων που εφάρμοσε το ΠΑΣΟΚ

ΕΘΝΟΣ
24/7/2009

Στο πόδι για τις εκπτώσεις στις εκπαιδευτικές άδειες

Καταγγέλλουν ότι το υπ. Παιδείας δίνει με το... σταγονόμετρο τις άδειες, προκειμένου οι εκπαιδευτικοί να παρακολουθήσουν μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές

Την έντονη διαμαρτυρία τους εκφράζουν προς το υπουργείο Παιδείας δάσκαλοι και καθηγητές, καθώς οι πιστώσεις για τις εκπαιδευτικές τους άδειες εγκρίνονται κάθε χρόνο με το... σταγονόμετρο.

Οι εκπαιδευτικοί επισημαίνουν ότι οι εξελίξεις στον χώρο της Παιδείας «τρέχουν» και ότι και αυτοί με τη σειρά τους πρέπει να είναι έτοιμοι να αντεπεξέλθουν στα διδακτικά τους καθήκοντα και ζητούν...
από το υπουργείο Παιδείας να ικανοποιεί όλες τις αιτήσεις που κατατίθενται κάθε χρόνο και να μην κάνει διαρκώς περικοπές στις σχετικές πιστώσεις. Για φέτος το υπουργείο ενέκρινε μόνο 612 άδειες υπηρεσιακής εκπαίδευσης με αποδοχές εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και 946 άδειες εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας.

Οπως τονίζει μάλιστα το υπουργείο Παιδείας, οι άδειες αυτές επιτρέπουν στους εκπαιδευτικούς να ακολουθήσουν μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές με στόχο την απόκτηση γνώσεων επί των νέων επιστημονικών δεδομένων, οι οποίες θα ενισχύσουν τα επαγγελματικά τους προσόντα και θα οδηγήσουν στη βελτίωση του παραγόμενου εκπαιδευτικού έργου.

Οι εκπαιδευτικοί όμως δηλώνουν ότι το υπουργείο Παιδείας έκανε και φέτος εκπτώσεις στη χορήγηση των αδειών και ότι δεν επιθυμεί «επιμορφωμένους» εκπαιδευτικούς, όπως διαλαλεί. «Οι πιστώσεις που έδωσε φέτος το υπουργείο δεν είναι μόνο για καινούργιες εκπαιδευτικές άδειες, αφού στον παραπάνω αριθμό περιέχονται και ανανεώσεις προηγούμενων αδειών.

Η θέση του κλάδου μας είναι ότι πρέπει να διευκολύνονται οι συνάδελφοι και να παίρνουν τις άδειες που δικαιούνται», τονίζει στο «Εθνος» ο κ. Δημοσθένης Μπαρούτας, αιρετό μέλος του ΑΠΥΣΠΕ Αττικής. Σχετική ερώτηση προς τα υπουργεία Παιδείας και Εσωτερικών κατέθεσε στη Βουλή και ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Μανόλης Στρατάκης, ο οποίος ζητεί να ικανοποιούνται όλες οι αιτήσεις ή όπου αυτό δεν είναι εφικτό, να μοριοδοτηθούν με συγκεκριμένα κριτήρια επιλογής, τα οποία να διασφαλίζουν αντικειμενικότητα και διαφάνεια.

Ο βουλευτής, επικαλείται την επιστολή του αιρετού, του Ανώτερου Περιφερειακού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κρήτης, με την οποία τονίζει την ανάγκη ύπαρξης αξιοκρατίας, μέσω συγκεκριμένης μοριοδότησης, ως προς τη διαδικασία χορήγησης των εν λόγω αδειών. Μάλιστα, όπως αναφέρει, αναμένεται να ικανοποιηθούν πολύ λιγότερες αιτήσεις σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια (φέτος ανέρχονται σε 42), δεδομένων και των αυξημένων υπηρεσιακών αναγκών που υπάρχουν στην Κρήτη.

Ο κ. Στρατάκης υπογραμμίζει ότι είναι ευθύνη της πολιτείας να μεριμνά για τη συνεχή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, που τους καθιστά έτοιμους να ανταποκριθούν στα καθήκοντά τους.

Ο ίδιος τονίζει ότι δεν έχει εκδοθεί ακόμη το Προεδρικό Διάταγμα που προβλέπεται από τον νόμο (2986/2002) και καθορίζει τα όργανα και τη διαδικασία για τη χορήγηση αδειών στους εκπαιδευτικούς, τα κριτήρια επιλογής, αλλά και τη διάρκεια και τις αποζημιώσεις που καταβάλλονται στους διατελούντες σε εκπαιδευτική άδεια.

ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Ανακοινώθηκαν οι αποσπάσεις

Τις αποσπάσεις εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε οργανισμούς του υπουργείου Παιδείας και σε μητροπόλεις ανακοίνωσαν οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Παιδείας. Πρόκειται για τις αποσπάσεις στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, στην Ακαδημία Αθηνών, σε Μητροπόλεις, στην Ιερά Αρχιεπισκοπή και στην Ιερά Σύνοδο.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ενημερωθούν για τις αποσπάσεις τους από την ηλεκτρονική σελίδα του υπουργείου Παιδείας.

Οσον αφορά το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, οι εκπαιδευτικοί καλούνται να καλύψουν τις ανάγκες των επτά τμημάτων του, του Συντονιστικού Συμβουλίου, της Ολομέλειας και της Διεύθυνσης Διοικητικής και Οικονομικής Στήριξης του ΠΙ, την ανάγκη εκπόνησης προγραμμάτων σπουδών, συγγραφής βιβλίων και δημιουργίας εκπαιδευτικού υλικού, καθώς και πλαισίωσης και υποστήριξης εκπαιδευτικών πιλοτικών προγραμμάτων.

Η απόσπαση στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο αφορά το σχολικό έτος 2009-2010 και ισχύει μέχρι 31 Αυγούστου 2010.

ΝΙΚΟΛ. ΤΡΙΓΚΑ Διαβάστε Περισσότερα!

Η ασυδοσία της παραεξουσίας και οι ενοχλητικοί στο «γύψο»

Ακούμε συχνά να μιλούν για «ανεξάρτητη δικαιοσύνη». Οι περισσότεροι από άγνοια. Οι ελίτ των εξουσιών, ιδιαίτερα οι πολιτικές και δημοσιογραφικές ελίτ χρησιμοποιούν αυτή την καραμέλα της «ανεξάρτητης δικαιοσύνης», με αχαλίνωτη δημαγωγία, για τα ποικίλα πολιτικά τους παιχνίδια και κυρίως για την εξαπάτηση των πολιτών.

Η «ανεξάρτητη δικαιοσύνη» είναι ένα μύθος!

Το Δίκαιο θεμελιώνεται στην έννοια του κράτους και της κυριαρχίας. Και αυτό το κράτος βρίσκεται κάτω από την απόλυτη κυριαρχία των οικονομικών ελίτ εξουσίας που έχουν τη ΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΗ ΧΡΗΣΗ των κανόνων του Δικαίου.

Είναι «ανεξάρτητη», συνεπώς, η δικαιοσύνη, όσο «ανεξάρτητα» είναι τα ποικίλα όργανα του κράτους και της πολιτικής εξουσίας. Θα το αναλύσουμε, ιδιαίτερα σε άλλο άρθρο…

Εδώ θα περιοριστούμε σε χειροπιαστά γεγονότα παρμένα από τις τωρινές πλουσιότατες εμπειρίες που ζούμε στο δημοσιογραφικό χώρο.

Πρώτον: Όταν η εξουσία και η παραεξουσία...
των βιομηχανιών των ΜΜΕ πελεκίζει αδυσώπητα την αλήθεια και τους αδύναμους πολίτες κανενός δεν ιδρώνει το αυτί. Η μαζική παραποίηση και πλαστογράφηση των γεγονότων από τα ισχυρά συγκροτήματα των ΜΜΕ είναι «λειτουργία» της «ελευθερίας έκφρασης»!!!



Κάποιες, ωστόσο, μεμονωμένες φρασούλες, ή ένα παραπολιτικό από τα μικρά, αλλά ενοχλητικά έντυπα αμέσως βαπτίζεται ακρωτηριασμός της αλήθειας, συκοφαντικό και υβριστικό και σέρνεται στα δικαστήρια με το «ισχυρό» και άκρως εκδικητικό «όπλο» των αγωγών…



Όταν τα ισχυρά ΜΜΕ καρατομούν προσωπικότητες και τις διασύρουν κανιβαλικά κανένας δεν ενοχλείται από τους φωνακλάδες των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων».



Όταν όμως κάποιοι «ενοχλητικοί» τολμήσουν να αποκαλύψουν και να χαρακτηρίσουν μια συμπεριφορά των ανθρώπων της εξουσίας και της παραεξουσίας τότε «ξυπνούν» τα «ανθρώπινα δικαιώματα», οι αφορισμοί για εξύβριση και συκοφάντηση και φυσικά οι αγωγές…



Δεύτερον. Όταν αποκαλύπτονται συνεντεύξεις μαϊμούδες, κατασκευασμένα ρεπορτάζ και καραμπινάτοι, αστήρικτοι λιθοβολισμοί εναντίον ανθρώπων και υπολήψεων, ΚΑΝΕΝΑΣ εισαγγελέας δεν «κουνιέται», παρά το γεγονός ότι εδώ το «έγκλημα» στρέφεται εναντίον της κοινωνίας ΣΥΝΟΛΙΚΑ και εξαπατά μαζικά.



Μπροστά σε αυτό το μαζικό «έγκλημα» της απάτης των μεγάλων συγκροτημάτων του Τύπου (που έφεραν τον Ερντογάν στην Αθήνα με λεπτομερειακά ρεπορτάζ, συνεντεύξεις, επίσης, «μαϊμού» με Μπαρόζο κ.α) ΟΥΔΕΙΣ συγκινήθηκε.



Τα όργανα της δικαιοσύνης βάλανε την ουρά κάτω από τα σκέλια. Το ίδιο και οι ποικίλες «εστίες» των «προοδευτικών», καθώς και τα κόμματα που φλυαρούν για την «αλήθεια» και τα «ανθρώπινα δικαιώματα».



Εξαπατούν προκλητικά και μαζικά τον λαό, τον κοροϊδεύουν ασύστολα, σπέρνουν το ψεύδος ξεδιάντροπα και η δικαιοσύνη, όπως και τα ποικίλα άλλα κατεστημένα κωφεύουν.



Τρίτον:

Και ενώ σε αυτά τα αποτρόπαια εγκλήματα του ολοκληρωτισμού των ΜΜΕ κωφεύουν, απεργάζονται τεχνάσματα να φιμώσουν το διαδίκτυο και τις ενοχλητικές φωνές, προλειαίνοντας, θηριωδώς, ιδεολογικά το έδαφος για τη φίμωση. Ταυτόχρονα, εξαπολύουν κύματα διώξεων εναντίον ιστοχώρων, σπέρνουν μηνύσεις για πραγματικές και στοιχειοθετημένες αποκαλύψεις και μάλιστα βρικολακιάζοντας τα ιδιώνυμα περί κατασκοπείας.



Διαβάστε εδώ:

http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=3556





Τώρα από το EXTRA3 βγαίνει και λέει ο Σπίνος ότι γυναίκα υπουργού τρώει χρήματα από πολίτες και τα παίζει στα χαρτιά και ουδείς ενοχλείται από τη δικαιοσύνη και από το πολιτικό και δημοσιογραφικό κατεστημένο.



Εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε μια ελεεινή σπουνιά και σπορά συκοφαντικών υπονοουμένων (καμία τεκμηρίωση δεν υπάρχει) εναντίον ΓΕΝΙΚΑ υπουργών και ανθρωπίνων σχέσεων, βρισκόμαστε μπροστά σε μια φασιστική αυθάδεια και ΟΥΔΕΙΣ συγκινείται.



Αν αυτό το έγραφε κάποιο «ενοχλητικό» ιστολόγιο όλες οι ύαινες του καθεστώτος θα ούρλιαζαν.



Τώρα έχουν καταπιεί τη γλώσσα τους και «συσκέπτονται» πώς θα βάλουν στο «γύψο» τους ενοχλητικούς!!!



Πού βρίσκεται αλήθεια η «ανεξάρτητη δικαιοσύνη»;
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=21154#21154
Διαβάστε Περισσότερα!

Καταστρέφονται τα μνημεία της Κύπρου

Ευριπίδης Μπίλλης

Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ


Οι βάρβαροι τούρκοι δεν διστάζουν σε τίποτε. Στο βιβλίο THE OCCUPIED CHURCHES OF CYPRUS Nicosia 2000, του Rev. D. Demosthenous D. DR , εκδοση Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου, μπορεί να δεί κανείς όλη την βαρβαρότητα των τούρκων με την πληθώρα των φωτογραφιών που περιλαμβάνει.

Ελπίζω να καταστεί δυνατή η αποτύπωση αυτής της βαρβαρότητας αυτής σε αρχείο Power Point ώστε να γίνει ευρέως γνωστή. Κατωτέρω μπορείτε να δείτε σχετικό δημοσίευμα των Washington Times.


http://www.washingtontimes.com/news/2009/jul/21/report-warns-about-heavy-loss-of-religious-artifac/print/
The Washington Times
Originally published 04:45 a.m., July 21, 2009, updated 06:22 a.m., July 21, 2009
EXCLUSIVE: Religious artifacts in Cyprus in 'great peril'

Julia Duin (Contact)

http://view.atdmt.com/M0N/view/159831500/direct;wi.300;hi.250/01625648079EXCLUSIVE:

Religious artifacts on the divided island of Cyprus are in "great peril," according to a U.S. Helsinki Commission document to be released Tuesday afternoon.

Thousands of Orthodox icons, manuscripts, frescoes and mosaics have been looted from churches, chapels and monasteries in northern Cyprus, ending up on international auction blocks, says the document, the result of a lengthy investigation by the Helsinki Commission and titled "Destruction of Cultural Property in the Northern Part of Cyprus and Violations of International Law."

A copy of the 50-page document was provided to The Washington Times in advance of a Tuesday press briefing and panel discussion on Capitol Hill.

The panelists will include Charalampos Chotzakoglou, professor of Byzantine art and archaeology at Hellenic Open University in Patras, Greece; German art historian Klaus Gallas, who is a specialist on the international smuggling of art artifacts; and Michael Jansen, author of "War and Cultural Heritage: Cyprus after the 1974 Turkish Invasion."

Most of the ruined property belongs to the Orthodox Church of Cyprus, one of the world's oldest national Orthodox churches, with the rest belonging to Catholic, Armenian Orthodox, Maronite and Jewish groups.

Thirty-five years of occupation of Northern Cyprus by Turkish forces have ruined "a plethora of archeological and religious sites," says the report, which adds that the United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) has been documenting the destruction since 1984.

According to the report:

• 500 Orthodox churches or chapels have been pillaged, demolished or vandalized.

• 133 churches, chapels and monasteries have been desecrated.

• 15,000 paintings have disappeared.

• 77 churches have been turned into mosques, 28 are being used by the Turkish military as hospitals or camps, and 13 have been turned into barns.

A staff member for the Helsinki Commission said a copy of the report had been sent to the Turkish Embassy in Washington, but an embassy spokesman said it had not been received.

"It sounds like a one-sided presentation," said the embassy spokesman, who asked to remain unidentified because he was not authorized to comment on the record.

"There's no input from the Turkish side. There is no coincidence the report is coming out this week because it's the 35th anniversary of the intervention by Turkey. Turkey respects all cultural heritages," the spokesman said.

The Turkish Embassy spokesman pointed out a Nov. 28, 2001, letter from Tahsin Ertugruloglu, foreign affairs minister for the self-styled Turkish Republic of Northern Cyprus, that said Greek Cypriots destroyed Muslim shrines and mosques in 103 villages between 1963 and 1974.

The report by the U.S. Helsinki Commission, which monitors compliance with agreements among members of the Organization for Security and Cooperation in Europe, included this claim by Turkey. But the report also added that Cyprus, which exercises effective control over the southern two-thirds of the island, has spent about $600,000 since 2000 to renovate 17 historic mosques.

According to the report, the 77 churches converted into mosques have texts from the Koran inscribed where icons and paintings used to be; the St. Anastasia monastery is now a hotel with a swimming pool and casino; and the Byzantine-era monastery of Antiphonetes has had its icons and murals removed and sold to art dealers.

Jerome Bowers, a Northern Illinois University associate history professor who recently returned from studying in Cyprus, said in an e-mail that while Greek Orthodox artifacts in Northern Cyprus have been damaged, the stolen goods have been smuggled out of Cyprus mostly through the southern part of the island.

"There can be no denying the fact that the destruction of religious cultural artifacts in the south has also taken place," he wrote. "In Paphos, for example, the Camii Cedit was not only destroyed but replaced with a parking lot, and the square surrounding the location is now called March 9th Square, named for the date of the mosque's destruction."

The Christian church has ancient roots in Cyprus. Visited in A.D. 45 by the apostle Paul along with his co-workers Barnabas and Mark (as recorded in Acts 13:4-12), it was ruled by Byzantine emperors for hundreds of years. It was during this time that the vast majority of churches were built in the region and decorated with brightly colored frescoes and tiled mosaics.

In 1571, the island fell under the control of the Ottoman Turks, and in 1878, the British took over. The native Cypriots are divided into two camps: 80 percent Greek speakers and 18 percent ethnic Turks, with the remaining 2 percent divided among Armenians, Maronites and Latin-rite Catholics.

According to the report, the Greek government, with the help of Cypriot armed forces, forced out Archbishop Makarios, the first democratically elected president of the island, on July 15, 1974.

Turkey invaded five days later, taking over the northern 37 percent of Cyprus, ostensibly to protect Turkish-speaking inhabitants. Several years later, the Turkish Republic of Northern Cyprus was established, though no country in the world besides Turkey recognizes it. The Greek Cypriot-led Republic of Cyprus claims to be the sole legitimate government of the whole island, a claim every country in the world except Turkey accepts.

The report says there are 660,000 Greek Cypriots living on the island's southern part, 89,000 Turkish speakers in the north and 43,000 Turkish soldiers serving as an occupying force.

Hilmi Akil, the Washington representative for the Turkish Republic of Northern Cyprus, dismissed the Helsinki Commission report as "a propaganda exercise," adding that Turkish Cypriot and Greek Cypriot leaders recently agreed to set up a joint committee on cultural heritage matters.

"The theft of cultural artifacts takes place everywhere, including South Cyprus," he said. "What we're objecting to is destruction, which has happened on both sides of the island, is being portrayed as something that only Turkish Cypriots have done." Διαβάστε Περισσότερα!

Ερμηνεύοντας την ΕΠΙΘΕΣΗ στα ελληνικά Blogs!

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ*
Καθηγητή Πανεπιστημίου Μακεδονίας

Οι πρόσφατες επιθέσεις στα ελληνικά blogs με απειλές, μηνύσεις και αγωγές άπτονται και της γνωστής πρότασης του κ Σανιδά που πριν να αποσυρθεί από το σεβαστό «παλκοσένικο της Δικαιοσύνης» είχε κάνει την τοποθέτησή του που στόχευε μάλλον σε πιθανές επιχειρήσεις «φίμωσης» των blogs και φρονώ ότι εύλογα δημιουργούν πολλά και ποικίλα ερωτηματικά σχετικά με το αιτιολογικό τους υπόβαθρο.

Σήμερα θα επιχειρήσω μία σύντομη ερμηνεία των “anti-blog” ενεργειών στον ελλαδικό χώρο.

1/ Είναι πασιφανές και αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι...
τα blogs έχουν τσούξει πολύ, μα πάρα πολύ, στον παραδοσιακό έντυπο τύπο κάθε μορφής με ιδιαίτερη έμφαση στις ημερήσιες και κυριακάτικες εφημερίδες οι οποίες την τελευταία δεκαετία έχουν σαφή καθοδική πορεία πωλήσεων την οποία προσπαθούν να αναχαιτίσουν με τις «απίστευτες» προσφορές σε CD, και “δώρα” τα οποία ουσιαστικά ξευτελίζουν σε βαθμό άξιο λύπης την πάλαι ποτέ ευπρέπεια και δύναμη του τύπου τη στιγμή που φαινομενικά τουλάχιστον ανακόπτουν την καθοδική πορεία διάθεσης φύλων.

2/ Είναι αλήθεια που απαιτεί και πολλή συζήτηση σε υψηλό επίπεδο ότι πολλές ελληνικές εφημερίδες έχουν υποστεί μία βαθμιαία αλλά σαφή «μετάλλαξη» στην πολιτικο-ιδεολογική τους ταυτότητα η οποία μπορεί να υπαγορεύεται από οικονομικές-εμπορικές σκοπιμότητες αλλά έχει ως αποτέλεσμα να απογοητεύει τους παραδοσιακούς αναγνώστες οι οποίο αναρωτιούνται γιατί πρέπει να συνεχίσουν να αγοράζουν «την εφημερίδα τους» όταν αυτή έχει κάνει αδιαμφισβήτητες στροφές στην πολιτική της άποψη και ΔΕΝ συνάδει πλέον με τις δικές τους πεποιθήσεις, τις δικές τους αντιλήψεις της καθημερινής πραγματικότητας.

3/ Εκατομμύρια άτομα στις παραγωγικές ηλικίες από τα παιδιά των Λυκείων μέχρι και τους/τις πενηντάρηδες έχουν άμεση και συνεχή πρόσβαση στο internet και μπορούν να «δικτυωθούν» επισκεπτόμενοι πολλά από τα κυρίαρχα blogs χωρίς κανένα οικονομικό κόστος και ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΑ χωρίς να υφίστανται την συναισθηματική φόρτιση που επιφέρει η αγορά της εφημερίδας που αγαπούσαν επί σειρά ετών η οποία όμως εδώ και μερικά χρόνια ΔΕΝ τους εκφράζει καθώς έχει απαξιώσει τις θέσεις της υποκύπτοντας στο δέλεαρ των παροχών διαφημίσεων και είσπραξης των σχετικών κονδυλίων.

4/ Μολονότι η αίσθηση του να κρατά κανείς στο χέρι του «το σώμα» μιας έντυπης εφημερίδας είναι δυνατή ακόμα πιο δυνατή γίνεται η ανάγκη της απελευθέρωσης από τη συνήθεια αγοράς ΜΙΑΣ εφημερίδας που «διαπραγματεύθηκε και άλλαξε» την ιδεολογική της ταυτότητα και η πρόσβαση σε ΔΩΡΕΑΝ πληροφορίες σε χρόνο DT!!!

Επειδή συμβαίνει να είμαι αναγνωρίσιμος και τακτικότατος blogger θα ήθελα να δηλώσω ότι ακόμη και όταν κάποιοι κακόπιστα μου επιτίθενται (σε μερικά blogs που επιτρέπουν ΑΝΩΝΥΜΕΣ αναρτήσεις και συνεπώς διακυβεύουν την αξιοπιστία και αξιοπρέπειά τους καθώς μερικές από αυτές δεν είναι απλά χυδαίες αλλά εμφανέστατα παθολογικές) η εμμονή μου να αναρτώ σε πολλά blogs τις σκέψεις μου και μαζί τους προβληματισμούς μου συνεχίζει και θα συνεχίζεται με αμείωτη ένταση.

Και εσείς, φίλες και φίλοι, ανώνυμοι bloggers συνεχίστε απτόητοι την παρουσία σας στο διαδίκτυο, ελέγξτε προοδευτικά την αξιοπιστία και μαζί την γραμματική κάποιων αναρτήσεών σας και να είστε βέβαιοι ότι, νομοτελειακά, οι καλύτεροι ανάμεσά σας θα επιβιώσουν και θα

απολαύσουν τους καρπούς των προσπαθειών τους σε σύντομο χρονικό διάστημα! Μέσα στους «καρπούς» συγκαταλέγονται, νομοτελειακά, και τα έσοδα από διαφημίσεις προϊόντων και υπηρεσιών και εδώ θα απαιτηθούν από τους bloggers ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ προσοχή, δυνατοί χαρακτήρες, εμμονή στην ελευθερία της έκφρασης και προσεκτικός έλεγχος του δέλεαρ των παχυλών εσόδων από διαφημίσεις που πολύ σύντομα θα αρχίσουν να σας έρχονται από παντού αλλά θα αποτελέσουν και τον κίνδυνο πτώσης και μετάλλαξης των «ελεύθερων blogs» στο γνωστό ρόλο των….καθημερινών και Κυριακάτικων ελληνικών εφημερίδων.

Για μένα τα blogs αποτελούν το μέλλον της επικοινωνίας….

* Ο καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος θα είναι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ υποψήφιος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης στις εκλογές του Οκτώβρη 2010 Διαβάστε Περισσότερα!

Για να δούμε τώρα την ΟΛΜΕ... μην είναι και χειρότερη!

ΕΠΑΣ-ΕΠΑΛ
Εκλέχθηκε, την Πέμπτη 16/7, σε συνεδρίαση του ΔΣ της ΟΛΜΕ με σχετική πλειοψηφία,

Πρόεδρος ο Δημ. Πεππές.


Αναλυτικά, ο Δημ. Πεππές (ΔΑΚΕ) έλαβε 4 ψήφους,

ο Κ. Μανιάτης (ΠΑΣΚ) 3 ψήφους,

ο Θ.Κοτσυφάκης (ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ) 2 ψήφους

και υπήρχαν και 2 άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια.

Για να δούμε, θα σταματήσουν οι ΑΘΛΙΕΣ ανακοινώσεις...
της ΟΛΜΕ για τους ΛΑΘΡΟμετανάστες και όλα τα άλλα γελοία "επαναστατικά" διαγγέλματα των αξύριστων μαρξιστών που αντιπροσωπεύουν την συντριπτική ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ του Ελληνικού λαού;


Είδομεν.. Διαβάστε Περισσότερα!

Το νέο ΡΕΣΑΛΤΟ κυκλοφορεί

Φτάσαμε σήμερα σε ένα τέτοιο «σημείο», ώστε η μόνη διαφορά ανάμεσα σε Δημοκρατία και δικτατορία να είναι η διαφορά ανάμεσα στο χρήμα και τα τανκς… Οι εξαιρέσεις που υπάρχουν, επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Οι λαοί νιώθουν πολιορκημένοι, αιχμάλωτοι μιας ιλαροτραγικής ατμόσφαιρας, μιας μαύρης, κατάμαυρης απελπισίας, που κάποιοι, συνειδητά, την καλλιεργούν, την αναπαράγουν και την εμπορεύονται απροσχημάτιστα.

Οι Τέχνες και τα Γράμματα έχουν εξαφανιστεί και έχουν αντικατασταθεί από άθλια τηλεοπτικά προγράμματα, χυδαίες θεατρικές παραστάσεις, ξενόφερτες, βάρβαρες, μουσικές και λογοτεχνικά

έργα ακόμη και ένθετα, παιδικά, πορνοπεριοδικά «σοβαρών» εφημερίδων,

που η μοναδική τους μούσα είναι τα γεννητικά τους όργανα.

Και οι περισσότεροι πνευματικοί άνθρωποι ή σιωπούν ή...
συμβιβάζονται ή, το χειρότερο, "αξιοποιούνται" με το αζημίωτο.





Και η τυφλή βία είναι το πιο εμπορεύσιμο εμπόρευμα.

Αυτή την τυφλή βία επικαλούνται και εμπορεύονται οι «προστάτες» της αστικής δημοκρατίας για να τρομάζουν και να κρατούν δέσμιο το μέσο, ανυποψίαστο, χιλιοπροδομένο, Πολίτη. Αυτοί που κατασκευάζουν, οργανώνουν και φυτεύουν στο φοβισμένο λογικό των ανθρώπων τη μαύρη, κατάμαυρη απελπισία, από όλες τις πλευρές. Δημιουργώντας ή υπονομεύοντας, επιδοτώντας ή προβάλλοντας, όλους αυτούς που πιστεύουν ότι το χάος είναι η μόνη λύση…



Τα περιεχόμενα εδώ: http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=21072#21072
Διαβάστε Περισσότερα!

Χρειαζόμαστε ένα νέο «μύθο»!...

Του Γιώργου Πιπερόπουλου
Καθηγητή Πανεπιστημίου Μακεδονίας

Φαίνεται ότι βρισκόμαστε, σαν έθνος, λαός και κοινωνικό σύστημα στο μάτι ενός κυκλώνα. Και εδώ, μέσα στη δίνη πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών εξελίξεων και προβληματισμών και την εμφανή κατάρρευση παραδοσιακών προτύπων συμπεριφοράς και πλαισίων αναφοράς αναμφίβολα προβάλλει επιτακτική η ανάγκη για κάποια κοινωνιολογική ψυχολογική αξιολόγηση των δεδομένων δίχως φόβο και πάθος.

Άτομα και ομάδες, αντιμετωπίζουμε μια χωρίς προηγούμενο πτώση συστημάτων αξιών, κατανόησης και ερμηνείας της πραγματικότητας, ορθής αξιολόγησης του χθες και έλλειψης επιθυμίας και ικανότητας για προγραμματισμό του αύριο.. Μήπως θα έπρεπε...
να μιλάμε για το τέλος της ιδεολογίας, για τη βάναυση κατακρεούργηση της ουτοπίας; Η μήπως τα παραπάνω αποτελούν πικρόχολες διαπιστώσεις πίσω από τις οποίες κρύβονται κάποιες μικροπολιτικές σκοπιμότητες;

Κατηγορηματικά, Όχι!

Η ελλαδική εμπειρία πιστοποιεί ότι υπάρχει καταστροφικό χάσμα ανάμεσα στη σύλληψη και δόμηση μιας ΟΥΤΟΠΙΑΣ και στην ειλικρινή και τίμια προσπάθεια εφαρμογής της στην πράξη ιδιαίτερα όταν πρόκειται για κοινωνικοπολιτικά και οικονομικά σχήματα. Και το χάσμα γίνεται ακόμη πιο καταστροφικό και οδηγεί ακόμη πιο γοργά στη θανάτωση της ουτοπίας όταν η απόπειρα πραγμάτωσής της γίνεται χωρίς ειλικρίνεια, χωρίς εντιμότητα, χωρίς πίστη στην πιθανή επιτυχία της! Και με τον τρόπο αυτό πέρα από την πίκρα της καθολικής απογοήτευσης φαίνεται να δημιουργείται ένα πολύ πιο επικίνδυνο ψυχοκοινωνικό και πολιτικά συλλογικό συναίσθημα των Ελλήνων που είναι ο ΚΥΝΙΣΜΟΣ...

Μέσα σε αυτόν τον διάχυτο πλέον κυνισμό, που εκφράζεται μέσα από τις διαδικασίες της απώλειας ιδεολογίας, της απάθειας και της άρνησης πίστης και αφοσίωσης σε υψηλά ιδεώδη και συλλογική εθνική ανάταση, κρύβεται - κατά την προσωπική μου γνώμη - συγκεκριμένος φόβος. Ο φόβος ότι οι ΗΓΕΤΕΣ και οι παρατρεχάμενοί τους δεν φαίνεται να έχουν την πρόθεση, το σθένος, ούτε την έφεση, ούτε την δυναμική να προχωρήσουν στην πραγμάτωση του οράματος, στην υλοποίηση του μύθου της «ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ» και της ΚΑΘΑΡΣΗΣ της ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ.

Στην ψυχοκοινωνική και πολιτική θεωρία είναι δεδομένο ότι κάθε ηγέτης, κάθε δημιουργός, κάθε άτομο που προσφέρει ένα νέο όραμα, μια καινοτομία, ένα νέο μύθο, μια πρωτότυπη ιδέα σίγουρα προσκρούει στις αντιστάσεις εκείνων που περιχαρακωμένοι στην αδράνεια της «αυτό-ικανοποίησής» τους θα του αντισταθούν καθώς τους τρομάζει η συλλογική κίνηση από το οικείο στο όραμα, από την γνωστή πραγματικότητα στην άγνωστη πραγμάτωση του μύθου.

Στην ιστορία της ανθρωπότητας και στην κοινωνική ψυχολογία της γνώσης, όμως, τέτοιες οι αντιστάσεις ποτέ δεν σταμάτησαν τον ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ηγέτη να ηγηθεί, το δημιουργικό άτομο να δημιουργήσει, τον καινοτόμο να εισαγάγει τις νεωτεριστικές του αντιλήψεις. Συχνά, μάλιστα, τέτοια προικισμένα άτομα επιζητούν την κριτική έστω και σαν επιβεβαίωση της αντικειμενικής πραγματικότητας ότι οι άλλοι έτσι ομολογούν και την ύπαρξή του και την κατανόηση των προθέσεών του.

Μύθους είχαν οι άνθρωποι πάντοτε και ανέκαθεν κάθε μύθος είχε την καλή και την κακή του πλευρά, τις θετικές και τις αρνητικές ιδιομορφίες και χαρακτηριστικά. Ίσως ο κυνισμός της εποχής μας να προχώρησε σε τέτοιο σημείο ώστε να αρνούμεθα πλέον κάθε μύθο, θετικό ή αρνητικό, σαν κάτι άχρηστο, ανεφάρμοστο και ολότελα παιδαριώδες!

Ο Albert Camus είχε παρατηρήσει ότι κάθε πράξη επανάστασης προϋποθέτει και την σιωπηρή αποδοχή εκείνου στο όνομα του οποίου γίνεται η επανάσταση. Η αίσθηση του Νεοέλληνα ότι είναι πλέον αλλοτριωμένος από την εξουσία, ότι απομακρύνθηκαν απ' αυτόν οι πολιτικοί του ηγέτες και τα Κόμματα επιβαρύνει με σημαντικό κόστος την προγενέστερη αίσθηση της ψυχοκοινωνικής και πολιτικής μας αλλοτρίωσης (το 70% θεωρεί ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΥΣ τους ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ!...) Η θανάτωση του "μύθου" καθώς ζούμε πια στον 21ο αιώνα δημιουργεί την απελπισία η οποία αποδεικνύεται, δυστυχώς, ακόμη χειρότερη και από τον διαπιστωμένο κυνισμό καθώς οδηγεί στον καταστροφικό νιχιλισμό.

Σαν κοινωνία, σαν Έθνος και λαός αλλά και σαν άτομα αυτό που τώρα χρειαζόμαστε - όπως νομίζω το χρειάζεται ολάκερη η ανθρωπότητα - έστω και εάν κατηγορηθώ θα το πω, είναι ένας νέος «μύθος»!...Φρονώ ότι ως ΛΑΟΣ έχουμε στο ελληνικό συλλογικό και ατομικό μας υποσυνείδητο όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για να δημιουργήσουμε το «νέο μύθο» για να πραγματώσουμε καινοτομικά, χρήσιμα οράματα.

Χρειαζόμαστε ως ΛΑΟΣ νέα οράματα που θα μας καθοδηγήσουν όχι με εξορκισμούς του χθες, αλλά καθώς θα ζούμε το ΣΗΜΕΡΑ, διδασκόμενοι από το ΧΘΕΣ να είμαστε σε θέση να προγραμματίσουμε με ελπίδα για το ΑΥΡΙΟ, ξεπερνώντας τα ρεκόρ που σημειώνουμε ως Έλληνες στην απαισιοδοξία και την απελπισία!...Χρειαζόμαστε διοικητική οργάνωση εμπλουτισμένη με ανθρωπιστικά συναισθήματα και όπως ο Πρόεδρος Παπούλιας πρόσφατα δήλωσε και νομίζω ότι ΟΛΟΙ συμφωνούμε μαζί του, απαιτείται να θυμηθούμε τις ατομικές και συλλογικές μας ευθύνες απέναντι στην ιστορία μας.

Χρειάζεται να ξαναβρούμε την ανθρωπιά μας, να ενεργοποιήσουμε το ξεχασμένο μας φιλότιμο, την αγάπη για τον συνάνθρωπό μας, και το ρωμαίικο κυμπαριλίκι μας...Και τότε, ίσως κατορθώσουμε ως ιστορικός λαός, να προσφέρουμε στους λαούς της Δύσης και της Ανατολής οράματα και μύθους που και αυτοί – όπως και εμείς πλέον – τα χρειάζονται επιτακτικά καθώς η διαπιστωμένα διογκούμενη καθημερινά αλλοτρίωση έφερε την ανθρωπότητα στο έσχατο σημείο της υποβάθμισής της, με την κατάρρευση πατροπαράδοτων συστημάτων αξιών και τον εκμηδενισμό της ελπίδας...

Κλείνω διαπιστώνοντας ότι όχι μόνο εμείς οι Έλληνες αλλά η ανθρωπότητα ολάκερη χρειάζεται ένα «νέο μύθο» ως πυξίδα, ως ΑΝΤΙΔΟΤΟ ΣΤΟΝ ΚΥΝΙΣΜΟ καθώς κλείνει η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα..

Κατηγορηματικά όμως ΟΧΙ, δεν χρειαζόμαστε άλλα… παραμύθια!... Διαβάστε Περισσότερα!

Ο Μίκης ανάμεσα σε δύο καρέκλες

O Μίκης Θεοδωράκης έστειλε το παρακάτω μήνυμα για να διαβαστεί στην συγκέντρωση του Μετώπου «εναντίον της ρατσιστικής και φασιστικής απειλής» Ακολουθεί η απάντηση του ΡΕΣΑΛΤΟ


Αγαπητοί φίλοι και φίλες,


Εάν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, το πρόβλημα των μεταναστών είναι πολύπλοκο και εξαιρετικά κρίσιμο, γιατί έχει σχέση με πολύ λεπτά εθνικά ζητήματα, σε όλους μας γνωστά.

Όμως πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή που για τον α΄ ή τον β΄ λόγο υπάρχουν μετανάστες στη χώρα μας και ζουν ανάμεσά μας, το στοιχείο που πρέπει να πρυτανεύσει είναι η ανθρωπιά, δηλαδή η ανθρώπινη συμπεριφορά, που μόνο αυτή κρίνει εάν ένας άνθρωπος, μια κοινωνία και ένας λαός μπορεί να θεωρείται πολιτισμένος ή βάρβαρος.

Ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με συνανθρώπους μας...
αδύνατους, ανήμπορους, ξεριζωμένους από τον τόπο τους και γι’ αυτό ευάλωτους και ανυπεράσπιστους, εκτεθειμένους στον φόβο, στην πείνα, στο κρύο, στην αρρώστια και στην απόλυτη εξαθλίωση, θύματα της ανθρώπινης μισαλλοδοξίας.

Πώς και γιατί έφτασαν ως εδώ και ποιες πρέπει να είναι οι τελικές λύσεις, είναι θέματα που πρέπει να αναλυθούν και να συζητηθούν μπροστά στον λαό, πριν ληφθούν οριστικές αποφάσεις, που λόγω της ηθικής τους διάστασης πρέπει να έχουν το κύρος της εθνικής συναίνεσης, γιατί έχουν να κάνουν με την ουσία και την εικόνα της Ελλάδας, για την οποία όλοι ανεξαιρέτως οι Έλληνες είμαστε συνυπεύθυνοι.
Προς το παρόν το γεγονός είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι, καλώς ή κακώς, ζουν ανάμεσά μας, ζητούν την βοήθειά μας, με σκοπό να εξασφαλίσουν ένα ελάχιστο όριο ανθρώπινης διαβίωσης. Αντί γι’ αυτό η Πολιτεία και μια μικρή μερίδα του ελληνικού λαού τους αντιμετωπίζει σαν τραυματισμένα και γι’ αυτό άχρηστα ζώα, αφήνοντάς τους να ζήσουν μέσα στην απόλυτη αθλιότητα και αδιαφορώντας αν ανάμεσά τους υπάρχουν γυναίκες και μικρά παιδιά εκτεθειμένα στην πείνα και στην αρρώστια, που προσπαθούν να ζήσουν με τα αποφάγια μιας κοινωνίας αδιάφορης και ενός κράτους ανάλγητου με την σφραγίδα της βαρβαρότητας.


Πολλοί από μας δεν δεχόμαστε αυτή την ιδιότητα, του βάρβαρου, που μας τραυματίζει, μας ντροπιάζει, μας εκθέτει ως Έθνος μπροστά στην ανθρωπότητα και κηλιδώνει την ιστορία μας μέσα στην οποία η φιλοξενία αποτελούσε χαρακτηριστικό μας γνώρισμα, για το οποίο όλοι μας είμαστε υπερήφανοι.


Γι’ αυτό όπως στο παρελθόν ματώσαμε, για να νικήσουμε τον φασισμό, έτσι και τώρα δεν θα πρέπει να αφήσουμε τα υποκατάστατά του, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία να σηκώσουν κεφάλι. Πρέπει με όλες μας τις δυνάμεις να ξεσκεπάσουμε και να καταγγείλουμε όλους αυτούς που με στόχο τους ανυπεράσπιστους μετανάστες επιχειρούν να νεκραναστήσουν τις φασιστικές νοοτροπίες και πρακτικές που μολύνουν την κοινή γνώμη και που επί πλέον βρίσκουν δυστυχώς, απήχηση στα ΜΜΕ, στην Κυβέρνηση και στην αξιωματική αντιπολίτευση, γεγονός που εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους για την ίδια την Δημοκρατία μας, που δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αναδύθηκε μέσα από την πάλη του λαού μας ενάντια στον φασισμό της στρατιωτικής χούντας.
Αθήνα, 13.7.2009
Μίκης Θεοδωράκης



____________________________________




Ο Μίκης ανάμεσα σε δύο καρέκλες



Το «δαιμόνιο» μυαλό του Μίκη είναι σε θέση να διακρίνει τον εγκλωβισμό του στις «συμπληγάδες» που έχει αιχμαλωτιστεί. Το κείμενό του αποτυπώνει ολοκάθαρα την βαθιά και οδυνηρή αντίφασή του.



Από τη μια ο αετός που πετά ψηλά και από την άλλη η χαμηλή πτήση. Από τη μια οι αναλαμπές του «δαιμόνιου» μυαλού του που διακρίνουν, πολιτικά, καθαρά και από την άλλη οι ποικίλες εξαρτήσεις (συναισθηματικές και άλλες) που τον αιχμαλωτίζουν και τις εκφράζει ανάλογα: Με τα κλασσικά ανθρωπιστικά ιδεολογήματα.



Ο Μίκης προσπαθεί να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα. Κάθεται ανάμεσα σε δύο καρέκλες.



Ως πολιτική λογική, το κείμενό του αναιρεί τη λογική του κειμένου που υπέγραψε «εναντίον του ρατσισμού και του φασισμού»:



«Εάν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, το πρόβλημα των μεταναστών είναι πολύπλοκο και εξαιρετικά κρίσιμο, γιατί έχει σχέση με πολύ λεπτά εθνικά ζητήματα, σε όλους μας γνωστά…»

«Πώς και γιατί έφτασαν ως εδώ και ποιες πρέπει να είναι οι τελικές λύσεις, είναι θέματα που πρέπει να αναλυθούν και να συζητηθούν μπροστά στον λαό, πριν ληφθούν οριστικές αποφάσεις, που λόγω της ηθικής τους διάστασης πρέπει να έχουν το κύρος της εθνικής συναίνεσης, γιατί έχουν να κάνουν με την ουσία και την εικόνα της Ελλάδας, για την οποία όλοι ανεξαιρέτως οι Έλληνες είμαστε συνυπεύθυνοι..»



Αυτές οι δύο παράγραφοι αναιρούν κυριολεκτικά τη φιλοσοφία, την πολιτική αντίληψη και πρακτική όλων αυτών που έχουν κάνει επάγγελμα τον «αντιεθνικισμό» και τον «αντιρατσισμό». Αυτοί ακούνε «εθνικό» και βγάζουν σπυράκια. Ούτε αποδέχονται κανένα «μεταναστευτικό» ζήτημα. «Ανοικτά σύνορα» θέλουν και πολλά άλλα που τα έχουμε περιγράψει λεπτομερώς. «Αποβάσεις» σε επαρχιακές πόλεις και σε γειτονιές κάνουν για να «καθαρίσουν» το «ρατσισμό» των ιθαγενών.



Για ποιο λαό τους μιλάς Μίκη; Για όλους αυτούς, τους ελαχιστότατους, ο λαός είναι «εθνικιστής» και «ρατσιστής».



Μια, όμως και αναφέρεις το λαό. Ρωτήθηκε ΠΟΤΕ ο ελληνικός λαός για οποιοδήποτε ζήτημα; Ετέθη ποτέ αυτό το αίτημα από οποιονδήποτε;



Και δεν είναι μικρή μερίδα του ελληνικού λαού που αντιδρά και οργίζεται στον ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟ (αυτό σου διέφυγε Μίκη) αλλοδαπό εφιάλτη. Είναι η συντριπτική, δραματικά συντριπτική, πλειοψηφία του ελληνικού λαού.



Θέτει ο Μίκης μια, πράγματι, διαφορετική λογική. Αποδέχεται το πρόβλημα και τις εθνικές διαστάσεις του, ζητάει διάλογο «μπροστά στο λαό» (ξέχασε ότι κάθε αίτημα για διάλογο πάνω σε αυτό το ζήτημα συλλήβδην χαρακτηρίζεται «ρατσιστικό»), ζητά το κύρος μια «εθνικής συναίνεσης» (και μόνο η φράση αυτή προκαλεί αλλεργία σε αυτούς που από κοινού υπέγραψε για το «αντιρατσιστικό μέτωπο»). Μόλις όμως θέτει τη διαφορετική λογική, αμέσως μετά, γκρεμίζεται από τα ψηλά στα χαμηλά.



Έθεσε πολλά και έπρεπε να επανέλθει στην «τάξη» και να δικαιολογήσει το τραγικό ολίσθημά του.



Το καταφύγιο σε τέτοιες περιπτώσεις είναι οι ηθικές αφαιρέσεις και τα γνωστά αστικά κλισέ περί «ανθρωπισμού».



Με τις ανθρωπιστικές αφαιρέσεις συγχωρούνται οι αμαρτίες. Αλλά ο πραγματικός ανθρωπισμός και όχι ο ψευτοανθρωπισμός των ηθικολόγων αστών Φιλισταίων είναι πρώτα απ’ όλα ζήτημα ΠΟΛΙΤΙΚΟ.



Στις απάνθρωπες στρατηγικές και οργανωμένες πρακτικές του ιμπεριαλισμού δεν μπορεί να υπάρξει ανθρωπισμός, ούτε μπορεί οι λαοί να ακολουθήσουν το μοιρολατρικό θεώρημα «σφάξε με Αγά μου ν’αγιάσω».



Οι κτηνώδεις αυτές ιμπεριαλιστικές στρατηγικές, οι αποτρόπαιες αυτές ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ της καταιγιστικής εισβολής της αλλοδαπής αθλιότητας εξαπλώνουν την απανθρωπιά και τη φρίκη, ακόμα και στους «Αγίους».



Οι διαδικασίες αυτές των «ανοικτών συνόρων» και της αθρόας, «λαθραίας», οργανωμένης και στοχευμένης αλλοδαπής εισβολής ρίχνει στα έσχατα όρια της αθλιότητας τους πάντες: Ξένους και ντόπιους. Συνακόλουθα δημιουργεί συνθήκες κτηνώδεις και φρίκης.



Και αυτό Μίκη είναι το πλέον ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ, είναι η βαρβαρότητα στην κτηνώδη μορφή της.



Για ποιο ανθρωπισμό, λοιπόν, μιλάμε, μέσα σε συνθήκες άγριανθρωπισμού;



Φυσικά δεν θέτει και πολλά άλλα ο Μίκης. Τίποτε απ’ αυτά τα οποία έχουμε εκθέσει και αναλύσει εδώ μέσα.



Τα αντιλαμβάνεται, αυτό δείχνουν κάποιες γραμμές του κειμένου του και ιδιαίτερα αυτά που υπονοεί κάτω από τις γραμμές. Αλλά πώς να τα θέσει; Θα έπρεπε να καταγγείλει ανοικτά τον εγκλωβισμό του. Γι’ αυτό αιωρείται ανάμεσα στις οδυνηρές αντιφάσεις του.



Μίκη σήμερα τα μισόλογα είναι έγκλημα. Αυτό πρέπει εσύ να το γνωρίζεις καλύτερα από όλους μας…
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=21100#21100
Διαβάστε Περισσότερα!

Στιγμές απαράμιλλου ηρωισμού στην Κύπρο

Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ

Σαν αυριο 15 Ιουλίου, είχαμε το 1974 στην Κύπρο το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου και στις 20 Ιουλίου 1974 την έναρξη της εισβολής των τούρκων στην Κύπρο.

Όπως είναι γνωστό ο φάκελλος της Κύπρου κρατείται εδώ και 35 χρόνια κλειστός.

Επιπλέον οι διάφορες πολιτικές ηγεσίες όλα αυτά τα χρόνια, μέχρι σήμερα, αφήνουν να εννοηθεί ότι η κατάληψη της Κύπρου κατά κάποιον τρόπον οφείλεται στο ότι δεν υπήρξε εκεί σθεναρή άμυνα.

Το αντίθετο συνέβη. Εάν αφιερώσετε λίγο χρόνο...
για να διαβάσετε το κατωτέρω ιστορικό θα δείτε ότι οι στιγμές απαράμιλλου ηρωϊσμού που διαδραματίστηκαν στην Κύπρο κατά την εισβολή των τούρκων δεν έχουν σε τίποτε να ζηλέψουν από τις μεγαλειωδέστερες σελίδες ηρωϊσμου του γένους μας.

Σε όλους, Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριους μαχητές που προδώθηκαν από την στρατιωτική και πολιτική ηγεσία της χώρας αξίζει η ύψιστη τιμή και δόξα. Η Κύπρος χάθηκε όχι γιατί δεν πολέμησαν ηρωικά οι Ελλαδίτες και οι Ελληνοκύπτιοι, αλλά γιατί προδώθηκαν.

Αφού επίτηδες αφέθηκαν οι τούρκοι να δημιουργήσουν ένα πολύ μικρό προγεφύρωμα τόσον από την στρατιωτική ηγεσία της Ελλάδος (τον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων Μπονάνο) και της Κύπρου (τον Γεωργίτση, πλήρως συντονισμένο με το Μπονάνο), δεν δόθηκε επίτηδες πρωτεραιότητα από τούς ιδίους για να διαλυθεί έγκαιρα το μικρό προγεφύρωμα των τούρκων είτε από τις ηρωϊκές δυνάμεις καταδρομών τη Κύπρου είτε με αποστολή ενός μόνον ελληνικού αεροπλάνου το οποίο θα διέλυε έγκαιρα το αρχικό προγεφύρωμα.

Όλα δείχνουν ότι δεν είναι μόνον ο δικτάτορας Ιωαννίδης υπαίτιος για το ότι συνέβη. Μάλιστα ορισμένα γεγονότα δείχνουν ότι ο δικτάτορας που δεν ήταν ύψιστης αντίληψης, τουλάχιστον πολιτικής, που ήταν φανατικός αντικομμουνιστής, φανατικός Νατοϊκος και αντιμακαριακός, γιατί τον είχαν πείσει ότι ο Μακάριος εμπόδιζε την <<Ένωση>>, πρέπει κατά κάποιον τρόπο να επείσθη από τους Αμερικανούς ότι με το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου θα επιτυγχανόταν η Ένωση.



Οι υπόλοιποι όμως, Μπονάνος, Αραπάκης, Γεωργίτσης, και ίσως και οι λοιποί αρχηγοί, συνειδητοποιημένα υπήκουσαν στα κελεύσματα των αμερικάνων να αφεθεί η τουρκία να εισβάλει στην Κύπρο. Γι αυτό και μετά την εισβολή, ιδίως οι Μπονάνος και Αραπάκης (που διέταξε τα ελληνικά υποβρύχια που παρακολουθούσαν τον τουρκικό στόλο εισβολής, να απομακρυνθούν), ανέλαβαν τα ηνία για επιτύχει όπως τους είχαν διατάξει, η εισβολή των τούρκων στην Κύπρο.



Όσον αφορά τον <<εθνάρχη>> Κωνσταντίνο Καραμανλή είναι υπόλογος γιατί άφησε να παραβιάζεται η εκεχειρία από τους τούρκους καθώς επίσης γιατί ουσιαστικά αυτός είναι υπεύθυνος για την αποβίβαση από τους τούρκους 40.000 στρατιωτών μέσα σε 15 μέρες και έτσι να μπορέσουν με τον Αττίλα-2 το 4% του κυπριακού εδάφους που κατείχαν με την εκεχειρία να το κάνουν 40%.



Και για τον Μπονάνο και για τον Καραμανλή (ο Μπονάνος το είπε για τον Καραμανλή συμπεραίνετα από τις πράξεις του) ισχύει αυτό που είπε ο Μπονάνος:

<<Οι τούρκοι κτυπούν την Κύπρο. Εμείς είμαστε Ελλάς>>.



Έτσι κατά τον Καραμανλή ήταν προτιμότερο να χαθεί ένα ελληνικό νησί με ιστορία 5.000 ετών όπως η Κύπρος και πληθυσμό 600.000 Ελήνων, του οποίου η Ελλάδα ήταν εγγυήτρια δύναμη, γιατί δήθεν αν επενέβαινε θα υπήρχε κίνδυνος γενικώτερης εμπλοκής με την τουρκία. Εάν δεν έπρεπε σε αυτήν την περίπτωση να διακινδύνευε την εμπλοκή σε ποίαν περίπτωση θα το έκανε; Οι δικαιολογίες ότι η τουρκία είχε τότε υπερολία είναι εκτός πραγματικότητας. Το αντίθετο συνέβαινε.



Όλα όμως δείχνουν δυστυχώς ότι και η πολιτική ηγεσία της Χώρας θα πρέπει να ήταν εν γνώσει της επικείμενης εισβολής της τουρκίας στην Κύπρο που ήταν γνωστή από τον Απρίλιο του 1974 (όρα κατωτέρω) και να την είχε αποδεχθεί.



Φαίνεται επίσης ότι η αποκαλυφθείσα συνάντηση του Καραμανλή με τον Κίσιγκερ (ο οποίος την 22α Ιουλίου 1974 προείπε την έλευση του <<εθνάρχη>>) το 1973 στο Παρίσι, όσον και η συζήτηση του έμπιστου του στρατηγού Ντάβου την 31η Μαϊου στη Σμύρνη με τούρκους και Αμερικανούς αξιωματικούς, είχαν σχέση με την εισβολή των τούρκων στην Κύπρο.






Υ.Γ. Τα περισσότερα από τα κατωτέρω στοιχεία ελήφθησαν από το ένθετο <,ΦΑΚΕΛΛΟΙ>>, ΤΕΥΧΟΣ 01- ΙΟΥΛΙΟΣ 2009, της εφημερίδας Εθνος του Σαββάτου 11 Ιουλίου 2009. Αλλα στοιχεία ελήφθησαν από το βιβλίο <<Ταραγμένη Διετία >> του Πρέσβη επί τιμή Γεωργίου Χέλμη. Τέλος η συνάντηση του Καραμανλή με τον Κίσιγκερ στο Παρίσι αποκαλύφθηκε από αρχεία που ήλθαν στο φώς της δημοσιότητας ( στην διάθεση οποιουδήποτε συναδέλφου το επιθυμεί σχετικές λεπτομέρειες)











ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΤΟ 1974. ΑΤΤΙΛΑΣ-1 ΚΑΙ ΑΤΤΙΛΑΣ-2.

ΠΡΑΞΕΙΣ ΑΠΑΡΑΜΙΛΟΥ ΗΡΩΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑΣ





Προκαταρτικά



ΟΙ προετοιμασίες των τουρκικών δυνάμεων που θα εκτελούσαν την απόβαση, ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 1974. Η ΚΥΠ ενημέρωνε το Πεντάγωνο για αυξημένη τουρκική δραστηριότητα......



31/5/1974. Μετά τις συνομιλίες των δύο υπουργών των εξωτερικών, ο τούρκος πρέσβυς Γκουρούν πληροφόρησε το Μαρκεζίνη κατά τη διάρκεια του γεύματος ότι ο στρατηγός Ντάβος βρίσκεται στη Σμύρνη, όπου συνομιλεί με Αμερικανούς και Τούρκους αξιωματικούς. Τί συνομίλησε άραγε με τους τούρκους παραμονές του πραξικοπήματος στην Κύπρο ο έμπιστος στρατηγός και του Καραμανλή;



Από τις 18 Ιουλίου παρατηρήθηκε έντονη δραστηριότητα σε όλα τα αεροδρόμια της Νότιας τουρκίας, κυρίως δε σε αυτό των Αδάνων. Η ΚΥΠ, βάσει συνεχών υποκλοπών που διενεργούσαν τα κλιμάκια Κύπρου, πιστοποίησε διαρκή ανταλλαγή σημάτων μεταξύ της τουρκοκυπριακής στρατιωτικής διοίκησης της Λευκωσίας και της Μερσίνας.......



Η νηοπομπή εξήλθε του λιμανιού της Μερσίνας στις 19 Ιουλίου ώρα 17.00. ...Από το πρωϊ όλα τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία μετέδιδαν τις προετοιμασίες των τούρκων, ενώ το BBC προέβαλε εικόνες του απόπλου στις 17.30. ...η αντίδραση Αθήνας και Λευκωσίας παρέμεινε ανεξήγητα απαθής...





Οι πρώτες ώρες της εισβολής



Η τουρκική νηοπομπή εντοπίστηκε από τα ελληνικά ραντάρ το βράδυ της παραμονής της εισβολής. Ανά μισή ώρα, η Ναυτική Διοίκηση Κύπρου ανέφερε την πρόοδο του πλού, οι απαντήσεις όμως από την Αθήνα έφθαναν στερεότυπες και καθησυχαστικές: <<Δεν δικαιολογείται ανησυχία. Πρόκειται περί γυμνασίων>>.





Απαγόρευση στον Διοικητή του 251 Τ.Π. να αναπτυχθεί έγκαιρα για απόκρουση των τούρκων.



Τ Η Ν ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19η Ιουλίου 1974, από το μεσημέρι ήδη της παραμονής της εισβολής του Αττίλα, ο διοικητής του 251Τ.Π. Παύλος Κουρούπης, ζητούσε αυτοπροσώπως την άδεια των προϊσταμένων στο ΓΕΕΦ για να υλοποιήσει εγκαίρως τα σχέδια άμυνας και τη μετακίνηση των λόχων του, από το στρατόπεδο της Γλυκιώτισσας (2 χιλιόμετρα δυτικά της Κερύνιας), στις θέσεις της πολεμικής τους αποστολής.

- Τον διέταξαν να μην κάνει τίποτε.

- Τον διέταξαν να παραμείνει η μονάδα στο στρατόπεδό της.



Ο στόλος εισβολής του Αττίλα πλησίαζε. Τον παρακολουθούσαν. Και η διαταγή του αρχηγείου Μπονανο-προδότη και του υπαρχηγείου Γεωργιτσο-προδότη ήταν να παραμείνει το 251 υπεράσπισης των ακτών της Κερύνειας, ανενεργό στο στρατόπεδό του. Εύκολος στόχος για την τουρκική αεροπορία που ανέλαβε δράση από τα ξημερώματα της 20ης Ιουλίου.

Και το ΓΕΕΦ του Γεωργιτσο-προδότη, έδωσε τελικά τη διαταγή εμπλοκής με τον εχθρό στις 08.20 το πρωί. Τρεις και πλέον ώρες μετά την έναρξη του Αττίλα.





Αποστολή αυτοκτονίας αφθάστου ηρωισμού



Στις 04.45 της 20ης Ιουλίου 1974 διατάχθηκαν από τον ναυτικό διοικητή Κύπρου οι δύο ναυλοχούσες Κυπριακές τορπιλλάκατοι στην Κερύνια να εξέλθουν για να συναντήσουν τον τουρκικό στόλο. Επρόκειτο καθαρά για αποστολή αυτοκτονίας δεδομένου οι δύο τορπιλάκατοι θα αντιμετώπιζαν πέντε τουρκικά αντιτορπιλικά, των οποίων το μέγιστο βεληνεκές πυροβόλων έφτανε τα 17 χιλιόμετρα, ενώ οι τορπίλες των Κυπριακών σκαφών είχαν βεληνεκές 3,5 χιλιόμετρα....

Στις 05.25 ο κυβερνήτης της μιας τορπιλακάτου, υποπλοίαρχος Ελευθέριος Τσομάκης από την Αθήνα, ανέφερε ότι ετοιμαζόταν προς βολή έχοντας πλησιάσει ταχύτατα στα δύο μίλια τη νηοπομπή και βαλλόμενος συνεχώς από τα τουρκικά αεροσκάφη και αντιτορπιλικά. Το επόμενο λεπτό το σκάφος βλήθηκε και βυθίστηκε σχεδόν αμέσως....Διασώθηκε μόνον ο αρχικελευστής Διονύσης Μαγέτος, ο οποίος περιέγραψε τις τελευταίες δραματικές σκηνές:



<<Ο υποπλοίαρχος Τσομάκης διέταξε να ετοιμαστούν οι τορπίλες προς εκτόξευση. Βρισκόμασταν στο τελευταίο στάδιο προετοιμασίας και απείχαμε 2.000 γυάρδες από τα πρώτα σκάφη των τούρκων. Τότε ακούστηκε η μοιραία έκρηξη που διέλυσε το σκάφος μας>>.

Ομοίως χτυπήθηκε και η δεύτερη τορπιλάκατος της οποίας διασώθηκαν οι άνδρες και βγήκαν κολυμπώντας στη στεριά.

Παρά την αποτυχία της παράτολμης προσπάθειας, ιστορικός έμεινε ο ηρωισμός των πληρωμάτων.





Η απόβαση



Μετά την αποτυχία προσβολής της από τις δύο κυπριακές τορπιλακάτους, η τουρκική νηοπομπή αφού δεν θεώρησε κατάλληλη την παραλία της Παναγίας της Γλυκιώτισσας τρία χιλιόμετρα δυτικά της Κερύνιας, τελικά εντόπισε για την απόβαση την παραλία του πεντεμιλίου εύρους 250 μέτρων, οκτώ χιλιόμετρα από την Κερύνια. Οι πρώτοι λίγοι τούρκοι στρατιώτες αποβιβάστηκαν, χωρίς καμμίαν αντίσταση στην κυπριακή γή, για έλεγχο της ακτής στις 06.00 ή κατά άλλους στις 06.30. Επέστρεψαν στο πλοίο τους και ανέφεραν ότι ο χώρος ήταν κατάλληλος για απόβαση, Στις 07.15 η πρώτη αποβατική λέμβος αποβίβασε 60 οπλίτες και ένα εκσκαφέα και μέχρι τις 09.00 πραγματοποιήθηκαν 50 περίπου προσγιαλώσεις αποβατικών.





Καθυστερημένη επίθεση του ηρωικού 251 Τάγματος του Παύλου Κουρούπη



Με την εκδήλωση της απόβασης στις 07.15, ο αντισυνταγματάρχης Κουρούπης, στη ζώνη ευθύνης του οποίου ανήκε η περιοχή, διέσπειρε το τάγμα του (πράγμα που ζητούσε πολλές μέρες πριν και δεν του επέτρεπαν) και δύο λόχοι κατέφθασαν πεζοπορώντας στην ακτή της απόβασης, γύρω στις 09.00. Εκεί οι εισβολείς είχαν ήδη συλλάβει τους κατοίκους των παρακείμενων εξοχικών κατοικιών και προέβαιναν στις πρώτες εν ψυχρώ εκτελέσεις.



Όπως περιγράφει ο αυτόπτης μάρτυρας Κώστας Παπαέλληνας:

<<Μας οδήγησαν, εμένα και την οικογένεια μου, κοντά στον κύριο δρόμο. Στα σκαλοπάτια του απέναντι σπιτιού είδα σκοτωμένους τους γείτονες... Θα ήταν περίπου 09.30 το πρωί, όταν ακούστηκαν τα πρώτα πυρά των δικών μας. Θα πρέπει να βρίσκονταν σε απόσταση 100 μόνον μέτρων. Οι τούρκοι θερίστηκαν κατά δεκάδες, μπροστά στα μάτια μας. Ούτε καλύπτονταν ούτε οπισθοχωρούσαν. Απλώς έπεφταν, τραυματισμένοι ή σκοτωμένοι, ο ένας μετά τον άλλον. Ο τόπος γέμισε αίματα και ανθρώπινα κορμιά, που σφάδαζαν>>.

Ήταν οι δύο λόχοι του 251 Τάγματος του Παύλου Κουρούπη.



Παρά τις απώλειες που προκάλεσε στους τούρκους, η 200 ανδρών δύναμη ήταν ανεπαρκής για μετωπική επίθεση και ρίψη των εισβολέων στη θάλασσα. Αν όμως βρισκόταν έγκαιρα εκεί προ της απόβασης των τούρκων θα ήταν μάλλον αδύνατο για τους τούρκους να αποβιβαστούν.



Εν τω μεταξύ η ελληνική στρατιωτική ηγεσία μέχρι τις 08.40 συνέχιζε να συνιστά αυτοσυγκράτηση. Μέχρι τότε κυριαρχούσε μία εξωφρενική απάθεια.

Χαρακτηριστική ήταν η απάντηση του Μπονάνου (αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων Ελλάδος) όταν του ανέφεραν ότι άρχισαν βομβαρδισμοί:

<<Λέτε ψέματα και θέλετε να εμπλέξετε την Ελλάδα>>.

Όταν του έβγαλαν το ακουστικό του τηλεφώνου έξω από το παραθυρο για να ακούσει τις εκρήξεις των βομβών τους είπε, <<ότι μπορεί οι ίδιοι να βάλανε τα δικά τους πυροβόλα να κτυπούν για να τον παραπλανήσουν>> .



Βέβαια <<ο Αρχηγός ήξερε καλά τι γινόταν>> και προφανώς κέρδιζε χρόνο για τους τούρκους. Έτσι μόνον στις 08.40 διαβιβάστηκε επιτέλους η εντολή στη Λευκωσία: <<Χτυπάτε δι ͐ όλων των μέσων>>.



Το απόγευμα της 20ης Ιουλίου, η νηοπομπή των τούρκων εγκατέλειψε το χώρο της απόβασης επιστρέφοντας στη Μερσίνα, προς παραλαβή του δεύτερου αποβατικού κύματος.



Εν τω μεταξύ συνεχιζόταν η ρίψη αλεξιπτωτιστών σε διάφορα σημεία του τουρκοκυπριακού θύλακα Λευκωσίας (ή από λάθος των τούρκων σε άσχετα σημεία ) οι οποίοι όμως υπέστησαν πολύ μεγάλες απώλειες και από τις Ελληνοκυπριακές δυνάμεις αλλά και από τους κατοίκους ελληνικών χωριών που διατηρούσαν υψηλό φρόνημα και πατριωτικό ενθουσιαμό.





Η επίθεση ηρωϊκή της ΕΛΔΥΚ (Ελληνική Δύναμις Κύπρου)



Στόχος της ΕΛΔΥΚ ήταν η μετωπική επίθεση κατά του τουρκοκυπριακού θυλάκου Λευκωσίας-Κιόνελι (τουρκικό χωριό στους πρόποδες της βόρειας οροσειράς του πενταδακτύλου) όπου είχε γίνει και ρίψη αλεξιπτωτιστών, διάρρηξη και διάσπαση του. Μειονέκτημα ήταν το ότι η απόσταση των οκτώ χλιομέτρων μέχρι το Κιόνελι ήταν έκταση επίπεδη χωρίς εδαφικές εξάρσεις.



Με ταχεία κίνηση, οι άνδρες της ΕΛΔΥΚ και οι Κύπριοι εθνοφρουροί υποστηριζόμενοι και από άρματα μάχης της Εθνικής Φρουράς, κάλυψαν την απόσταση μνέχρι την είσοδο του Κιόνελι, υπό καταιγιστικά πυρά πολυβόλων και όλμων του εχθρού. Ήταν τόσο ραγδαία η προέλαση, ώστε οι τούρκοι, αγνοώντας ότι η ΕΛΔΥΚ προχώρησε τόσο γρήγορα συνέχιζαν τη ρίψη αλεξιπτωτιστών. Έτσι οι Έλληνες στρατιώτες τέσσερα περίπου χιλιόμετρα πριν από το Κιόνελι εξολόθρεψαν με εφ ͐ όπλου λόγχη δεκάδες τούρκους αλεξιπτωτιστές οι οποίοι είχαν την ατυχία να πέσουν ανάμεσα τους.



Περιγράφει ο ανθυπολοχαγός Αντώνης Αργυρίου, ο οποίος συμμετείχε στην επίθεση:

<< Κάναμε επίθεση κατά μέτωπον, με εφ ͐ όπλου λόγχη. Ο ηρωϊκός και αείμνηστος λοχαγός μου, διέταξε έφοδο. Τον ακολουθήσαμε με αναρτημένες επί των όπλων τις λόγχες και με το εμβατήριο στα χείλη. Οι τούρκοι αλεξιπτωτιστές τρομαγμένοι μετράπησαν σε φυγή. Τότε ακριβώς ο λοχαγός μας δέχθηκε εχθρική νσφαίρα και έπεσε βαρύτατα τραυματισμένος. Έσπευσα να τον βοηθήσω, αλλά εκείνος με διέταξε: <<Να συνεχιστεί η προέλαση !>> Και με όση δύναμη του απέμεινε, αναφώνισε: <<Ζήτω η Ελλάς. Και εξέπνευσε>....



Στο πρώτο χιλιόμετρο πριν από το Κιόνελι, η προέλαση άρχισε να επιβραδύνεται ώσπου ανακόπηκε τελείως, λόγω φωτιάς που κατά μίαν εκδοχή έβαλαν οι τούρκοι για να ανακόψουν τη θυελλώδη ελληνική προέλαση. Κατά άλλη εκδοχή η τουρκική αεροπορία είχε ρίξει βόμβες ναπάλμ.

Μπροστά στο Κιόνελι δέσποζαν δύο αντιαρματικές τάφροι και σειρές πολυβολείων, τα οποία έπεσαν το ένα μετά το άλλο στα χέρια των ανδρών της ΕΛΔΥΚ, η οποία μετά την προσωρινή της καθήλωση λόγω της πυρκαγιάς, εξαπέλυσε νέα επίθεση. Αυτήν τη φορά οι Έλληνες στρατιώτες διάβηκαν την πρώτη αντιαρματική τάφρο, ενώ οι τολμηρότεροι εισήλθαν στα πρώτα σπίτια του Κιόνελι, όπου οι μάχες πλέον γίνονταν σώμα με σώμα. Στα καταληφθέντα πολυβολεία βρέθηκαν και συνελήφθησαν τούρκοι στρατιώτες, οι οποίοι είχαν δεθεί από τους αξιωματικούς τους για να μην υποχωρήσουν. Εκεί όμως οι ηρωϊκοί άνδρες της ΕΛΔΥΚ σταμάτησαν. Ήταν το έσχατο όριο αντοχής, αφού πολεμούσαν επί ώρες ακάλυπτοι με την τουρκική αεροπορία να αλωνίζει. Προβλεπόταν στα σχέδια δευτερέυουσα ενέργεια αντιπερισπασαμού με από βορρά επίθεση εναντίον τουν τούρκων η οποία δεν έγινε. Έτσι παρόλον ότι οι επιτιθέμενοι προωθήθηκαν έως το κέντρο του τουρκοκυπριακού θυλάκου διατάχθηκαν να υποχωρήσουν στους χώρους εξόρμησης. Οι δυνάμεις που διέσπασαν τις θέσεις των τούρκων με απαράμιλλη γεναιότητα φθάνοντας έως το Κιόνελι ήταν ολιγάριθμες και ανεπαρκείς για να κρατήσουν τον στρατηγικής σημασίας θύλακα που έμεινε στα χέρια των τούρκων.





Οι μάχες των θυλάκων



Από το πρωί της 20ης Ιουλίου σημειώθηκαν συγκρούσεις σε όλους τους τους τουρκοκυπριακούς θύλακους (δηλαδή στα πεςρίκλειστα τουρκικά χωριά και τις τουρκικές συνοικίες των πόλεων). Έτσι οι ελληνικές δυνάμεις είχαν να αντομετωπίσουν εκτός από το προγεφύρωμα των τούρκων στο πεντέμιλι και όλους τους διάσπαρτους σε όλη την Κύπρο τουρκοκυπριακούς θυλάκους όπου έδωσαν ηρωϊκές επιτυχείς μάχες εναντίον των θυλάκων, Λεμεσού, Αμμοχώστου εναντίον 1.500 τουρκοκυπρίων ενόπλων, Λάρνακας εναντίον 450 τουκοκυπρίων ενόπλων, Πάφου εναντίον 600-700 τουρκοκυπρίων ενόπλων. Η εκπορθηση τους απορρόφησε σημαντικές δυνάμεις, οι οποίες σε άλλη περίπτωση θα ήταν δυνατόν να διατεθούν προς εξάλειψη του προγεφυρώματος.

(Σημείωση Ε. Μπίλλη: Παρά τον απαράμιλλο ηρωϊσμό είναι προφανές ότι για την στρατιωτική ηγεσία της Ελλάδος (Μπονάνος) και Κύπρου (Γεωργίτσης) κάποια μυστική συμφωνία τους εμπόδιζε να δώσουν εντολή έγκαιρηςέξάλειψης του μικρού τουρκικού προγεφυμώματος στο πέντε μιλι





Οι μάχες γενικεύονται



Οι Ελληνικές δυνάμεις οι οποίες έφθασαν στη περιοχή Κερύνιας – πεντεμιλίου για εξάλειψη του προγεφυρώματος ήταν ανεπαρκείς και υπέστησαν από ενέδρα των τούρκων μεγάλες απώλειες (το 316 Τάγμα εφέδρων).



Στην οροσειρά του Πενταδακτύλου κινήθηκαν Ελληνοκυπριακές δυνάμεις καταδρομών και η 31η Μοίρα έδρασε ηρωικά και ακαριαία και κατέλαβε με μάχες σώμα μα σώμα τα σπουδαίας στρατηγικής σημασίας υψώματα του Κοτζακαγιά που ήταν ενισχυμένα με δεκάδες πολυβολεία. Οι τούρκοι ήξεραν ότι ήταν σπουδαίο να κρατήσουν ορισμένες θέσεις στον Πενταδάκτυλο για να διατηρήσουν την επαφή ανάμεσα στο προγεφύρωμα τους και το θύλακα. Έτσι αντεπετέθηκαν . Η 31η μοίρα άντεξε, αμυνόμενη ηρωικά παρά τη συνεχή διοχέτευση από τους τούρκους, που είχαν 100 νεκρούς και άλλων δυνάμεων. Το επόμενο όμως πρωί (21ης Ιουλίου) η 31η μοίρα έλαβε την ακατανόητη διαταγή να εγκαταλείψει τον Κοτζακαγιά .





Η δεύτερη μέρα του πολέμου



Την Κυριακή 21 Ιουλίου οι τούρκοι δεν διεύρηναν το το προγεφύρωμα του Πεντεμιλίου, και απλά παρέμειναν αγκιστρωμένοι στην ακτή και συνέχιζαν να μεταφέρουν με ελικόπτερα καταδρομείς και πυρομαχικά. Γενικά, καθόλη τη διάρκεια της ημέρας η δραστηριότητα των Ελλαδικών και Κυπριακών δυνάμεων υπήρξε περιορισμένη. Το απόγευμα οι εισβολείςκατάφεραν να προωθηθούν πέραν του χώρου του αρχικού προγεφυρώματος, λίγες εκατοντάδες μέτρα προς την κατεύθυνση της Κερύνιας. Τα σποραδικά πυρά του πυροβολικού της Εθνικής Θρουράς ήταν μάλλον ασυντόνιστα και ανεπιτυχή.

Από Ελλαδικής πλευράς δεν εστάλησαν αεροπλάνα F-4 Phantom τα οποία και με ολιγόλεπτη ενέργεια βομβαρδισμόυ θα διέλυαν το τουρκικό προγεφύρωμα. Δεν χρειαζόταν ίσως τίποτε άλλο.



Το δεύτερο αποβατικό κύμα των τούρκων από την τουρκία και με άρματα Μ-47 και Μ-48 έφτασε το πρωί της 22ας Ιουλίου.

Και άρχισε η προέλαση των τούρκων προς την Κερύνια αφού προηγήθηκε άγριος βομβαρδισμός των θέσεων της εθνοφρουράς από αεροπλάνα και πολεμικά πλοία.. έτσι με την βοήθεια των σύγχρονων αρμάτων Μ-47 και Μ-48 (που δεν διέθετε η εθνοφρουρά) παρά την την ηρωική άμυνα των 300-400 αντρών της Κερύνιας και των λίγων καταδρομών, οι τούρκοι εισήλθαν στην Ελληνική ιστορική πόλη της Κερύνιας, το μεσημέρι της Δευτέρας 22 Ιουλίου 1974, όπου άρχισαν να δολοφονούν αδιακρίτως τον Ελληνικό πληθυσμό της.



Συμπέρασμα προσωπικό:

Στην μη έγκαιρη διάλυση του τουρκικού προγεφυρώματος του πεντεμιλίου οφείλεται η καταστροφή της Κύπρου. Παρόλον ότι δεν είμαι στρατιωτικός νομίζω ότι αυτό θα μπορούσε έγκαιρα να είχε γίνει είτε με αεροπορική επιδρομή είτε με καταδρομική επιδρομή από τους καταδρομείς μας που έδειξαν αλλού άφθαστον ηρωισμό.

Για τα αεροπλάνα που δεν έστειλε ο αρχηγός Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Γρηγόριος Μπονάνος σε πιέσεις αξιωματικών να στείλει αεροσκάφη στην Κύπρο, απάντησε το εξής τραγικό:

<<Οι τούρκοι κτυπούν την Κύπρο. Εμείς είμαστε Ελλάς>>.



Επίσης ο Μπονάνος εκτός του ότι απαγόρευσε την προσβολή του τουρκικού προγεφυρώματος με ελληνικά αεροπλάνα, απαγόρευσε και την απογείωση 12 μαχητικών αεροπλάνων μας από την Κρήτη, το πρωί της 22ας Ιουλίου, την ώρα που βρισκόταν σε εξέλιξη η επίθεση των τούρκων εναντίον της Κερύνιας.



Προφανώς θα γλύτωνε η Κύπρος και η τουρκία θα έπερνε το μάθημα της, αν είχαν επιτεθεί τα 12 ελληνικά αεροπλάνα εναντίον των προελαυνώντων προς την Κερύνια τούρκων.

Ο Μπονάνος δεν παραπέμφθηκε από τον <<εθνάρχη>> Καραμανλή για εσχάτη προδοσία, ούτε και οι λοιποί (πλην Ιωαννίδη για τη δικτατορία), Αραπάκης, κτλ.



Από όλα τα ανωτέρω βγαίνει το συμπέρασμα ότι δεν είναι οι Έλληνες, στρατιώτες, ναύτες και αεροπόροι που ηττήθηκαν. Αυτοί πολέμησαν με απαράμιλλο ηρισμό και αυταπάρνηση. Οι ανώτατοι ηγέτες τους (Μπονάνος και Γεωργίτσης) πειθήνια όργανα των Αμερικανών και στη συνέχεια όπως θα δούμε ο <<Εθνάρχης>> Καραμανλής, είναι αυτοί που προκάλεσαν την προδοτική ήττα και την καταστριφή της Κύπρου ενός Ελληνικού νησιού με ιστορία 5.000 ετών.





Σύναψη προσωρινής ανακωχής



Το μεσημέρι της 22ας Ιουλίου αφού οι τουρκοι είχαν στα χέρια τους την Κερύνια συμφώνησαν σε ανακωχή. Οι τούρκοι και μετά την ανακωχή συνέχιζαν να κτυπούν τις Ελληνικές μονάδες και να αποβιβάζουν στρατεύματα.



Μετά το πέρας του <<Αττίλα 1>> , της πρώτης φάσης της εισβολής, οι τούρκοι κατείχαν μόνο το 4% του εδάφους της Κύπρου και στις επόμενες δύο εβδομάδες ελεύθεροι και λόγω εκεχειρίας αφέθησαν χωρίς αντίδραση (εμποδιση με την αεροπορία και τα υποβρύχια μας των αποβιβάσεων) από τον <<εθνάρχη>> Καραμανλή να αποβιβάσουν 40.000 άνδρες και 180 άρματα μάχης. Οπότε πλέον η Κύπρος ήταν στο έλεος των τούρκων.

Το μόνο που έκανε ο <<εθνάρχης>> ήταν να ψευτοαπειλεί τον Κίσιγκερ ότι αν δεν επανέβαινε εκείνος στους τούρκους θα τακτοποιούσε εκείνος το ζήτημα. Έτσι αφέθηκε στις υποσχέσεις του Κίσιγκερ και παρόλον ότι έβλεπε ότι ο Κίσιγκερ απλά κοροίδευε και ότι οι τούρκοι συνεχώς ενίσχυαν τις δυνάμεις τους, δεν έκανε τίποτε



Στις 6 Αυγούστου εν μέσω εκεχειρίας επιτέθηκαν με στόχο τις κωμοπόλεις Λάπηθο και Καραβά που απείχαν 12 χιλιόμετρα από την Κερύνια. Τις δύο κωμοπόλεις υπεράσπιζαν δύο τάγματα της Εθνικής Φρουράς, ένας λόχος της ΕΛΔΥΚ, και ένας λόχος του 286 Μηχονοκίνητου τάγματος.

Οι τούρκοι επιτέθηκαν με δύναμη 8.000 και 40 αρμάτων μάχης.



Ανώτερος αξιωματικός που πολέμησε εκεί, κατέθεσε:

Η πρώτη μας αντίδραση ήταν να καταστρέψουμς με <<ΠΑΟ>> ένα τάνκ του εχθρού. Η γενναιότητα των στρατιωτών μας καθήλωσαν τους τούρκους επ ͐ αρκετόν. Αναγκάσθηκαν και έριχναν στη μάχη, όλο και μπερισσότερες δυνάμεις α;νδρών και αρμάτων>>.



Ένας Κύπριος εθνοφρουρός αφηγείται:

<< Στο κεφαλόβρυσο της Λαπήθου υπολογίσαμε ότι υπήρχαν δύο τουρκικά τάγματα, τα οποία μας επιτέθησαν. Ο διοικητής μας, μαζί μας εκεί, έδινε στόχους στους ολμιστές και αυτοί χτυπούσανε. Οι τούρκοι, θα ήταν γύρω στους 600 έπαθαν πανωλεθρία>>.



Στη συνέχεια λόγω των τρομερά υπερτέρων τουρκικών δυνάμεων και τη μη ενίσχυση των αμυνομέων μας από την Ελληνική αεροπορία, οι δύο κωμοπο΄λεις κατελήφθησαν.

Πρώτα καταλήφθηκε η Λάπηθος και μετά ο Καραβάς.

Αυτή τη φορά τα ελληνικά αεροπλάνα τα κράτησε ο <<σώφρων>> Κων/ίνος Καραμανλής που αρκέστηκε στις <<διαβεβαιώσεις>> του Κίσιγκερ, ότι θα <<τακτοποιούσε>> εκείνος το θέμα.



Με τον << Αττίλα 2>> οι τούρκοι αφού είχαν ενισχυθεί ανένόχλητοι κατέλαβαν μετά τις 14 Αυγούστου 1974 το 40% της Κύπρου, εδολοφόνησαν χιλιάδες Ελληνοκυπρίους και έκαναν πρόσφυγες άνω των 200.000 Ελληνοκυπρίων ( περίπου το 1/3 του Ελληνικού πληθυσμού).



Στα σχέδια των τούρκων ήταν και η κατάληψη όλης της εντός των μεσαιονικών τειχών πόλης της Παλαιάς Λευκωσίας.





Αντίσταση μέχρις εσχάτων στη Λευκωσία.



Στην περιοχή της πρωτεύουσας διεξήχθησαν οι σφοδρότερες μάχες του <<Αττίλα 2>>. Στη Λευκωσία οι οι τούρκοι δεν στάθηκαν ικανοί να προχωρήσουν, ενώ στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ υπέστησαν σημαντικές απώλειες.



Τη Δυτική Λευκωσία υπερασπίστηκε το 336 Τάγμα Επιστράτων με διοικητή τον Ταγματάρχη Δημήτρη Αλευρομάγειρο από το Αγρίνιο.



Η δύναμη του Τάγματος ξεπερνούσε τους 850 άνδρες, οι οποίοι ήταν έφεδροι από την Αμμόχωστο. Η δύναμη αυτή εκτεινόταν σε ένα μεγάλο μέτωπο τεσσάρων χιλιομέτρων, το οποίο ξεκινούσε από την οδό Λήδρας, εκεί όπου εντοπίζεται το εμπορικό κέντρο της Λευκωσίας, κάλυπτε το προάστιο Άγιος Παύλος και κατέληγε στο ανατολικό άκρο του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ.



Το πρωί της 14ης Αυγούστου οι τούρκοι ξεκίνησαν την επίθεση. Χρησιμοποίησαν πληθώρα όλμων, ενώ η αεροπορία τους σφυροκοπούσε τις ελληνικές θέσεις.



Ο Ταγματάρχης Αλευρομάγειρος περιέτρεχε το μέτωπο του τάγματος στην πρώτη γραμμή δίνοντας οδηγίες και εντολές για άμυνα μέχρις εσχάτων.

Μέχρι το βράδυ, οι απώλειες των τούρκων ανήλθαν σε 60 νεκρούς και πολλαπλάσιο αριθμό τραυματιών.

Την επομένη, 15 Αυγούστου, οι αμυνόμενοι δέχθηκαν εκ νέου αλλεπάλληλες επιθέσεις, τις οποίες απέκρουσαν δίχως να υποχωρήσουν. Στις 15.00 οι τούρκοι προσπάθησαν να δημιουργήσοτυν ρήγμα ανάμεσα στο 336 Τάγμα και την ΕΛΔΥΚ, επελαύνοντας με άρματα.

Το ΓΕΕΦ (Γενικό Επιτελειο Εθνικής Φρουράς) απέστειλε προς αντιμετώπιθση τους τρία άρματα Τ-34, τα οποία έβαλλαν κατά των τουρκικών αρμάτων με αποτέλεσμα αυτά να υποχωρήσουν. Τα Τ-34 παρέμειναν εκεί έως τις 21.00, ώστε να αποκλεισθεί περίπτωση νέας επίθεσης των τούρκων κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Η περιοχή καλυπτόταν απόλόχο 100 ανδρών υπό τον Κύπριο ανθυπολοχαγό Αντώνη Καρρά.

Αυτός ανέφερε τηλεφωνικά στον Ταγματάρχη Αλευρομάγειρο ότι τα τουρκικά Μ-48 πλησίασαν στα 200 μέτρα και κατευθύνονταν εναντίον τους, ενώ οι ίδιοι εστερούντο αντιαρματικών.



Η διαταγή του Ταγματάρχη ήταν λακωνική: << Μείνετε στις θέσεις σας. Σταματείστε τα άρματα με οτιδήποτε. Με τα σώματα σας. Φτάνει να σταματήσουν>>.



Ο ανθυπολοχαγός Καρράς κλήθηκε στη συνέχεια να δώσει συντεταγμένες στο Πυροβολικό. Η πρώτη βολή προσέβαλε και κατέστρεψε ένα από τα άρματα των τούρκων, οι οποίοι υποχώρησαν. Το πυροβολικό της Εθνικής Φρουράς, με τα εύστοχα πυρά του συνέβαλε να παραμείνει η Λευκωσία ελεύθερη.

Στις 16 Αυγούστου οι τούρκοι εξαπέλυσαν νέα γενική επίθεση, πιεζόμενοι από τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, η οποία πλησίαζε. Το σχέδιο του εχθρού προέβλεπε κατάληψη της εντός των μεσαιωνικών τειχών παλαιάς πόλης της Λευκωσίας, του Αγίου Δομετίου και του Αγίου Παύλου.



Το 336 Τάγμα, υποστηριζόμενο από το 211 και από πυροβόλα της Εθνικής Φρουράς, αμύνθηκε σθεναρά και με αυτοθυσία. Ακόμα και οι άνδρες των πλέον προωθημένων φυλακίων του Αγίου Παύλου αρνήθηκαν να υποχωρήσουν.



Στο κέντρο του μετώπου αμύνθηκε ο 2ος λόχος του 336 Τάγματος, με επικεφαλής τον Κύπριο έφεδρο ανθυπολοχαγό Χρήστο Σολομή. Ήταν ένας τόιπος ιερός γι ͐ αυτούς, αφού εκεί, εντός των Κεντρικών Φυλακών της Λευκωσίας βρισκόταν ο χώρος που οι Κύπριοι αποκαλούν <<Φυλακισμένα Μνήματα>>. Εκεί είναι θαμμένοι οι ήρωες που έπεσαν μαχόμενοι ή απαγχονίστηκαν από τους βρεττανούς αποικιοκράτες: ο Γρηγόρης Αυξεντίου, ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης, ο Μιχάλης Καραολής κ.ά.



Ο Σολομής και οι 250 άνδρες του αμύνθηκαν σθεναρά και κράτησαν τις θέσεις τους, διαισθανόμενοι το ιερό τους καθήκον: οι τάφοι των ηρώων δεν έπρεπε να συληθούν από τους τούρκους.



Κύπριος αξιωματικός άλλου τάγματος, βλέποντας τις συνεχείς και κατά κύματα επιθέσεις των τούρκων, διέταξε τον ανθυπολοχαγό Σολομή να υποχωρήσει λέγοντας του χαρακτηριστικά ότι εάν παρέμενε εκεί, θα οδηγούσε τον εαυτό του και τους άνδρες του στο θάνατο. Ο Σολομής αρνήθηκε, ενω ένας λοχίας, του αποκρίθηκε:



<<Ούτε θέλουμε, ούτε έχουμε δικαίωμα να φύγουμε. Ακόμα κι αν υποχωρήσουν οι άλλοι, εμείς θα μείνουμε εδώ να γίνουμε λιώμα>>



Δεξιά του λόχου του Σολομή αμύνθηκε λόχος του 211 Τάγματος δύναμης 190 ανδρών. Ο λόχος κάλυψε την περιοχή του ξενοδοχείου <<Λήδρα Παλλάς>>, με επικεφαλής τον Ελλαδίτη υπολοχαγό Νίκο Λιγουδιστιανό. Οι τούρκοι επετίθεντο συνεχώς, ενώ οι όλμοι τους είχαν μετατρέψει τη γύρω περιοχή σε ερείπια. Δύο αξιωματικοί των κυανοκράνων του ΟΗΕ προέτρεψαν τον Λιγουδιστιανό να υποχωρήσει τονίζοντας του την αριθμητική και μη συκγρίσιμη υπεροχή των τούρκων. Εκείνος αρνήθηκε.



Οι συγκρούσεις μέσα στα σοκάκια της παλαιάς Λευκωσίας εξελίχθηκαν σε αιματηρές οδομαχίες, στις οποίες οι αντίπαλοι απείχαν ματαξύ τους ακόμη και 15 μόνον μέτρα. Όπως έγραψε χαρακτηριστικά ο συγγραφέας Σπύρος Παπαγεωργίου,

<< το 336 Τάγμα Πεζικού αγωνίστηκε όσο πού λίγες μονάδες, η δε ζώνη ευθύνης του υπήρξε η μόνη περιοχή της Κύπρου στην οποία οι τούρκοι δεν ηδυνήθησα να εκτελέσουν τα σχέδια τους. Τούτο επετεύχθη κατά μέγα μέρος χάρη στον Διοιηκητή του Τάγματος Δημήτριο Αλευρομάγειρο. Αυτός με την αποφασιστική του στάση κατά τις ώρες του θανάσιμου κινδύνου, ενέπνευσε στους αξιωματικούς και τους οπλίτες του τόση πίστη και θάρρος, ώστε μείνουν μαζί του και να αγωνιστούν μέχρι θανάτου. Πάντως ο Ταγματάρχης είχε υπό τις διαταγές του εκλεκτό έμψυχο υλικό. Το 336 Τάγμα υπέστη μεγάλες απώλειες, προκειμένου να διατηρήσει ελεύθερη την πρωτεύουσα. Οι συντηρητικότερες εκτιμήσεις έκαναν λόγο για 16-25 νεκρούς. Ο συγγραφέας Σπύρος Ππαγεωργίου ανέφερε 60 νεκρούς, συμπεριλαμβάνοντας και τους ανοούμενους. Η επική μάχη της ΕΛΔΥΚ Τις παραμονές του Αττίλα-2 το μεγαλύτερο μέρος της ΕΛΔΥΚ βρέθηκε σε χώρους διασποράς του στρατοπέδου και πολύ κοντά σε αυτό. Στις 13 Αυγούστου συμπτύχθηκε προς το χωριό Λακατάμια. Στο στρατόπεδο παρέμειναν τρείς, κατ ͐ άλλους δύο, λόχοι, υπό τον Αντισυνταγματάρχη Παναγιώτη Σταυρουλόπουλο. Η πρώτη τουρκική επίθεση, εκδηλώθηκε στις 14 Αυγούστου, αργά το πρωί, αφού προηγήθηκς προσβολή του στρατοπέδου από την αεροπορία και το πυροβολικό. Προπορεύονταν τα άρματα και σε πυκνούς σχηματισμούς ακολουθούσε η ΤΟΥΔΥΚ , ενισχυμένη με 700 επιπλέον άνδρες. Μέχρι το απόγευμα οι τούρκοι είχαν διενεργήσει τρείς επιθέσεις, αλλά προσέκρουσα στη σθεναρή αντίσταση της ΕΛΔΥΚ, οι μαχητές της οποίας αγνοούσαν ότι στο άλλο άκρο της Λευκωσίας, στη Μια Μηλιά, η άμυνα είχε καταρρεύσει. Την επομένη, 15 Αυγούστου, επαναλήφθηκε το ίδιο σκηνικό.. Παρότι ο Αντισυνταγμάρχης Παναγιώτης Σταυρουλόπουλος ζήτησε ενισχύσεις, έλαβε μόνο τρία τεθωρακισμένα οχήματα Marmon –Herrington, τα οποία θα ήταν εύκολη λεία για τα Μ-48 των τουρκων. Παρόλα αυτά, οι νέες τουρκικές επιθέσεις αντιμετωσθηκαν με επιτυχία. Μπροστά από τις θέσεις άμυνας των ανδρών της ΕΛΔΥΚ, έπεσαν δεκάδες τούρκοι στρατιώτες, μερικοί δε έφθασαν στα ακραία συρματοπλέγματα του στρατοπέδου, επάνω στα οποία φονεύθηκαν. Μία από τις πιο γλαφυρές καταθέσεις ήταν αυτή του Διονύση Πλέσσα: <<Στις 15 Αυγούστου, πήγε σχεδόν μεσημέρι και οι τούρκοι δεν μας ενόχλησαν. Κατά τις 11.00 άρχισε η επίθεση τους, πιο οργανωμένη από τις άλλες. Ανάμεσαστα άρματα εκινείτο το πεζικό και προπερευόταν ένας αξιωματικός, ο οποίος έδιδε τα παραγγέλματα με μία σφυρίχτρα. Σφύριζε, ξεκινούσανε. Ξανασφύριζε σταματούσανε. Μας έκανε εντύπωση ότι επετιθεντο αφύλακτοι, γι αυτό και είχαν φοβερές απώλειες. . Εφθασαν πολύ κοντά μας και εμείς είχαμε διαταγή από τον λοχαγό Σταυριανάκο να τους αφήσοτμε να πλησιάσουν και μετά να κτυπήσουμε. Είχαμε και κάποια κάλυψη από το Πυροβολικό, υπήρχε ένας Κύπριος ανθυπολοχαγός, ο Κίτρου, που έκανε υπεράνθρωπες προσπάθειες να μας υποστηρίξει. Έπεσε λοιπόν ένα βλήμα του Πυροβολικού ακριβώς μέσα στην μπούκα του προπορευόμενου άρματος, που σταμάτησε. Όσοι ήταν μέσα σκοτώθηκαν. Τα υπόλοιπα τρία ανέστρεψαν και οπισθοχώρησαν. Οι τούρκοι δεν ήταν προετοιμασμένοι για οποισθοχώρηση και τα έχασαν>>.



Τότε ακούσαμε τον Λοχαγό Σταυριανάκο μέσα από το όρυγμα του, που φώναξε:

- Ρε ! Είσαστε άντρες;

- Ναί ! απαντήσαμε όλοι μαζί.

Και διέταξε έφοδο.

Εμείς ήμασταν 33 άτομα. Βάλαμε ξιφολόγχη, βγήκαμε έξω και τους κυνηγήσαμε σε μία ευθεία. Κάποιοι από τους τούρκους πέρασαν τον δρόμο και διέφυγαν. Οι περισσότεροι, περίπου 100, κρύφτηκαν πίσω από ένα υδραγωγείο. Έβγαζαν το κεφάλι τους σιγά σιγα και προσπαθούσαν να διασχίσουν τον δρόμο. Όποιοι πέρασαν, γλίτωσαν. Κάποια στιγμή επεχείρησαν να βγουν όλοι μαζί. Στήσαμε τα πολυβόλα και τους θερίσαμε. Ανέβηκε το ηθικό μας. Μας συγκίνησε ότι αυτό έτυχε την ημέρα της Παναγίας. Διαβάστε Περισσότερα!

Ξεπούλημα και στα Σκόπια;

Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ

Θαυμάστε διαστρεύλωση και πλύση εγκεφάλου του ελληνικού αναγνωστικού κοινού της <<σοβαρής>> Καθημερινής για <<Σημάδια ωρίμανσης του Γκρουέφσκι!>>. Συγκρίνεται το άρθρο της Καθημερινής με το άρθρο του Νίκου Μελέτη που επισυνάπτεται κατωτέρω << Κατάπιαμε τη γλώσσα και την ταυτότητα... Η Ελλάδα τα δίνει όλα με αντάλλαγμα το όνομα «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» για μερική διεθνή χρήση>>.

Η ουσία !

Οι σκοπιανοί δέχονται, να αλλάξουν...
το FYROM με το <<Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας>>, να θεωρούνται <<Μακεδόνες>> απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, να έχουν γλώσσα την <<μακεδονική>> <<δηλαδή των αρχαίων Μακεδόνων>> και η κάθε χώρα να μπορεί (όπως γινόταν με το FYROM) να τους ονομάζει ή <<Δημοκρατία γης Μακεδονίας>> ή (αντί FYROM) <<Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας>>. Επομένως διατηρούν και τους <<πόθους τους απελευθέρωσης>> και της υπόλοιπης Μακεδονίας.



Όπως θα έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, για τον πρωθυπουργό μας και την Κυρίαν ΥΠΕΞ μας, <<ώδινεν όρος και έτεκεν μύν>> τουτέστιν μεθερμυνευόμενον <<κοιλοπόνησε βουνό και γέννησε ποντικάκι>>. Μάλλον ούτε ποντικάκι. Ο πρωθυπουργός μας και η ΥΠΕΞ μας αποδέχονται μίαν τρύπα στο νερό και προσπαθούν να πείσουν τον ελληνικό λαό για <<τεράστια επιτυχία>>. <<Θερμά συγχαρητήρια !>>









http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_12/07/2009_321948

Σημάδια ωρίμανσης του Γκρούεφσκι

Tου Αθανασιου Eλλις Hμερομηνία δημοσίευσης: 12-07-09

Μετά τη σαρωτική νίκη του στις περσινές βουλευτικές εκλογές και την πρόσφατη ανάδειξη του «δικού του» υποψηφίου στην προεδρία, ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ, Νίκολα Γκρούεφσκι, έχει καταστεί ο αδιαφιλονίκητος πρωταγωνιστής των πολιτικών εξελίξεων στη χώρα του.

Σίγουρος για τον εαυτό του και το πολιτικό του μέλλον, και υπό την πίεση της δύσκολης οικονομικής κατάστασης, αλλά και της απώλειας της υπερβολικής στήριξης που είχε τα τελευταία χρόνια από την κυβέρνηση Μπους, φαίνεται για πρώτη φορά να επιλέγει την ωριμότητα από την αδιέξοδη προκλητικότητα, και δείχνει ότι ίσως αντιλαμβάνεται τα τεράστια οφέλη που θα προκύψουν για τη χώρα του από την πλήρη ομαλοποίηση των σχέσεων με την Ελλάδα και την ένταξη στην Ε.Ε.

Υπό αυτό το πρίσμα στην πρόσφατη συνάντησή του με τον Μάθιου Νίμιτς στα Σκόπια, εμφανίσθηκε με λιγότερη έπαρση και περισσότερη προθυμία να συζητήσει τη συμβιβαστική λύση που προτείνει ο μεσολαβητής του ΟΗΕ, προκαλώντας τη συγκρατημένη αισιοδοξία του τελευταίου.

Η μεταβολή αυτή έρχεται σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία, έπειτα από 16 χρόνια προσπαθειών, η διαπραγμάτευση δείχνει να ολοκληρώνει τον κύκλο της. Εχοντας εξετάσει, συζητήσει και προτείνει πολλά διαφορετικά ονόματα, ο κ. Νίμιτς έχει καταλήξει στη σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας», που είναι αποδεκτή και από τα δυο κόμματα εξουσίας της Ελλάδας, αν και η κοινή γνώμη στη χώρα μας παραμένει διστακτική.

Τα Σκόπια, που θα διατηρήσουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν τη σλαβική ονομασία «Republica Makedonija» στο εσωτερικό, ζητούν να απαλειφθεί η πρόνοια του κ. Νίμιτς να εισηγηθεί το Συμβούλιο Ασφαλείας προς τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ να υιοθετήσουν τη διεθνή ονομασία. Ο μεσολαβητής επιμένει στην ευρεία διεθνή χρήση γι’ αυτό και η πρότασή του προβλέπει ότι στα διαβατήρια θα αναγράφεται στα αγγλικά (και στα γαλλικά) η σύνθετη ονομασία «Republic of North Macedonia». Θεωρεί, δε, ότι το κλειδί για το εύρος χρήσης είναι το τι θα πράξουν οι «ισχυροί» του πλανήτη, και όλα δείχνουν πως τα μέλη της Ε.Ε., οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Κίνα θα υιοθετήσουν τη διεθνή ονομασία «Βόρεια Μακεδονία» και στις διμερείς σχέσεις τους με την ΠΓΔΜ.

Σε ό, τι αφορά άλλες πτυχές, όπως η εθνότητα και η γλώσσα, ο κ. Νίμιτς θεωρεί ότι δεν αποτελούν αντικείμενο της διαπραγμάτευσης, αλλά αναζητεί μια διέξοδο μέσα από σειρά περιγραφών και μεταφράσεων, και αναφέρεται σε «πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας» οι οποίοι μιλούν τη γλώσσα που οι ίδιοι περιγράφουν ως makedonski.

Εάν ο κ. Γκρούεφσκι μετακινηθεί προς μια πιο ρεαλιστική στάση αυτό θα οφείλεται και στην πίεση που δέχεται από τους Αλβανούς, οι οποίοι αποτελούν το ένα τρίτο του πληθυσμού της ΠΓΔΜ και δεν ενδιαφέρονται για το όνομα, αλλά δυσφορούν έντονα για την καθυστέρηση της ένταξης στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ.

Ελπίζεται ότι ο μέχρι πρότινος παρορμητικός νεαρός πρωθυπουργός θα ξεπεράσει τα φαντάσματα που τον κατατρέχουν, δεν θα βλέπει πλέον τη σχέση με την Ελλάδα μέσα από το διαστρεβλωμένο πρίσμα του εμφυλίου και της μετακίνησης της οικογένειάς του από τη Φλώρινα στα Σκόπια, και θα αποδείξει έμπρακτα πως τα μηνύματα πολιτικής ωρίμασης που εκπέμπει αποτελούν ενσυνείδητη και μακρόπνοη επιλογή.



F



rom: Hellenic Professors and PhDs Electronic Forum [mailto:HELLENIC-PROFESSORS-PHDS@HEC.GREECE.ORG] On Behalf Of E. Billis
Sent: Sunday, July 12, 2009 7:55 PM
To: HELLENIC-PROFESSORS-PHDS@HEC.GREECE.ORG
Subject: EXELIXIS STO SKOPIANO. POU TO PANE OI <>? EKI POU TO PANE KE I SKOPIANOI !



PLEASE: Order to Thavma by Leonidas Koumakis

http://www.greece.org:8080/opencms/opencms/HEC_Administration/Bookstore/Greek_Books/Constantinopolis/to_thavma.html

*** The opinions expressed in the following message are those of the author and do not necessarily express those of HEC or its directors."

Το που το πάνε οι ημέτεροι είναι προφανές αν δεν ξεσηκωθούν οι Μακεδόνες μας. Δείτε την κατωτέρω ανάλυση στο Έθνος της Κυριακής του συγγραφέα και δημοσιογράφου Νίκου Μελέτη.

Ευριπίδης Μπίλλης

Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ, τηλ.+302107700568





http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&tag=8777&pubid=4604850#



Κατάπιαμε τη γλώσσα και την ταυτότητα...

Η Ελλάδα τα δίνει όλα με αντάλλαγμα το όνομα «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» για μερική διεθνή χρήση

ΝΙΚΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ
nmeletis@pegasus.gr
H αφοπλιστική ειλικρίνεια του διεθνούς μεσολαβητή για το Σκοπιανό, Mάθιου Nίμιτς ότι δεν έχει ακούσει από κανέναν στην Aθήνα το οτιδήποτε για θέματα ταυτότητας και γλώσσας αφήνει εκτεθειμένη την ηγεσία του υπουργείου Eξωτερικών και καθιστά ακόμη δυσκολότερη τη μεθόδευση σιωπηρής αποδοχής της κατοχύρωσης διεθνώς της «μακεδονικής» ταυτότητας και γλώσσας με αντάλλαγμα το όνομα «Δημοκρατία της Bόρειας Mακεδονίας» για... μερική μόνον διεθνή χρήση.

Κατάπιαμε τη γλώσσα και την ταυτότητα...



O κ. Nίμιτς, έχοντας εξαντλήσει κάθε δυνατό συνδυασμό στη δεκαπενταετή ενασχόλησή του με το πρόβλημα, επανέρχεται στις ιδέες του 1993 με παραλλαγές της «Διπλής ονομασίας».

Δείχνει μάλιστα να αγνοεί επιδεικτικά τα νέα δεδομένα που επήλθαν στο Σκοπιανό, όταν η Eλλάδα με το βέτο στο Bουκουρέστι έδειχνε ότι είχε λάβει την απόφαση να αντιμετωπίσει την αδιάλλακτη εθνικιστική γραμμή της σκοπιανής ηγεσίας με όρους ισχύος. Eπιλογή στην οποία δεν εμφανίζεται σήμερα καθόλου σταθερή...

H ξαφνική αισιοδοξία του κ. Nίμιτς την οποία έδειξε να συμμερίζεται και η κ. Mπακογιάννη δημιουργεί σοβαρό προβληματισμό, καθώς η πρόταση της 8ης Oκτωβρίου την οποία είχε σπεύσει να αποδεχθεί ως βάση διαπραγμάτευσης η υπουργός Eξωτερικών έχει αποκαλυφθεί (από το EΘNOΣ της KYPIAKHΣ) ότι βασιζόταν στα όσα περιέγραφε σε απόρρητο τηλεγράφημά της η τότε Aμερικανίδα πρεσβευτής στα Σκόπια T. Mιλοβάνοβιτς ως συμπέρασμα έπειτα από επαφές και διαβουλεύσεις με τη σκοπιανή ηγεσία.

Το παζάρι
H πρόταση της 8ης Oκτωβρίου του 2008 στη βάση της οποίας τώρα διαπραγματεύεται ο κ. Nίμιτς δεν ήταν τίποτε περισσότερο από ένα παζάρι στην προσπάθεια αναζήτησης σοβαρότατων και κρίσιμων ανταλλαγμάτων προς τα Σκόπια, προκειμένου να δεχθούν έστω και για μερική διεθνή χρήση το όνομα «Bόρεια Mακεδονία».

Mερικά από τα ανταλλάγματα που έχει προσφέρει ο κ. Nίμιτς ήταν η αναγραφή και της συνταγματικής ονομασίας στα διαβατήρια, η μη υποχρεωτική χρήση της νέας ονομασίας από τα κράτη μέλη του OHE, η αναγνώριση της συνταγματικής ονομασίας «Δημοκρατία της Mακεδονίας» για τις εσωτερικές υποθέσεις και κυρίως η αποδοχή και της Eλλάδας ότι στα έγγραφα του OHE η εθνικότητα και η γλώσσα εναλλακτικά (με τη νέα ονομασία) θα αναφέρονται ως «μακεδονική».

H πρόταση της 8ης Oκτωβρίου δεν επιδέχεται διορθωτικές αλλαγές γιατί είναι δομημένη με τέτοιον τρόπο ώστε να ικανοποιεί σε μείζονα βαθμό την ιστορική επιδίωξη της σκοπιανής πλευράς για αναγνώριση και από την Eλλάδα «μακεδονικής ταυτότητας».

O κ. Nίμιτς πιθανότατα θα αποσύρει τις αναφορές στο πρωτόκολλο του OHE που περιείχε η αρχική πρόταση (και αναφέρονταν στη «μακεδονική ταυτότητα και γλώσσα») ελπίζοντας ότι αυτή είναι μια από τις... βελτιώσεις, μαζί με μια διαφορετική ρύθμιση για τα διαβατήρια που θα ικανοποιήσουν την ελληνική πλευρά.

ΟΙ ΠΑΓΙΔΕΣ
Ανοίγουν πόρτα στον σκοπιανό αλυτρωτισμό

Tο στημένο παιχνίδι από τον κ. Nίμιτς έχει διαφανεί εδώ και μήνες και έχει επισημανθεί ότι η σκοπιανή πλευρά ακόμη και στις πιο ακραίες δηλώσεις της δεν απέκλειε την αλλαγή του ονόματος (για χρήση με την Eλλάδα, όπως επιμένει προκειμένου να δεχθεί την... παραχώρηση να ισχύει το όνομα και για κάποιους διεθνείς οργανισμούς) και έχει αναγάγει σε μείζον και κυρίαρχο ζήτημα τη διατήρηση και διασφάλιση της εθνικής ταυτότητας.

Eτσι η επιδίωξη της σκοπιανής ηγεσίας δεν είναι άλλη από το να αντικαταστήσει το υπάρχον FYROM με το «Δημοκρατία της Bόρειας Mακεδονίας» για ορισμένες διεθνείς χρήσεις και για τις σχέσεις με την Eλλάδα και αυτό να γίνει με μεγάλα και κρίσιμα ανταλλάγματα που σε αυτή την ιστορική αντιπαράθεση (και για τις διεθνείς σχέσεις γενικώς αλλά και για το βαλκανικό στάτους μετά τον Ψυχρό Πόλεμο) θα καταστήσει τη σκοπιανή πλευρά τον απόλυτο νικητή.

O κ. Nίμιτς έχει εν μέρει δίκιο όταν αναφέρει ότι στόχος της διαπραγμάτευσης είναι το όνομα. Aυτό ισχύει μόνον όμως εφόσον επιλεγεί ένα όνομα για όλες (χωρίς καμία εξαίρεση) τις χρήσεις. Διαφορετικά για την Eλλάδα είναι εκ των ων ουκ άνευ η αντιμετώπιση στο πλαίσιο μιας συνολικής λύσης και του ζητήματος της ονομασίας της ταυτότητας και της γλώσσας. H Eλλάδα δεν είχε ούτε έχει πρόβλημα θεωρητικό και τυπικό με την ονομασία της πΓΔM.

Πολύ περισσότερο δεν αποτέλεσε καπρίτσιο της Eλλάδας το θέμα της ονομασίας, όπως πολλοί κατηγόρησαν τη χώρα μας (και δυστυχώς τείνει να επιβεβαιώσει με τη σημερινή πολιτική της η ηγεσία του υπουργείου Eξωτερικών). O «μακεδονισμός» και ο σκοπιανός αλυτρωτισμός δεν εξαντλείται μόνο στο όνομα του κράτους, καθώς ακόμη και αυτή η ονομασία είναι η έκφραση της προσπάθειας για κατοχύρωση και εμπέδωση της «μακεδονικής» ταυτότητας και γλώσσας.

Mόνον εάν η νέα ονομασία αφορά όλες ανεξαιρέτως τις χρήσεις (συμπαρασύροντας έτσι και τον καθορισμό της ταυτότητας και της γλώσσας) δεν θα προκύψει από την επόμενη ημέρα (και αφού τα Σκόπια έχουν πάρει το πράσινο φως για E.E. και NATO) πρόβλημα ντε φάκτο και ντε γιούρε κατοχύρωσης της «μακεδονικής» ταυτότητας.

Σε κάθε άλλη περίπτωση μπορεί μεν η κ. Mπακογιάννη να είναι περήφανη ότι απάλλαξε τη χώρα από το Σκοπιανό και... πήρε το όνομα της «Bόρειας Mακεδονίας», η κυβέρνηση αυτή όμως θα έχει βάλει τη σφραγίδα της σε μια παταγώδη αποτυχία της εθνικής εξωτερικής πολιτικής.
Διαβάστε Περισσότερα!

12 Ιουλίου 1994: Κοίμηση του αγίου γέροντος Παϊσίου

Σαν σήμερα κοιμήθηκε ο Γέροντας Παίσιος μιας από τις μεγαλύτερες μορφές του αιώνα μας.
Στα Φάρασα της αγιοτόκου Καππαδοκίας, στις 25 Ιουλίου του 1924, ανήμερα της αγίας Άννης γεννήθηκε ο Γέροντας.
Στην βάπτιση οι γονείς του ήθελαν να τον ονομάσουν Χρήστο, στο όνομα του παππού. Ο όσιος Αρσένιος όμως είπε στην γιαγιά του: «Έ, Χατζηαννά1, τόσα παιδιά σου βάπτισα! Δεν θα δώσεις και σε ένα το όνομά μου;». Και στους γονείς είπε: «Καλά, εσείς θέλετε να αφήσετε άνθρωπο στο πόδι του παππού, εγώ δεν θέλω να αφήσω καλόγηρο στο πόδι μου;». Και γυρίζοντας στη νουνά1 της λέγει: «Αρσένιο να πής». Του έδωσε δηλαδή το όνομά του και την ευχή του, και προείδε ότι θα γίνει καλόγηρος, όπως και έγινε.
Το έτος που γεννήθηκε ο Γέροντας έγινε η...
ανταλλαγή των πληθυσμών και ξερριζώθηκε ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας από τις πατρογονικές του εστίες. Πήρε και η οικογένεια του Γέροντα μαζί με τους άλλους Φαρασιώτες και τον όσιο Αρσένιο τον δρόμο της πικρής προσφυγιάς. Στο καράβι μέσα στον συνωστισμό κάποιος πάτησε το βρέφος (Αρσένιο) που κινδύνεψε να πεθάνει. Αλλά ο Θεός κράτησε στην ζωή τον εκλεκτό Του, γιατί έμελλε να γίνει χειραγωγός πολλών ψυχών στην βασιλεία των Ουρανών. Ο Γέροντας βέβαια...
από ταπείνωση έλεγε αργότερα: «Αν είχα πεθάνει τότε, που είχα την χάρι του Βαπτίσματος, θα με έριχναν στην θάλασσα να με φάνε τα ψάρια, και τουλάχιστον θα μου έλεγε «ευχαριστώ» κανένα ψαράκι, και θα πήγαινα στον παράδεισο». (Ήθελε δηλαδή να πή ότι τώρα που έζησε δεν έκανε τίποτε).
Έμειναν για λίγο στον Πειραιά. Έπειτα μεταφέρθηκαν στο κάστρο της Κερκύρας, όπου εκοιμήθη και ετάφη ο όσιος Αρσένιος, σύμφωνα με την πρόρρησή του: «Εγώ θα ζήσω σαράντα ημέρες στην Ελλάδα και θα πεθάνω σε ένα νησί». Μετακόμισαν στην συνέχεια σε χωριό της Ηγουμενίτσας και τελικά εγκαταστάθηκαν στην Κόνιτσα.
Τον νεοφώτιστο Αρσένιο, βρέφος σαράντα ημερών, οι γονείς του τον έφεραν στην μητέρα Ελλάδα, άγνωστο τότε ανάμεσα στα πλήθη των προσφύγων. Αυτόν που μετά από χρόνια θα γινόταν γνωστός σε όλο τον κόσμο και θα ωδηγούσε πλήθη ανθρώπων στην θεογνωσία. Από τις πρώτες ημέρες γνώρισε τον πόνο και τα βάσανα των ανθρώπων. Αργότερα, ο ίδιος θα γινόταν λιμάνι παρηγοριάς σε χιλιάδες βασανισμένες ψυχές.
τρωκτικό
Διαβάστε Περισσότερα!

Indymedia: Οι οικότροφοι του κράτους θορυβούν αντικρατικά!

http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=21054#21054

Η δολιότητα, το ψεύδος και η δημαγωγική αυθάδεια αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά του καθεστωτικού, παρακρατικού παρασιτισμού.

Εδώ και μέρες, μία από τις πλέον μοχθηρές γκριμάτσες των οικότροφων της εξουσίας, το Indymedia, κραυγάζει εναντίον του ΟΤΕ, ότι δήθεν θέλει να τους κλείσει!!!

Θεωρούν αυτοί οι «άσπονδοι εχθροί» του κράτους απόλυτο, ειδικό και αλαζονικό προνόμιό τους να τους παρέχει δωρεάν το κράτος τις υπηρεσίες του!

Θεωρούν απόλυτο προνόμιό τους, αυτοί οι δήθεν αντικαθεστωτικοί «ήρωες» να φιλοξενούνται από το Σέρβερ του Πολυτεχνείου και να μην υπόκεινται, ούτε στις ιντερνετικές δαπάνες της μαύρης προπαγάνδας τους.



Αυτή είναι η αυθάδης, καθεστωτικά ηγεμονική, νοοτροπία αυτών των δήθεν «αντιεξουσιαστών».

Εδώ, ωστόσο, απαστράπτει...
και η γνωστή συνταγή της προβοκατόρικης δολιότητας. Είναι γνωστό ότι ένας χαφιές του καθεστώτος και των μυστικών υπηρεσιών του εμφανίζεται πάντα ως υστερικός «εχθρός»των μηχανισμών που υπηρετεί.



Το Indymedia αποτελεί τον ορισμό του προβοκάτορα. Υποδύεται «αριστερούς» και «αντιεξουσιαστικούς» ρόλους, ενώ είναι οικότροφο των μηχανισμών του χρήματος. Θορυβεί, κραυγάζει και χυδαιολογεί εναντίον των πάντων και αποτελεί γρανάζι των πιο υπόγειων μηχανισμών των διεθνών ιμπεριαλιστικών μαφιών.



Έχουμε, σε σωρεία άρθρων, αποκαλύψει πάρα πολλά για αυτό το «πρακτορείο» του Σόρος. Έχουν, σήμερα, έρθει στην επιφάνεια, από πάρα πολλούς, όγκοι στοιχείων που φωτίζουν αυτή τη μακάβρια «εστία» της διάβρωσης της νεολαίας και της «αντιεξουσιαστικής» κουκούλας.



Οι σχέσεις του Indymedia, με «κρατικούς θεσμούς», «εταιρείες», «ΜΚΟ» και άλλους «θεμελιακούς πυλώνες του καπιταλισμού» είναι ανατριχιαστική. Μερικά κείμενα συγκεντρωμένα μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ:



http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=3153



Συμπληρωματικά θα προσθέσουμε ακόμα κάποια, γνωστά επίσης, στοιχεία που δείχνουν ότι είναι μια «παρακρατική» δομή μέσα στις ιδεολογικές λειτουργίες του καθεστώτος. Κατά άλλα είναι αντικαθεστωτική.



Είναι γνωστό ότι τα Ιδρύματα του Σόρος αποτελούν και τους βασικούς χρηματοδότες (μεταξύ των τόσων και τόσων «αγαθοεργιών» παγκοσμίως) των νέων διδακτικών και ιστορικών μας βιβλίων. Όλοι αυτοί οι νέοι επιδοτούμενοι ιστορικοί και συγγραφείς των μαθητικών βιβλίων αποτελούν το νέο ιδεολογικό και πνευματικό καθεστώς των πολυεθνικών και των μαφιόζικων χρηματιστηριακών «ιδρυμάτων».



Μέσα σε αυτό το καθεστώς (που το υπηρετούν τυφλά οι «εκσυγχρονιστές» όλων των κομμάτων και όλες οι κυβε